در مورد اعلامیه جهانی حقوق بشر چه میدانید؟
آیا نسبت به 30 مادۀ این اعلامیه آشنائی دارید؟
آیا میدانید که این موارد جز حقوق ذاتی و متعلق به شماست؟

ماده 28 اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح میدارد :
هر شخصی حق دارد خواستار برقراری نظم در عرصه‌ی اجتماعی و بين المللی باشد كه حقوق و آزادی‌های ذكرشده در اين اعلاميه را، به تمامی تأمين و عملی سازد.
شرح این اعلامیه بطور خلاصه بیانگر این مطلب مهم است که داشتن دنیایی آزاد و عادلانه حق همه است.
ابتدا لازم است تا مروری بر آزادی های ذکر شده در اعلامیه جهانی حقوق بشر داشته باشیم.
‌به ‌استناد مفاد اول و دوم اعلامیه جهانی ، همه انسان‌ها ازهر‌نژاد، رنگ، جنسیت، زبان، مذهب، عقاید سیاسی یا هر عقیده دیگری بی‌هیچ تمایزی سزاوار تمامی حقوق و آزادی‌های مطرح در «اعلامیه» هستند.
مفاد 3 تا 11 اعلامیه در خصوص احترام به حقوق و آزادی‌های شخصی انسان است.
مفاد 12 تا 17 اعلامیه، حقوق بنیادین فرد در رابطه با خانواده، سرزمین، اشیا و جهان خارج را تبیین کرده است .
مفاد 18 تا 21 اعلامیه به داشتن حق و آزادی اندیشه، عقیده، مذهب، آزادی بیان، تشکیل اجتماعات، مشارکت در اداره عمومی کشور و اشتغال به مشاغل دولتی پرداخته شده است .
مفاد 22 تا 27 اعلامیه که مربوط به حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است به حقوقی همچون حق کار، آزادی سندیکایی، حق برخورداری از تأمین اجتماعی، حق تفریح، تعلیم و تربیت، حق شرکت در زندگی فرهنگی و پیشرفت علمی و حق حمایت از ابداعات علمی و ادبی اختصاص داده شده است .
موضوعات بااهمیتی چون حق حیات، حق آزادی بیان و اندیشه، حق امنیت، منع شکنجه، منع بردگی و استبداد، حق برخورداری از بهداشت، آموزش و پرورش، خدمات اجتماعی، منع بازداشت غیرقانونی، آزادی انتخاب شغل و اقامتگاه، حق مالکیت معنوی، ممنوعیت بردگی، شناسایی حق مالکیت ادبی ، موضوعاتی هستند که از منظر حقوق ذاتی و کرامت انسانی در اعلامیه جهانی حقوق بشر مورد توجه خاص قرار گرفته اند.
بند چهارم از اصل سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که بیان کننده ی تقویت روح بررسی و تتبع و ابتکار در تمام زمینه‏های علمی، فنی، فرهنگی از طریق تأسیس مراکز تحقیق و تشویق محققان است که البته درسطح جامعه نیز بدرستی تحقق نیافته است .
و در بند سیزدهم اصل سوم نیز اشاره به تأمین خودکفایی در علوم و فنون صنعت و کشاورزی و امور نظامی و مانند اینها دارد . که البته در جوامع باز، دولت مسئول پاسخگویی است و دارای مکانیسم‌های سیاسی شفاف و قابل انعطاف است. دولت در یک جامعه باز و آزاد هیچ رازی را از مردم پنهان نمی‌کند.
غیر استبدادی بودن، آگاهی، آزادی‌های سیاسی و حقوق بشر از ارکان جامعه باز محسوب میشود .
اما متاسفانه در این موارد دولت جمهوری اسلامی درعمل ، مخالف با تعهدات موجود در اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین طبق قانون اساسی مورد قبول خودشان نیز بدرستی عمل نمیکند و با عدم برابری و تبعیض در تمامی سطوح آموزشی، علمی، شغلی ، جنسیت، عدم امکان انتخاب و عدم آزادی بیان و یا تشکیل احزاب ، همه را برای حفظ منافع مادی خویش زیر پا گذاشته و در عمل دولتی بدون مسئولیت در پاسخگوئی و بی توجه به حقوق انسانی و شهروندان میباشد.