كنوانسيون منطقه اي كويت براي همكاري درباره حمايت از محيط زيست دريائي در برابر آلودگي
حكومت دولت بحرين
دولت ايران
حكومت جمهوري عراق
حكومت دولت كويت
حكومت سلطنت عمان
حكومت دولت قطر
حكومت پادشاهي عربسان سعودي
حكومت دولت امارت عربي متحده
با درك اين حقيقت كه آلودكي محيط زيست دريائي منطقه مشترك بين بحرين – ايران- عراق- كويت- عمان- قطر- عربستان سعودي و امارات عربي متحده به نفت و ساير مواد مضره يا سمي ناشي از فعاليت هاي انسان در خشكي يا در دريا بخصوص از طريق تخليه بي رويه و بدون نظارت اين مواد و ايجاد خظر روزافزون براي حيات دريائي و شيلات و سلامت انسان واستفاده هاي تفريحي از سواحل و ساير تسهيلات رفاهي مي نمايد.
با توجه به خصوصياتت ويژه هيدروگرافيك و اكولوژيك محيط زيست دريايي منطقه و آسيب پذيري خاص آن نسبت به آلودگي.
با آگاهي از ضرورت حصول اطمينان از اينكه فعاليتهاي مربوط به توسعه شهر و روستاها و در نتيجه استفاه از زمين بايد بنحوي صورت پذيرد كه حتي الامكان منابع دريائي و تاسيسات و وسايل رفاهي سواحل حفظ شود و اين توسعه به محيط زيست دريايي لطمه واردنسازد.
با اعتقاد به حصول اطمينان از اينكه جريانات توسعه صنعتي به هيچ وجه به محيط زيست دريائي در منطقه آسيب نرساند ومنابع زنده در آن وهمچنين سلامت انسان را بخطر نياندازد.
با وقوف بر لزوم اتخاذ يك روش مديريت جامع در مورد استفاده از محيط زيست دريائي و نواحي ساحلي كه نيل به هدفهاي مربوط به محيط زيست و عمران وتوسع را بنحوي هماهنگ امكان پذير سازد.
با آگاهي از نياز به تنظيم دقيق يك برنامه پژوهشي ومراقبت و ارزيابي با توجه به كمبود اطلاعات علمي در خصوص الودگي دريا در منطقه.
با توجه به اينكه دولتهاي منطقه مسئوليت خاصي براي حفظ محيط زيست دريائي آن بعهده دارند.
با آگاهي از اهميتي كه همكاري و هماهنگي اقدامات بر اساس منطقه اي با هدف حمايت از محيط زيست دريائي منطقه به سود كليه طرفهاي ذينفع منجمله نسلهاي آينده دارد.
با در نظر گرفتن كنوانسيون هاي بين المللي موجودي كه با كميسيون حاضر ارتباط دارند-
بشرح زير موافقت مي نمايند:
ماده 1
تعريفات
از لحاظ كنوانسيون حاضرك
الف- مقصود از ((آلودگي دريائي)) داخل كردن مواد يا انرژي در محيط زيست دريائي بوسيله انسان به طور مستقيم يا غير مستقيم مي باشد كه اثرات زيان بخش مانند آسيب منابع زنده و خطر براي سلامت انسان وايجاد كمانع در فعاليتهاي درياي از جمله ماهيگيري و لطمه به كيفيت از لحاظ استفاه از آب دريا وكاهش وسايل رفاهي به بار آورد يا احتمال ايجاد اينگونه خطرات را در بر داشته باشد.
ب- مقصوداز((مراجع ملي))مرجعي است كه هر دولت متعاهد بعنوان مسئول هماهنگ ساختن مساعي ملي براي اجراي اين كنوانسيون و پروتكلهاي آن تعيين نموده است.
ج- مقصود از((سازمان)) سازماني است كه دول متعاهد طبق بندالف ماده 1 تاسيس نموده اند.
د- مقصود از((دبيرخانه)) دبيرخانه سازمان است كه طبق ماده 16 تشكيل مي گردد.
ه- مقصود از((طرح عملياتي)) طرح عملياتي براي حمايت و توسعه محيط زيست دريائي و نواحي ساحلي بين بحرين- ايران- عراق – كويت- عمان- قطر- عربستان سعودي و امارات عربي متحده مي باشد كه در كنفرانس منطقه اي نمايندگان تام الاختيار كويت درباره حمايت وتوسعه محيط زيست دريائي و نواحي ساحلي كه از تاريخ 15 تا 23 آلأوريل 1978 منعقد گرديد به تصويب رسيده است.
