‌ماده واحده – اصلاحات مربوط به فصل دوم قرارداد بین‌المللی 1960 حفظ جان اشخاص در

دریا مندرج در ضمیمه قطعنامه الف 108 (ES – III)‌مورخ 30 نوامبر 1966 سومین مجمع

فوق‌العاده سازمان مشورتی دریانوردی بین دولتها که مشتمل بر چهار ضمیمه می‌باشد

تصویب و به دولت اجازه‌داده می‌شود اسناد تصویب مربوط را به سازمان مشورتی

دریانوردی بین دولتها تسلیم نماید. ادامه‌ی مطلب

‌قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون شناسائی و اجرای
احکام داوری خارجی تنظیم شده در‌نیویورک به تاریخ 10 ژوئن 1958 میلادی (1337.4.3
هجری شمسی)
‌ماده واحده – به دولت اجازه داده می‌شود با لحاظ شرایط زیر به کنوانسیون شناسائی
و اجرای احکام داوری خارجی تنظیم شده در نیویورک به‌تاریخ 10 ژوئن 1958 میلادی
(1337.4.3 هجری شمسی)، مشتمل بر شانزده ماده ملحق شود و اسناد الحاق را به امین
مربوط تسلیم نماید: ادامه‌ی مطلب

اساسنامه دیوان دائمی داوری بین المللی( اعلامیه پذیرش صلاحیت اختیاری دیوان ) در ایران در تاریخ۲۳/۳ /۱۳۱۰ در مجلس شورای ملی به تصویب رسید.

ماده 1- ديوان بين‌المللي دادگستري كه به موجب منشور مللل متحد به عنوان ركن مهم قضايي سازمان تاسيس شده طبق مقررات اين اساسنامه تشكيل يافته و انجام وظيفه خواهد نمود. ادامه‌ی مطلب

‌ماده واحده – مجلس شورای ملی اساسنامه دیوان دائمی داوری بین‌المللی مورخه 24 قوس
1299 (16 دسامبر 1920) را که مشتمل بر شصت و‌چهار ماده و همچنین پروتکل تجدید نظر
در مواد آن را که در تاریخ 23 شهریور 1308 (14 سپتامبر 1929) در ژنو به امضا رسیده
است به علاوه‌پروتکل الحاق دولت متحده آمریکای شمالی به پروتکل امضاء اساسنامه
دیوان داوری بین‌المللی که عبارت از هشت ماده می‌باشد و در تاریخ 23‌شهریور ماه
1308 (14 سپتامبر 1929) در ژنو امضاء شده تصویب و به دولت اجازه می‌دهد اسناد
مصدقه آنها را به دارالانشاء جامعه ملل تسلیم نماید.
‌این قانون که مشتمل بر یک ماده است در جلسه نوزدهم مرداد ماه یک هزار و سیصد و نه
شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
‌رییس مجلس شورای ملی – دادگر

‎‎‎ماده واحده- کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت مورخ 22/9/1385 هجری‌شمسی برابر با 13 دسامبر 2006 میلادی مشتمل‌بر پنجاه ماده به‌شرح پیوست تصویب می‌گردد و به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه تودیع اسناد تصویب آن با رعایت تبصره‌های زیر داده می‌شود: 
‎‎‎تبصره 1- وزارت رفاه و تأمین اجتماعی (سازمان بهزیستی کشور) و بنیاد شهید و امور ایثارگران به‌عنوان مراجع ملی موضوع ماده (33) کنوانسیون تعیین می‌گردند تا با هماهنگی یکدیگر نسبت به اجراء مفاد کنوانسیون اقدام نمایند. 
‎‎‎تبصره 2- باتوجه به ماده (46) کنوانسیون، جمهوری اسلامی ایران خود را ملتزم به رعایت آن دسته از مفاد کنوانسیون که مغایر با موازین حقوقی جاری خود باشد نمی‌داند.  ادامه‌ی مطلب

ماده واحده- کنوانسیون سازمان ملل متحد در خصوص مصونیت قضائی دولتها و اموال آنها

مصوب دوازدهم آذرماه سال 1383 هجری شمسی (دوم دسامبر 2004 میلادی) مجمع عمومی

سازمان ملل متحد مشتمل بر سی‌وسه ماده و یک ضمیمه به شرح پیوست تصویب و به دولت

جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود سند تصویب را نزد امین اسناد کنوانسیون

