ماده هشتم: حق دسترسی به دادگاه و رسیدن به عدالت

حق دسترسی به عدالت، یکی از حقوق اساسی انسان ها است.

هر انسانی باید این حق را داشته باشد که از دادگاه منصفانه و عمومی، در بازده زمانی معقول برخوردار گردد. اینکه برای برگزاری یک دادگاه، شخص مدت زیادی صبر کند، خود نقض حقوق بشر است، چرا که از دسترسی به عدالت محروم گردیده است. 

ادامه‌ی مطلب

ماده نهم، به آزاد بودن انسان ها و حراست از این حق اختصاص دارد.حق آزادی یک انسان زمانی که او را دستگیر می کنند و یا به تبعید می فرستند، نقض می شود. دستور زندانی کردن یا تبعید یک انسان، باید توسط دادگاه و به صورتی عادلانه صادر شود.

باید قانون مشخصی برای نحوه بازداشت یا زندانی کردن اشخاص وجود داشته باشد، باید بر روی زندان ها نظارت جدی اعمال شود. باید جلوی ایجاد هر گونه زندان غیر قانونی گرفته شود. زندانی کردن یک انسان، بدون داشتن حکم دادگاه منصفانه، در حکم آدم ربایی دولتی است.

ماده ی نهم اعلامیه جهانی حقوق بشر، به این موضوع می پردازد: هیچ احدی نباید مورد توقیف، حبس یا تبعید خودسرانه قرار گیرد.

ادامه‌ی مطلب

ماده دهم، حق دسترسی به عدالت

حق دسترسی به عدالت، یکی از حقوق اساسی انسان ها است.

هر انسانی باید این حق را داشته باشد که از دادگاه منصفانه و عمومی، در بازه زمانی معقول برخوردار گردد. اینکه برای برگزاری یک دادگاه، شخص مدت زیادی صبر کند، خود نقض حقوق بشر است، چرا که از دسترسی به عدالت محروم گردیده است. ادامه‌ی مطلب

ماده یازدهم، بی گناه بودن متهمین تا زمان اثبات مجرم بودن آنها

پایه و اصل عدالت، بر این استوار است که هر انسانی، به صورت پیش فرض، بی گناه محسوب می شود، مگر اینکه یک دادگاه منصفانه، مجرم بودن او تایید کرده باشد.

برای مجرم دانستن یک شخص، باید حتما دادگاه منصفانه تشکیل گردد.

نمی توان درباره اعمالی که در قبل رخ داده، قانون جدید گذاشت و اشخاص را به دلیل ارتکاب به آن اعمال، به دادگاه کشانید.

متهم کردن انسان ها، چه توسط حکومت و چه توسط اشخاص، یک نقض حقوق بشر است. ادامه‌ی مطلب

احدی در زندگی خصوصی ، امور خانوادگی ، اقامتگاه ، یا مکاتبات خود نباید مورد مداخله های خودسرانه واقع شود  و شرافت و اسم ورسمش نباید مورد حمله قرار گیرد . هر کس حق دارد که در مقابل اینگونه مداخلات و حملات مورد حمایت قانون قرار گیرد . ادامه‌ی مطلب

هر انسانی سزاوار و محق به داشتن آزادی جابه جایی حرکت از نقطه ای به نقطه ای دیگر و اقامت در هر نقطه ای در درون مرزهای مملکت است . هر انسانی محق به ترک هر کشوری، از جمله کشور خود، و بازگشت به کشور خویش است .

انچه که تاریخ از جا به جایی انسان نخستین به خاطر سپرده و بر اوراق  خود ثبت کرده است راز چیرگی انسان بر محیط و جستجو برای یافتن غذا و بقای او بوده است . و بدین منظور کوچ انسان نخستین از جایی به جای دیگر انجام می پذیرفت .   ادامه‌ی مطلب