ماده 2
شمول جغرافيائي
الف- كنوانسيون حاضر شامل محدوده دريايي منطقه است كه از جنوب محدود است به خطوطي كه نقاط جغرافياي زير را بهم وصل مي كند:
از راس ضربت علي به مختصات 16 درجه و 39 دقيقه شمالي و 53 درجه و 3 دقيقه 30 ثانيه شرقي
به نقطه اي با مختصات 16 درجه شمالي و 53 درجه و 25 دقيقه شرقي
به نقطه اي با مختصات 17 درجه و شمالي 56 درجه و 30 دقيقه شرقي
به نقطه اي با مختصات 20 درجه و 30 دقيقه شمالي و 60 درجه شرقي
سپس به راس الفاسته با مختصات 25 درجه و 4 دقيقه شمالي و 61 درجه و 25 دقيقه شرقي
( كه از اين پس منطقه دريايي ناميده خواهد شد.)
ب- محدوده دريائي شامل آبهاي داخلي دولتهاي متعاهد نخواهد بود مگر در موارديكه بنحوي ديگر در كنوانسيون حاضر و يا در هر يك از پروتكل هاي مربوطه تعيين شده باشد.
ماده3
تعهدات عمومي
الف- دولتهاي متعاهد- منفردا” و يا مشتركا” كليه اقدامات لازم را طبق اين كنوانسيون و پروتكلهاي لازم الاجرائي كه در آن عضويت دارند براي جلوگيري يا كاستن از آلودگي محيط زيست در منطقه دريائي ومبارزه با آلودگي اتخاذ خواهند نمود.
ب- علاوه بر پروتكل همكاري منطقه اي براي مبارزه با آلودكي ناشي از نفت و ساير مواد مضره در موارد اضطراري كه همزمان با اين كنوانسيون براي امضاء مفتوح گرديده است- دولتهاي متعاهد در تنظيم و تصويب پروتكلهاي ديگري كه متضمن اقدامات و خط مشي ها و ضوابط مورد توافق براي اجراي اين كنوانسيون باشد همكاري خواهند كرد.
ج – دولتهاي متعاهد ضوابط و قوانين ومقررات ملي مورد لزوم براي انجام موثر تعهد مقرر در بند الف اين ماده را وضع و كوشش خواهند كر كه سياستهاي ملي خود را از اين حيث هماهنگ سازند و براي اين منظور يك مرجع ملي تعيين نمايند.
د- دولتهاي متعاهد به منظور وضع واتخاذ ضوابط منطقه اي و رويه ها و خط مشي هاي توصيه شده براي جلوگيري و يا كاستن از آلودگي از كليه منابع آلودگي و مبارزه با آن موافق با هدفهاي اين كنوانسيون- با سازمانهاي صلاحيتدار بين المللي و منطقه اي و ناحيه اي همكاري نموده و يكديگر را در انجام تعهدات خود مساعدت خواهند كرد.
ه- دولتهاي متعاهد منتهاي كوشش خود را بعمل خواهند آورد تا اطمينان حاصل كنند كه اجراي اين كنوانسيون موجب تبديل يك نوع آلودگي به نوعي ديگر كه ممكن است براي محيط زيست زيان بخش باشد نخواهد شد.
ماده 4
آلودگي از كشتي ها
دولتهاي متعاهد كليه اقدامات مناسب را كه طبق كنوانسيون و با رعايت مقررات قابل اجراي قوانين بين المللي براي جلوگيري از آلودگي وكاهش آن ومبارزه با آلودگي در منطقه دريايي كه از تخليه عمدي يا تصادفي موادي از كشتي ها ناشي مي شود معمول خواهند داشت ومراقبت خواهند كرد كه مقررات قابل اجراي بين المللي مربوط به كنترل اين نوع آلودگي منجمله سربار كردن و آب توازن مجزا و مخازن و روشهاي شستشوي مخازن با نفت خام رعايت گردد.
ماده 5
آلودگي ناشي از تخليه مواد زايد از كشت يووسايط نقليه هوايي
دولتهاي متعاهد كليه اقدامات مناسب را جهت جلوگيري از آلودگي و كاهش آن و مبارزه با آلودگي در منطقه دريايي كه از تخليه مواد زايد و ساير مواد از كشتي ها و وسايط نقليه هوايي ناشي مي شود معمول خواهند داشت و مراقبت بعمل خواهند آورد كه مقررات قابل اجراي بين المللي مربوط به كنترل اين نوع آلودگي طبق آنچه در كنوانسيون هاي بين المللي مربوطه پيش بيني شده است بنحو موثري در منطقه دريايي رعايت گردد.
