آگوست 12
قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از دفع مواد زاید و دیگر مواد
قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از دفع مواد زاید و دیگر مواد
ماده واحده – به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می شود به کنوانسیون جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از دفع مواد زاید و دیگر مواد، مصوب سال یکهزار و سیصد و پنجاه و یک هجری شمسی برابر با سال یکهزار و نهصد و هفتاد و دو میلادی، مشتمل بر یک مقدمه، (۲۲) ماده و (۳) پیوست ملحق شود و اسناد مربوط را تسلیم نماید.
آگوست 09
قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون تجسس و نجات دریایی
ماده واحده – به دولت اجازه داده میشود به کنوانسیون تجسس و نجات دریایی مصوب ۱۳۵۸ شمسی مطابق با ۱۹۷۹ میلادی سازمان بینالمللیدریانوردی، مشتمل بر یک مقدمه و هشت ماده و یک ضمیمه به شرح پیوست ملحق و اسناد آن را مبادله نماید. ادامهی مطلب
آگوست 06
قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون روتردام درمورد آئین اعلام رضایت قبلی برای برخی مواد شیمیائی و سموم دفع آفات خطرناک در تجارت بین المللی
قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیونروتردام درمورد آئین اعلام رضایت قبلی برای برخی موادشیمیائی و سموم دفع آفات خطرناک در تجارت بینالمللی
آگوست 06
پروتكل ١٩٩٢ جهت اصلاح كنوانسيون بين المللي مسؤوليت مدني ناشي از خسارت آلودگي نفتي
قانون الحاق
دولت جمهوری اسلامی ایران به پروتکل 1992 جهت اصلاح کنوانسیون وین بینالمللی
مسؤولیت مدنی ناشی از خسارت آلودگی نفتی (1969) و پروتکل 1992 جهت اصلاح کنوانسیون
تاسیس یک صندوق بینالمللی برای جبران خسارت آلودگی نفتی (1971)
آگوست 06
شرح ماده 27 اعلامیه جهانی حقوق بشر
شرح ماده 27 اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح میدارد :
1.هر شخصی حق دارد آزادانه در زندگی فرهنگی اجتماع سهيم و شريک گردد و از هنرها و به ويژه از پيشرفت علمی و فوايد آن بهره مند شود.
2.هر کس حق دارد از حمايت منافع معنوی و مادی آثار علمی ، ادبی يا هنری خود برخوردار گردد.
حقوق فرهنگي در كنار حقوق اقتصادي و اجتماعي، در زمرهی نسل دوم حقوق بشر شمرده میشود. رشد شخصیت و بالندگی انسان از طریق آموزش و پرورش؛ ارتقای سطح آگاهی و فرهنگ؛ و ایجاد تفاهم و دوستی میان افراد جامعه، از مهمترین اهداف حقوق فرهنگی بشر است. برخی حقوق فرهنگي را مصداقي از حقوق جمعي میدانند، اما روشن است که حقوق فرهنگی، با توجه به مصادیق پیشگفته، هرچند خاستگاه جمعی دارد، اما حقوق فردفرد نوع بشر است و لازمهی تکامل شخصیت هر انسان. به همین دلیل مادهی 27 اعلامیه جهانی حقوق بشر، مقرر میدارد: «هرکس حق دارد آزادانه در زندگی فرهنگی اجتماع شرکت کند، از فنون و هنرها بهره گیرد و در پیشرفت علمی و فواید آن سهیم باشد. ادامهی مطلب

