مقدمه: يكي از پديده هاي اجتماعي كه سلامت روحي و رواني و حتي اقتصادي جامعه را تهديد مي نمايد،بهره كشي جنسي است.قاچاق زنان و كودكان براي بهره كشي جنسي تمام دنيا را اعم از مبداء،مقصد و مسير درگير كرده است سوداگران جنسي داراي شبكه منظمي از قاچاقچيان و دلالاني هستند كه زنان و كودكان جوياي كار را شكار مي كنند.
بهره كشي جنسي ارتباط بسيار تنگاتنگي با فحشا دارد.در بهره كشي جنسي انسان ها به ازا مادي پيدا مي نمايد و مورد دادو ستد قرار مي گيرد،در بسياري از موارد در اين گونه معاملات فرد يا افرادي نقش خريدار يا فروشنده را بازي مي نمايد كه مسئله حادتر مي شود و زمينه چنين اعمالي را فراهم مي نمايد.
ژوئن 19
موافقتنامه بین المللی برای ممنوعیت قاچاق بردگان سفید پوست, 1910 (حقوق بین الملل عمومی٬٬ قاچاق انسان به منظور بهره كشي جنسي در حقوق ايران و اسناد بين المللي )
ژوئن 17
اصول حمايت از تمامي اشخاص تحت هر شكل از بازداشت يا حبس ( مصوب قطعنامه ١٧٣/۴٣ مورخ ٩ دسامبر ١٩٨٨ مجمع عمومي )
گستره و هدف مجموعه اصول
اين اصول براي حمايت از تمامي اشخاص تحت هر شكل از بازداشت يا حبس به کار مي روند .
استفاده از واژه ها
براي هدفهاي اين مجموعه اصول:
(الف) «توقيف» يعني عمل دستگير کردن شخصي براي ارتكاب به خلاف يا با اقدام يك نهاد؛
ژوئن 17
اصول اساسي براي رفتار با زندانيان (که در قطعنامه ١١١/۴۵ مورخ ١۴ دسامبر ١٩٩٠ مجمع عمومي تصويب و اعلام شده است )
۱ـ با تمام زندانيان بايد با احترام مقتضي نسبت به حيثيت و ارزش ذاتي آنان به عنوان انسان رفتار شود .
٢ـ در رفتار با زندانيان نبايد هيچ تبعيضي براساس نژاد، رنگ، جنسيت، دين،افكار سياسـي يـا افكـار ديگـر، منشـا ملـي يـا اجتمـاعي،اعمال شود .
٣ـ با وجود اين، بهتر است به عقايد ديني و سنتهاي فرهنگي گروهي که زندانيان بـه آن تعلـق دارنـد، هرگـاه شـرايط محلـي ايجـاب کند، احترام گذاشته شود
ژوئن 17
حداقل مقررات معيار براي رفتار با زندانيان ( ۶۶٣ مورخ ٣١ ژوئيه ١٩۵٧ و ٢٠٧۶ (شصت و دوم) مورخ ١٣ م ه ١٩٧٧ شوراي اقتصادي و اجتماعي c ( قطعنامه هاي (بيست و چهارم به تصويب آن رسيد )
مصوب نخستين کنگره سازمان ملل متحد درباره پيشگيري از جرم و رفتار با مجرمان که در سال ١٩۵۵ در ژنو تشكيل شد و با مقدماتي ملاحظات
١ هدف از اعلام مقررات زير توصيف مشروح نظامي نمونه از نهادهاي کيفري نيست. اين مقررات درصدد است، برمبناي اجماع کلي
ژوئن 15
اعلاميه حذف تمامياشكال تعصب و تبعيض برمبناي دين يا عقيده (که در قطعنامه ۵۵/٣۶ مورخ ٢۵ نوامبر ١٩٨١ مجمع عمومي اعلام شده است.)