ماده6
آلودگي ناشي از منابع وقاع در خشكي
دولتهاي متعاهد كليه اقدامات لازم را براي جلوگيري و كاستن از آلودگي ناشي از موادي كه از خشكي- از راه هوا يا مستقميا” از ساحل به منطقه دريايي داخل مي شود منجمله مواد زايد و فاضلاب ها معمول خواهند داشت.
ماده7
آلودگي ناشي از اكتشاف و بهره برداري در بستر درياي سرزميني و زير بستر آن و فلات قاره
الف- دولتهاي متعاهد كليه اقدامات لازم را براي جلوگيري و كاستن از آلودگي و مبارزه با آن در منطقه دريائي كه از عمليات اكتشافي وب هره برداري در بستر درياي سرزميني و زير بستر آن و فلات قاره ناشي مي شود منجمله جلوگيري از حوادث ومقابله با موارد اضطراري آلودگي كه موجب صدمه به محيط زيست دريايي مي گردد بعمل خواهند آورد.
ماده 8
آلودگي ناشي از ساير فعاليتهاي انسان
دولتهاي متعاهد- كليه اقدامات لازم را جهت جلوگيري و كاستن از آلودگي ناشي از احياي اراضي ولايروبي هاي مربوط و لايروبي ساحلي بعمل خواهند آورد و با اينگونه آلودگي مبارزه خواهند نمود.
ماده 9
همكاري براي مقابله با موارد اضطراري آلودگي
الف- دولتهاي متعاهد منفردا” و يا مشتركا” كليه اقدامات لازم منجمله اقداماتي را كه براي حصول اطمينان از آمادگي تجهيزات و وسايل كافي و پرسنل واجد شرايط به منظور مقابله با موارد اضطراري آلودگي در منطقفه دريائي بدون توجه به علت آن و براي كاهش يا رفع خسارت ناشي از آن ضروري است- معمول خواهند داشت.
ب – هر يك از دولتهاي متعاهد كه از مورد اضطراري آلودگي در منطقه دريائي مطلع شود بايد بدون تاخير مراتب را بسازمان مذكور در ماده 16 و توسط دبيرخانه يا مستقميا” به هر دولت متعاهدي كه ممكن است از چنين مورد اضطراري آسيب پذير اطلاع دهد.
ماده 10
همكايهاي علمي و فني
الف- دولتهاي متعاهد مستقميا” يا در صورت لزوم از طريق سازمانهاي ذيصلاح بين المللي در زمينه تحقيقات علمي- كنترل و ارزيابي مربوط به آلودگي در منطقه دريائي همكاري خواهند نمود- و اطلاعات حاصله و دانستني هاي علمي را جهت اجراي اين كنوانسيون و هر يك از پروتكل هاي آن مبادله خواهند كرد.
ب – دولتهاي متعاهد كه با همكاري سازمانهاي صلاحيتدار منطقه اي يا بين المللي به منظور تدوين وايجاد هماهنگي برنامه هاي ملي تحقيقاتي ومراقبت وارزيابي مربوط به هر گونه آلودگي در منطقه دريائي و همچنين ايجاد شبكه منطقه اي به منظور حصول اطمينان از هماهنگي اين برنامه ها يا يكديگر همكاريهاي بيشتري خواهند كرد. بدين منظور هر دولت متعاهد مرجع ملي مسئول تحقيقات وكنترل آلودگي در قلمرو ملي خود تعيين خواهد نمود و در برنامه هاي بين المللي براي تحقيقات وكنترل آلودگي در خارج از قلمرو خود شركت خواهند نمود.
ماده 11
ارزيابي محيط زيست
الف – هر يك از دولتهاي متعاهد كوشش خواهد كرد در كليه فعاليتهاي برنامه ريزي كه متضمن اجراي پروژه هائي در داخل سرزمين خود وب خصوص در مناطق ساحلي كه ممكن است خطر ايجاد آلودگي در منطقه دريائي نمايد- ارزيابي اثرات بالقوه اين فعاليتها را بر محيط زيست منظور نمايد.
ب- دولتهاي متعاهد مي توانند با مشورت دبيرخانه روشهائي براي انتشار اطلاعات مربوط به فعاليتهاي مذكور در بند الف فوق اتخاذ نمايند.
ج – دولتهاي متعاهد تقبل مي كنند كه منفردا” يا مشتركا” رهنمودهاي فني و غيره طبق روشهاي فني معمول به منظور كمك به برنامه ريزي پروژه هاي عمراني خود را به نحوي تهيه نمايند كه اثرات زيان بخش آنها بر محيط زيست دريايي بحداقل كاهش داده شود. در اين مورد در صورت اقتضاء استاندارهاي بين المللي مي تواند ملاك عمل قرا رگيرد.
