قطع اینترنت ابزاری برای پنهان کردن نقض فاحش حقوق‌بشر

سانسور اینترنت در ایران: با جستجوی کلماتی همچون حذف، بازداشت، شکنجه، سرکوب، کشتار، اعدام و … در اینترنت، صفحات و خبرهای بی‌شماری، از کارنامه دولتمردان جمهوری اسلامی ایران مشاهده خواهید کرد که در بیش از چهار دهه نه تنها متوقف نشده بلکه با کوچکترین اعتراض، مطالبه گری و دادخواهی مردم، گرفتار موارد فوق میشوند. کشوری غنی با ثروت و منابع طبیعی فراوان و مردمی که محروم از نیازهای ابتدایی هستند. حال نه تنها هیچ ارگان و مسئولی پاسخگو نیست بلکه با قطع اینترنت (عدم اطلاع رسانی) سرپوشی برای سرکوب تجمعات و اعتراضات خود میسازند تا مبادا صدای فریاد مردم  به گوش رسانه‌ها برسد و به دور از رسانه‌ها پاسخ آنها را با گلوله مستقیم بدهند.
ایران بعد از چین بیشترین محدودیت‌ها و سانسورهای اینترنتی را وضع کرده است و همچنان از بدترین کشورهای جهان برای آزادی اینترنت است. در طی سال ۱۴۰۰، مرکز بررسی جرائم سازمان‌یافته سپاه پاسداران صدها کاربر اینترنت و افراد فعال در فضای مجازی را با اتهام‌هایی چون «مدلینگ، امنیت اخلاقی، توهین به مقدسات و اعتقادات دینی مردم» بازداشت کرده است.
در پی تظاهرات دی ماه ۱۳۹۶ دولت اقدام به فیلترینگ دو پیام‌رسان معروف تلگرام و اینستاگرام نمود. تلگرام پس از حدود دو هفته رفع فیلتر شد. اما مجدد اردیبهشت سال ۱۳۹۷ تلگرام با دستور قضایی فیلتر شد. اعتراضات ۱۳۹۷ ایران مجموعه تظاهراتی که از مرداد ۹۷ در بحبوحهٔ افزایش قیمت طلا و نیز رشد شتابان قیمت سکه و کاهش شدید ارزش ریال در برابر دلار شروع شد و از منطقه شاهپور جدید اصفهان و کرج به نقاط دیگری گسترش یافت و با قطع و اخلال در شبکه اینترنت همراه شد.

قطعی سراسری ۱۳۹۸ اینترنت در ایران از پیچیده‌ترین و گسترده‌ترین قطعی‌های اینترنت در جهان بوده‌است. این واقعه بزرگ‌ترین قطعی در تاریخ اینترنت ایران بود. در مقایسه با اختلالات پیشین، محدوده این قطعی گسترده‌تر و مدت زمان آن نیز بیشتر بود. محدوده قطعی تمام خاک ایران را دربرگرفت. قطع اینترنت با چنین پیچیدگی‌های وسیع تدارکاتی (لجستیکی) تا کنون در جهان سابقه نداشته‌است. آخرین بار که در ایران اینترنت قطع شد، صدها نفر کشته و هزاران تن بازداشت و شکنجه شدند. وقتی اینترنت قطع می‌شود، جنایت آغاز شده – این به سنتی در ایران تبدیل شده است.
در سیستان و بلوچستان قطع تقریبا کامل اینترنت پس از شروع اعتراضات در روز پنجم اسفند ۱۳۹۹ آغاز شد. این اعتراضات در پی گزارش‌ها و فیلم‌هایی صورت گرفت که حاکی از آن بود که نیروهای سپاه پاسداران گروهی از سوخت‌بران غیرمسلح را در نزدیکی شهر مرزی سراوان با شلیک گلوله هدف قرار داده و چندین تن از جمله دو کودک را کشتند. تجمع اعتراضی کشاورزان اصفهان در ۲۸ آبان سال ۱۴۰۰ به‌صورت گسترده و مسالمت‌آمیز بر بستر خشک زاینده‌رود در اعتراض به خشکسالی و قطع حق‌آبه شکل گرفت. در پی این اعتراضات جمعه ۶ آذر اینترنت تلفن همراه در اصفهان قطع و حتی تماس تلفنی با اختلال مواجه شد. ۵ آذر، روزنامه شرق با انتشار توئیتی از قطعی اینترنت در برخی از مناطق اصفهان خبر داد. اپراتورهای ایرانسل و همراه اول در اصفهان قطع شده و کاربران امکان استفاده از آن را نداشته اند.
از آنجائی که دولت جمهوری اسلامی ایران تاب شنیدن انتقادات شهروندان را ندارد فقط وانمود به احترام اصل آزادی بیان و قلم میکند ولی در اصل به طور مستمر و سیستماتیک اقدام به سرکوب گسترده شهروندان در زمینه آزادی بیان عقیده  و قلم مینماید.                             
ما با استناد به اعلامیه جهانی حقوق بشر بخصوص ماده ۳: حق حیات و امنیت زندگی برای همه، ماده ۵:شکنجه ممنوع، ماده ۹: عدم توقیف، حبس یا تبعید غیر قانونی، ماده ۱۹: حق آزادی بیان، ماده ۲۰: حق آزادی تجمع و تظاهرات، همواره عدم دسترسی شهروندان ایران به اینترنت و محرومیت آنها از دسترسی به شبکه های اجتماعی که مصداق سرکوب آزادی بیان و ناقض اسناد بین المللی حقوق بشر است محکوم نموده و همچنین خواستار محاکمه مسئولان در خصوص سرکوب، شکنجه، شلیک مستقیم و کشتار مردم در یک دادگاه عادل هستیم .