مجمع عمومي،با توجه به اين که يكي از اصول اساسي منشور ملل متحد مربوط به شرافت و مساوات ذاتي در همه انسانها است، و اين که همـه
کشورهاي عضو متعهد شده اند اقدام مشترك و جداگانه با همكاري سازمان ملل بـه منظـور حمايـت و تشـويق احتـرام همگـاني بـراي
حقوق بشر و آزاديهاي بنيادي براي همه و رعايت اين حقوق و آزاديها بدون تمايز از نظر نژاد، جنسيت، زبان يا دين به عمل آورند،
ادامهی مطلب
ژوئن 06
اعلاميه كنفرانس جهاني اسكان بشر، استانبول ( ژوئن 1996(37)
ا رؤساي دول و هيأتهاي رسمي كشورها در دومين كنفرانس بينالمللي اسكان بشر (هبيتات 2) كه از سوم لغايت 14 ژوئن 1996 در استانبول تركيه برگزار شد، گرد هم آمدهايم تا از اين فرصت استفاده كرده و بر اهداف جهاني “مسكن كافي براي همه” و تبديل اسكان بشر به محلي امن، بهداشتيتر، داشتن قابليت بيشتر براي زندگي، عادلانهتر، پايدار و مثمرتر صحه گذاريم. دو موضوع مهم مورد نظر ما در كنفرانس، “سرپناه كافي براي همه” و “توسعه پايدار اسكان بشر در دنياي شهرگرا” ملهم از منشور سازمان ملل است و با هدف تأييد مجدد مشاركتهاي موجود و ايجاد مشاركتهاي جديد جهت عمل در سطوح بينالمللي، ملي، و محلي براي بهبود محيط زيست زندگي انسان است. ما خود را به اهداف، اصول و توصيههاي مندرج در “دستور كار هبيتات” متعهد دانسته و حمايت همه جانبه خود را براي اجراي آن اعلام مينمائيم
ژوئن 05
پروتکل مبارزه با قاچاق مهاجران در خشکی ، دریا و هوا
متمم کنوانسيون سازمان ملل متحد عليه جرائم سازمان یافته فرا مليتی۵۵ مورخ ١۵ نوامبر ٢٠٠٠ به تصویب رسيده وبرای امضا ، تائيد و الحاق مفتوح است ( هنوز به اجرا در نيامده است). / طی قطعنامه ٢۵
ژوئن 05
اعلاميه مربوط به حقوق اشخاص متعلق به پیروان ملي يا قومي، ديني و زباني
مجمع عمومي ۴٧ مورخ ١٨ دسامبر ١٩٩٢ / مصوب در قطعنامه ١٣۵
مجمع عمومي، با تاکيد بر اين که يكي از هدف هاي اساسي سازمان ملل متحد، همچنان که در منشور اعلام شده، ترويج و تشويق احترام به حقوق بشر و به آزادي هاي بنيادي براي همه، بدون تمايز از نظر نژاد، جنسيت، زبان يا دين است، با تكرار اعتقاد به حقوق بشر بنيادي، حيثيت و ارزش انسان، حقوق برابر مردان و زنان و ملت هاي بزرگ و کوچك، با آرزوي ترويج تحقق اصول ذکر شده در منشور،
ژوئن 05
کنوانسيون حق سازمان دادن و مذاکره دسته جمعی
مصوب اجلاس ٣٢ کنفرانس عمومی سازمان بين المللی کاردر اول ژوئيه١٩۴٩
تاریخ اجرا : از ١٨ ژوئيه١٩۵١،
براساس ماده ٨ کنفرانس عمومی سازمان بين المللی کار، در اجلاسی که به وسيله هيات مدیره اداره بين المللی کارتشکيل شد ودر اجلاس ٣٢ آن در ٨ ژوئيه١٩۴٩، و با تصميم در باره تصویب بعضی از پيشنهاد های مربوط به اجرای اصول حق سازمان دادن و مذاکره دسته جمعی، که چهارمين مورد در دستور کار این اجلاس است ، و با اخذ تصميم در باره این که این پيشنهاد ها باید به شکل کنوانسيون بين المللی در آید
ژوئن 05