ماده 12
كمكهاي فني وغيره
دولتهاي متعاهد مستقميا” يا از طريق سازمانهاي صلاحيت دار منطقه اي يا بين المللي در تهيه و تنظيم برنامه هاي كمكهاي فني وغير در زمينه هاي مربوط به آلودگي دريا و با همكاري سازمان مذكور در ماده 16 با يكديگر همكاري خواهند كرد.
ماده 13
مسئوليت و جبران خسارت
دولتهاي متعاهد- متقبل مي شوند كه در تدوين و قبول مقررات وروشهاي مربوط به تعيين موارد زير با يكديگر همكاري كنند:
الف – مسئوليت مدني و جبران خسارت ناشي از آلودگي محيط زيست دريا- با درنظر گرفتن مقرارت بين المللي مربوطه- و
ب- مسئوليت و جبران سخارت از نقض تعهدات اين كنوانسيون و پروتكل هاي آن
ماده 14
مصونيت ناشي از حاكميت دولت
كشتي هاي جنگي يا ساير كشتي هائيكه در خدمت يا مالكيت دولت بوده و براي خدمات غير بازرگاني مورد استفاه قرا مي گيرند مشمول مقررات اين كنوانسيون نخواهند بود. هر يك از دولتهاي متعاهد حتي الامكان كوشش خواهد كرد كه كشتي هاي جنگي خود وكشتي هاي ديگر كه متلعق به آن دولت بوده يا بوسيله آن اداره و فقط براي خدمات بازرگاني دولتي بكار برده مي شوند مقررات اين كنوانسيون را در جلوگيري از آلودگي محيط زيست دريايي رعايت كنند.
ماده 15
عدم شمول
هيچ چيز در اين كنوانسيون به حقوق يا دعاوي هيچيك از دولتهاي متعاهد نسبت به ماهيت يا حدود قلمرو حاكميت دريايي آن دولت كه ممكن است طبق حقوق بين الملل ايجاد گردد- لطمه اي وارد نخواهد ساخت.
ماده16
سازمان منطقه اي براي حمايت از محيط زيست دريائي
الف- دولتهاي متعاهد بدينوسيله يك سازمان منطقه اي براي حمايت از محيط زيست دريائي تاسيس مي كنند كه مقر دائمي آن در كويت قرار خواهد داشت.
ب- سازمان از ارگانهاي زير تشكيل خواهد گرديد:
(1)يك شورا متشكل از نمايندگان دولتهاي متعاهد كه وظايف مندرج در بند(د) ماده 17 را انجام خواهد داد.
(2) يك دبيرخانه كه وظايف مندرج در بند الف ماده 18 را انجام خواهد داد.
(3)يك كميسيون قضائي براي حل اختلافات كه تركيب و حدود اختيارات و آئين نامه در اولين اجلاس شورا تعيين خواهد شد.
ماده 17
شورا
الف- جلسات شورا طبق بند الف ماده 18 وبندب ماده 30 تشكيل خواهد شد.
شورا سالي يكبار جلسات عادي تشكيل خواهد داد. جلسات فوق العاده شورا بنا به تقاضاي حداقل يك دولت متعاهد با تائيد يك دولت متعاهد ديگر يا بنا به تقاضاي دبير اجرائي با تائيد حداقل دو دولت متعاهد تشكيل خواهد گرديد. جلسات شورا در مقر سازمان يا در هر جائي كه با مشورت بين دولت متعاهد مورد توافق قرار گيرد تشكيل خواهد شد. سه چهارم دولت متعاهد حد نصاب لازم را تشكيل خواهند داد.
ب- رياست شورا به ترتيب الفبائي نام كشورها بزبان انگليس به نوبت به هر يك از آنها محول خواهد گرديد. رئيس شورا مدت يك سال در سمت خود انجام وظيفه خواهد كرد و طي مدت رياست نمي تواند بعنوان نماينده دولت خود خدمت كند. چنانچه پست رياست خالي شود دولت متعاهد يكه عهده دار رياست شورا مي باشد جانشين براي احراز اين مقام تعيين خواهد كرد تا پايان نوبت رياست آن دولت در سمت مذكور باقي بماند.
ج- روش اخذ راي در شورا بشرح زير خواهد بود:
(1)هر دولت متعاهد داراي يك راي خواهد بود.