(دبیر کل سازمان ملل متحد) تودیع نماید. ادامه‌ی مطلب

از 22 اپريل تا 13 مي 1968 در تهران اجلاسيه‌اي به منظور بررسي پيشرفتهاي حاصله طي بيست سال گذشته از تاريخ تصويب اعلاميه جهاني حقوق بشر و تنظيم برنامه‌اي براي آينده برگزار شد. اين گردهمايي به بررسي مسايل مربوط به فعاليت‌هاي سازمان ملل متحد در زمينه بسط و تشويق احترام به حقوق و آزادي‌هاي اساسي بشر، اختصاص داشت و در پايان اعلام داشت که با درنظر داشتن قطعنامه‌هاي مصوب کنفرانس و باتوجه به اين که برگزاري سال بين‌المللي حقوق بشر درزماني انجام ميگيرد که جهان دست‌خوش يک رشته تحولات بي‌سابقه است. ادامه‌ی مطلب

كه براساس قطعنامه (هفدهم) A 1763 مورخ 7 نوامبر 1962 مجمع عمومي براي امضا و تاييد گشوده شده است
اين كنوانسيون از 9 دسامبر 1964 براساس ماده 6 به اجرا درآمده است. ادامه‌ی مطلب

قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای بین المللی پاریس و ژنو راجع به جلوگیری از رفتار جنایت آمیز نسبت به زنان و کودکان مصوب ۱۴ دی ماه ۱۳۱۰ شمسی.

ادامه‌ی مطلب

از دو قرن پیش تمایل کشورها برای متحدالشکل کردن قوانین داخلی و بین المللی در زمینه حمایت از مقولات مربوط به مالکیت فکری افزایش یافت و این مسئله را می توان نتیجه شکست نمایشگاه بین الملی اختراعات و ابداعات وین 1873 دانست. به دنبال این اتفاق، چند کنگره برگزار شد و نهایتا کنوانسیون پاریس به تصویب رسید که سرآغاز تدوین مقررات بین المللی در حوزه مالکیت فکری شد. کنوانسیون برن در سال 1886 و کنوانسیون رم در سال 1961 برای حمایت از حقوق مالکیت ادبی و هنری به امضا رسید. برای حمایت از حقوق مالکیت صنعتی، کنوانسیون پاریس در سال 1883، معاهده همکاری ثبت اختراع در سال 1970 و موافقت نامه جنبه های تجاری حقوق مالکیت فکری یا تریپس منعقد شد. در کشور ایران، اولین قانون مربوط به مالکیت صنعتی در سال 1304 تصویب شد. در سال 1310 قانون مربوط به ثبت علائم و اختراعات، در سال 1383 قانون مربوط به حمایت از نشانه های جغرافیایی و در سال 1386 قانون ثبت اختراعات، علائم تجاری و طرح های صنعتی وضع شد. همچنین قانون حمایت از حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان در سال 1348 و قانون حمایت از حقوق پدید آورندگان نرم افزارهای رایانه ای در سال 1379 به تصویب رسید. سازمان جهانی مالکیت فکری در سال 1970 تاسیس و در سال 1974، به یکی از سازمان های تخصصی سازمان ملل تبدیل شد.
1- معاهدات، کنوانسیون ها و مقررات بین المللی حقوق مالکیت فکری
از دو قرن پیش تمایل کشورها برای متحدالشکل کردن قوانین داخلی و بین المللی در زمینه حمایت از مقولات مربوط به مالکیت فکری افزایش یافت و این مسئله را می توان نتیجه شکست نمایشگاه بین الملی اختراعات و ابداعات وین 1873 دانست، به علت عدم حمایت کافی از اختراعات خارجی ارائه شده در نمایشگاه، مهمانان خارجی تمایل به نمایش محصولات خود نشان ندادند، و با وجودی که اغلب کشورها تمایل بسیاری برای انتقال فناوری های جدید داشتند، عملا نمایشگاه اختراعات وین با شکست مواجه شد. به دنبال کنگره ای که در پی نمایشگاه در وین برگزار شد، کنگره دیگری در پاریس در 1878 برگزار گردید و پیش نویسی را تهیه کرد که پیشنهاد نمود اتحادیه های بین المللی برای حمایت از مالکیت صنعتی تشکیل شود، این پیشنهاد به همراه تعدادی دعوت نامه از سوی دولت فرانسه برای کشورهای شرکت کننده در کنگره پاریس ارسال شد، در سال 1883 کنفرانس دیگری در پاریس برگزار شد که منجر به پذیرش نهایی و امضای کنوانسیون پاریس شد. و این سرآغاز تدوین مقررات بین المللی در حوزه مالکیت فکری شد. مقررات و قواعد بین المللی تنها برای کشورهایی الزام آور است که به این کنوانسیون ها پیوسته اند. در ادامه به عناوین و زمان ایجاد معاهدات بین المللی مرتبط با مالکیت فکری به تفکیک اشاره شده است که برخی از مهم ترین و موثرترین آنها تشریح می شوند:

ادامه‌ی مطلب