(2)تصميمات مربوط به موضوعات ماهوي با اتفاق آراء دولت متعاهد حاضر و شركت كننده در راي اتخاذ خواهد گرديد.
(3)تصميمات مربوط به امور آئين نامه اي با اكثريت سه چهارم آراء دولت متعاهد حاضر و شركت كننده در راي اتخاذ شركت خواهد شد.
د-وظايف شورا بشرح زير است :
(1)بررسي مرتب اجرا يكنوانسيون و پروتكل هاي آن و برنامه هاي عملياتي مذكور در بند(ه)ماده1
(2)بررسي وارزيابي وضع آلودگي دريا و اثرات آن بر منطهق دريائي براساس گزارشهايي كه از طرف دولتهاي متعاهد و سازمانهاي صلاحتيدار بين المللي يا منطقه اي دريافت مي دارد.
(3)تصويب يا بررسي يا اصلاح الحاقيه هاي كنوانسيون و پروتكلهاي آن بر حسب مورد طبق مقررات ماده 21.
(4)دريافت و بررسي گزارشهائيكه طبق ماده 9 و23 توسط دولتهاي متعاهد ارسال مي گردد.
(5)بررسي گزارش هائيكه توسط دبيرخانه راجع به مسائل مربوط به كنوانسيون و موضوعات مربوط به اداره سازمان تهيه مي گردد.
(6)توصيه راجع به تصويب پروتكل الحاقي يا هر اصلاحيه به كنوانسيون يا پروتكل هاي آن طبق مواد 19 و20.
(7) ايجاد ارگان هاي فرعي و گروههاي كار موقت كه ممكن است براي بررسي مسايل مربوط به كنوانسيون و پروتكلهاي آن در الحاقيه هاي كنوانسيون و پروتكل هاي آن لازم باشد.
(8) انتصاب يك دبير اجرائي و تنظيم مقرراتي براي انتصاب كارمندان ديگر دبيرخانه بوسيله دبير اجرائي.
(9)بررسي مرتب وظايف دبيرخانه
(10)بررسي مبادرت به هر اقدام اضافي كه ممكن است براي نيل به هدفهاي كنوانسيون و پروتكلهاي آن لازم باشد.
ماده 18
دبيرخانه
الف- دبيرخانه شامل دبيراجرائي و پرسنل لازم براي انجام وظائف زير خواهد بود:
(1)تشكيل و تهيه تداركات جلسات شورا و ارگان هاي فرعي آن و گروه هاي كار موقت مندرج در ماده 17 و كنفارنسهاي مندرج در مواد 19 و20.
(2) ارسال اطلاعيه ها و گزارشها و ساير اطلاعاتيكه طبق مواد 9 و 23 دريافت مي دارد.
(3)بررسي سوالاتي كه از طرف دولت متعاهد بعمل آمده يا اطلاعاتيكه از طرف آنها ارسال گرديده و مشورت با آنها درباره مسائل مربوط به كنوانسيون و پروتكل ها و الحاقيه هاي آن.
(4)تهيه گزارش راجع به مسائل مربوط به كنوانسيون و اداره امور سازمان.
(5)ايجاد- نگهداري وانتشار مجموعه قوانين ملي كليه دولتهاي متعاهد درباره محيط زيست دريائي.
محيط زيست دريائي.
(6) ايجاد ترتيبات لازم در صورت تقاضا براي تامين كمك فني و راهنمائي براي تهيه طرح قوانين مربوطه ملي به منظور اجراي موثر كنوانسيون و پروتكل هاي آن.
(7) ايجاد ترتيبات لازم براي برنامه هاي كارآموزي در زمينه هاي مربوط به اجراي كنوانسيون و پروتكل هاي آن.
(8) اجراي وظايفي كه طبق پروتكل هاي كنوانسيون براي آن تعيين شده است.
(9) انجام وظايف ديگري كه ممكن است توسط شورا براي اجراي كنوانسيون و پروتكل هاي مربوطه براي آن تعيين گردد.
ب- دبير اجرائي بالاترين مقام اداري سازمان خواهد بود و وظايفي را كه براي اداره امور كنوانسيون حاضر لازم است و وظايف دبيرخانه وساير وظائفي كه از طرف شورا طبق آئين نامه ومقررات مالي آن به دبير اجرائي محول مي گردد انجام خواهد داد.
ماده 19
تصويب پروتكل هاي الحاقي
هر دولت متعاهد مي تواند طبق بند ب ماده 3 در كنفرانس ديپلماتيك دولتي متعاهد كه بنا به درخواست حداقل سه دولت متعاهد توسط دبيرخانه تشكيل مي گردد پروتكل هاي الحاقي براي كنوانسيون حاضر پيشنهاد نمايد. پروتكل هاي الحاقي با اتفاق آراء دولتهاي متعاهد حاضر و شركت كننده در راي به تصويب خواهد رسيد.
ماده 20
اصلاحيه هاي كنوانسيون و پروتكل هاي آن
الف- هر يك از دولتهاي متعاهد عضو كنوانسيون حاضر يا هر يك از پروتكل هاي آن مي تواند در كنفرانس ديلماتيك كه بنا به تقاضاي حداقل سه دولت متعاهد توسط دبيرخانه تشكيل مي گردد اصلاحيه هائي بر كنوانسيون و پروتكل هاي مربوطه پيشنهاد نمايد. اصلاحيه هاي كنوانسيون و پروتكل هاي مربوطه به اتفاق آراء دولت هاي متعاهد حاضر و شركت كننده در راي تصويب خواهد شد.
ب- اصلاحيه هاي مربوط به كنوانسيون و به پروتكل هاي مصوب كنفرانس ديپلماتيك توسط دولت نگهدارنده براي پذيرش به كليه دولتهاي متعاهد ارسال خواهد شد. پذيرش اصلاحيه هاي مربوط به كنوانسيون يا به پروتكل هاي آن كتبا” به دولت نگهدارنده اطلاع داده خواهد شد. اصلاحيه هائي كه طبق اين مادهتصويب مي شود از روز سي ام پس از اينكه دولت نگهدارنده اطلاعيه پذيرش از سه چهارم دولت هاي متعاهد كنوانسيون يا پروتكل مربوطه دريافت داشت براي كليه دولتهاي متعاهد لازم الاجراء خواهد شد مگر براي آن دولتهائيكه به دولت نگهدارنده عدم پذيرش خود را اطلاع داده باشند.
ج- پس از لازم الاجراء شدن هر يك از اصلاحيه هاي مربوط به كنوانسيون يا پروتكل هر دولت متعاهد جديدي كه به كنوانسيون يا به پروتكل هاي فوق الذكر محلق شود دولت متعاهد نسبت به متن اصلاح شده كنوانسيون يا پروتكل مورد نظر محسوب مي گردد.
ماده 21
الحاقيه ها و اصلاحيه هاي آنها
الف- الحاقيه هاي كنوانسيون يا هر پروتكل جزء لاينفك كنوانسيون يا پروتكل مربوطه خواهد بود.
ب- روش تصويب و لازم الاجراء شدن اصلاح هر يك از الحاقيه هاي كنوانسيون يا الحاقيه هاي هر يك از پروتكل ها بشرح زير خواهد بود مگر آنكه بنحو ديگر در پروتكل مربوطه پيش بيني شده باشد:
(1) هر يك از دولتهاي عضو كنوانسيون يا عضو يك پروتكل مي تواند نسبت به الحاقيه هاي مربوطه در جلسات شوراي مندرج در ماده 17 پيشنهاد اصلاحي ارائه نمايد.
(2)تصويب اين اصلاحيه ها درجلسات فوق الذكر باتفاق آراء خواهد بود.
(3)دولت نگهدارنده مذكور در ماده 30 اصلحيه هائي را كه به اين نحو تصويب مي شوند بدون تاخير به كليه دولتهاي متعاهد اعلام خواهد نمود:
(4) هر يك از دولت متعاهد كه نسبت به اصلاحيه مربوط به الحاقيه هاي كنوانسيون يا الحاقيه هاي هر يك از پروتكل ها نظر ديگري داشته باشد بايد نظر خود را كتبا” ظرف مدتي كه هنگام تصويب اصلاحيه توسط دولتهاي متعاهد مربوطه تعيين مي شود به دولت نگهدارنده اعلام كند.
(5)دولت نگهدارنده بايد اطلاعيه هائي را كه تحت بند فرعي قبل دريافت مي دارد بدون تاخير به اطلاع كلهي دولتهاي متعاهد برساند.
(6)پس از انقضاي مدت مذكور در بند فرعي (4) فوق اصلاحيه مربوط به الحاقيه براي كليه دول عضو كنوانسيون يا عضو هر پروتلك كه طبق مفاد بند فرعي مذكور اطلاهيه اي تسليم نكرده باشد- لازم الاجراء شدن خواهد گرديد.
ج- روش تصويب و لازم الاجراء شدن هر الحاقيه جديد مروبط به كنواهنسيون يا مربوط به هر يك از پروتكل ها با روش مورد به تصويب و لازم الاجراء شدن اصلاحيه هاي مربوط به الحاقيه ها طبق مقررات اين ماه يكسان خواهد بود مشروط بر اينكه اگر كنوانسيون يا پروتكل مربوطه داراي اصلاحيه است الحاقيه جديد تا زمانيكه اصلاحيه مربوط به كنوانسيون يا به پروتكل مورد نظر لازم الاجراء نشده است الحاقيه جديد لازم الاجراء نخواهد شد.
ماده 22
آئين نامه داخلي ومقررات مالي
الف- شورا در نخستين جلسه آئين نامه داخلي خود را تصويب خواهد كرد.
ب- شورا مقررات مالي را بخصوص براي تعيين مبلغ سهميه هر يك از دولت متعاهد تصويب خواهد كرد.
ماده 23
گزارشها
هر يك از دولتهاي متعاهد گزارشهايي راجع به اقداماتي كه در اجراي مقررات كنوانسيون و پروتكل هاي آن به شورا تسليم خواهد كرد. نحوه ارسال و نوع گزارش از طرف شورا تعيين خواهد شد.
ماده 24
نظارت بر اجراي كنوانسيون
دولتهاي متعاهد در تهيه و تنظيم روشها براي اجراي موثر كنوانسيون و پروتكلهاي آن از جمله كشف تخلفات – تشريك مساعي نموده و براي اين مقصود از كليه تدابير عملي ومقتضي براي كشف آلودگي ومراقبت از محيط زيست منجمله ز روشهاي مناسب براي ارسال گزارش و گردآوري اسناد ومدارك استفاده خواهند كرد.
ماده 25
رفع اختلافات
الف- در صورت بروز اختلاف در تفسير و تعبير يا اجراي اين كنوانسيون يا پروتكل هاي آن – دولت متعاهد از طريق مذاكره يا هر طريق مسالمت آميز ديگر به انتخاب خود براي رفع اختلافات اقدام خواهند كرد.
ب- هرگاه دولتهاي متعاهد طرف اختلاف نتوانند اختلاف خود را از طريق مذكور در بند الف فوق حل و فصل نمايند- اختلاف خود را به كميسيون قضائي حل اختلافات مذكور در بندب (3) ماده 16 ارجاع خواهند كرد.
ماده 26
امضاء
كنوانسيون حاضر و پروتكل همكاري منطقه اي براي مبارزه با آلودگي ناشي از نفت و ساير مواد مضره در موارد اضطراري از تاريخ 24 آوريل تا 23 ژوئيه 1978 در كويت براي امضاء هر يك از دولتهاي شركت كننده در كنفرانس نمايندگان تام الاختيار منطقه اي كويت درباره حمايت از محيط زيست دريائي و نواحي ساحلي كه از 15 تا 23 آوريل 1978 به منظرو تصويب كنوانسيون و پروتكل تشكيل گردي مفتوح خواهد بود.
ماده 27
تصويب – پذيرش – موافقت يا الحاق
الف – كنوانسيون حاضر و پروتكل مربوط به همكاري منطقه اي براي مبارزه با آلودگي ناشي از نفت و ساير مواد مضره در موارد اضطراري و هر پروتكل ديگر كنوانسيون منوط به تصويب – پذيرش يا موافقت دول مذكور در ماده 26 خواهد بود.
ب-كنوانسيون حاضر و پروتكل همكاري منطقه اي براي مبارزه با آلودگي ناشي از نفت و ساير مواد مضره در موارد اضطراري از تاريخ 24 ژوئيه 1978 براي الحاق دول مذكور در ماده 26 مفتوح خواهد بود.
ج- هر دولتي كه اين كنوانسيون را تصويب كند يا آنرا بپذيرد يا با آن موافقت نمايد يا به آن ملحق شود به منزله آن خواهد بود كه پروتكل همكاري منطقه اي براي مبارزه با آلودگي ناشي از نفت و ساير مواد مضره در موارد اضطراري را تصويب كرده يا پذيرفته يا با آن موافقت نموده يا به آن ملحق شده است.
د- اسناد تصويب – پذيرش – موافقت يا الحاق به دولت كويت كه عهده دار وظايف دولت نگهدارنه مي باشد سپرده خواهد شد.
ماده 28
اجراي كنوانسيون
الف -كنوانسيون حاضر و پروتكل همكاري منطقه اي براي مبارزه با آلودگي ناشي از نفت و ساير مواد مضره در موارد اضطراري در نودومين روز پس از تاريخ سپردن حداقل پنج سند تصويب يا پذيرش يا موافقت يا الحاق لازم الاجراء خواهد شد.
ماده 29
خروج
الف- هر يك از دولتهاي متعاهد مي تواند در هر زمان پس از پنج سال از تاريخ لازم الاجراء شدن اين كنوانسيون با اعلام كتبي به دولت نگهدارنده مبني بر كناره گيري از عضويت در اين كنوانسيون خارج مي شود.
ب- هر يك از دولتهاي متعاهد مي تواند در هر زمان پس از پنج سال از تاريخ لازم الاجرا شدن هر پروتكل مربوط به اين كنوانسيون با اعلام كتبي به دولت نگهدارنده مبني بر خروج از عضويت در پروتكل مورد نظر خارج شود مگر آنكه در خود پروتكل به نحو ديگري پيش بيني شده باشد.
ج- خروج از عضويت نود روز پس از تاريخ اعلام كتبي به دولت نگهدارنده انجام خواهد پذيرفت.
د- خروج هر دولت متعاهد از نوانسيون به منزله خروج آن دولت از هر يك از پروتكلهايي است كه در ا، عضويت دارد.
ه – خروج هر دولت متعاهد از پروتكل همكاري منطقه اي در موارد اضطراري آلودگي به منزله خروج آن دولت از كنوانسيون خواهد بود.
ماده 30
مسئوليتهاي دولت نگهدارنده كنوانسيون
الف- دولت نگهدارنده مراتب زير را به دولتهاي متاهد و دبيرخانه اطلاع خواهد داد:
(1)امضاي كنوانسيون حاضر و هر يك از پروتكل هاي آن و سپردن اسناد تصويب- پذيرش – موافقت يا الحاق طبق ماده 27.
(2) تاريخي كه كنوانسيون و هر يك از پروتكل هاي آن طبق مفاد ماده 28 لازم الاجراءميگردد.
(3) اطلاعيه مربوط به تصميم ديگر كه طبق مواد 20 و 21 تسليم مي شود.
(4) اعلام مربوط به خروج كه طبق ماده 29 تسليم مي گردد.
(5) اصلاحيه هاي مصوبه در مورد كنوانسيون و هر يك از پروتكل ها و پذيرش آنها از طرف دولتهاي متعاهد و تاريخ لازم الاجراء شدن اصلاحيه هاي مزبور طبق مقررات ماده 20.
(6) تصويب الحاقيه هاي جديد واصلاحيه هر يك از الحاقيه هاي طبق ماده 21.
ب- دولت نگهدارنده ظرف شش ماه از تاريخ لازم الاجرا شدن كنوانسيون اولين شورا را تشكيل خواهد داد. نسخه اصلي كنوانسيون حاضر و هر يك از پروتكلهاي آن و هر يك از الحاقيه هاي مربوط به كنوانسيون يا مربوط به پروتكل هاي آن يا نسخه اصلي هر يك از اصلاحيه هاي مربوط به كنوانسيون يا پروتكل ها يا به هر يك از الحاقيه هاي كنونسيون يا الحاقيه هاي پروتكل ها به دولت نگهدارنده يعني دولت كويت سپرده خواهد شد.
دولت نگهدارنده نسخه هائي از آنها را براي كليه دولت مربوطه خواهد فرستاد وكليه اسنا وهمه اقدامات بعدي مربوط به آنها را طبق ماه 102 منشور ملل متخد در دبيرخانه ملل متحد به ثبت خواهد رساند.
در تائيد مراتب فوق نمايندگان تام الاختيار امضاء كننده زير كه از طرف دولتهاي خود به آنها اجازه لازم داده شده است كنوانسيون حاضر را امضاق نموده اند.
اين كنوانسيون در تاريخ 24 آوريل 1978 در كويت بزبانهاي عربي-انگليسي و فارسي كه هر سه متن آن بطور متساوي معتبر مي باشد تنظيم وامضاء گرديد.
در صورت بروز اختلاف راجع به تفسير و تعبير يا اجراي اين كنوانسيون يا پروتكل هاي آن متن انگليسي معتبر خواهد بود.
اطلاعات و مقررات عمومي كنوانسيون :
تاريخ انعقاد-24 آوريل 1978
تاريخ لازم الاجرا شدن – يكم ژوئيه 1979
تاريخ عضويت ايران- يكم ژوئن 1980
محل انعقاد- كويت
محل دبيرخانه – بصورت سازمان منطقه اي حمايت محيط زيست دريايي(راپمي)- كويت
مرجع نگهدارنده اسناد- دولت كويت
زبانهاي رسمي پروتكل – فارسي، عربي، انگليسي
مرجع ملي پروتكل در ايران- سازمان حفاظت محيط زيست