1457

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

کمیته دفاع از حقوق اقوام و ملل ایرانی

شهروندانی که به جرم زن بودن کشته می شوند

روزنامه شرق طی گزارشی، از  ۱۲۰۰ مورد زن‌کشی با انگیزه‌های ناموسی در کل ایران در ۲۰ سال گذشته خبر داد. این آمار طبق رصد فعالان حقوق زنان به دست آمده است. درهمین حال سال ۱۳۹۸ “خبرگزاری ایسنا” در گزارشی به استناد تحقیقات دانشگاهی نوشت که «بین ۳۷۵ تا ۴۵۰ مورد قتل ناموسی سالانه» در ایران رخ می‌دهد و «قتل‌های ناموسی» حدود ۲۰ درصد از کل قتل‌ها و ۵۰ درصد از قتل‌های خانوادگی در ایران را تشکیل می‌دهد.

قتل‌های ناموسی به ارتکاب خشونت و اغلب قتل زنان یک خانواده به دست مردان خویشاوند گفته می‌شود.
این قتل‌ها با انگیزه‌های مختلف انجام می‌گیرد و در بسیاری از موارد فقط گمان بردن به اینکه زنی آبروی خانواده را برده است، کافیست.
یادآور میشویم  ایران یکی از چهار کشوری است که به کنوانسیون رفع هر گونه تبعیض علیه زنان تاکنون ملحق نشده ‌‌است.
ماده ۶۳۰ قانون مجازات اسلامی تصریح می کند که اگر شوهری زن خود را در رابطه با دیگری ببیند، می تواند فورا او را به قتل برساند. اما در بسیاری موارد قتل‌هایی که توسط برادر، پدر، عمو و پسر عمو نیز انجام می شود با تکیه بر این قانون مرتکبان قتل از مجازات معاف می شوند.
همچنین ماده ۲۲۰ قانون مجازات اسلامی در مواردی که قاتل پدر یا جد پدری دختر باشد آنها نیز از مجازات معاف می شوند. ماده ۶۳۰ و ۲۲۰  قانون مجازات اسلامی که در ارتباط با زنان مشاهده و معنا پیدا می‌کنند. چرا که این دقیقاً جایی است که خشونت علیه زنان از مجراهای قانونی و لوایح مجوز گرفته و با توسل به تفکر مردسالاری و سنت‌های ارتجاعی پیاده می شود.
به گزارش فعالین حقوق زنان بیش از ۵۰ مورد قتل زنان و دختران کودک همسری، در سال ۱۴۰۰ گزارش شده است، از این بین اسامی فائزه ملکی ۲۲ ساله، گلاله شیخی ۲۶ ساله، خواهران سحر ۲۶ ساله و بیان ۳۷ ساله، گلاله دهار ۳۸ ساله، نگار احمدی ۲۷ ساله، آسیه حاصلی فر ۲۴ ساله،  سحر مرادی (رضایی) ۳۳ ساله، مبینا سوری ۱۴ ساله، محبوبه محمدزاده، رویا ۲۴ ساله تهران و شکیبا بختیار دختر ۱۶ ساله و … که قربانی قتل‌های ناموسی شده‌اند.
حجاب اجباری و تهدید زنانگی در همهٔ عرصه‌ها از یکطرف، و رواج بی‌بندوباری جنسی شرعی از طرف دیگر، پارادکس این تفکر است. قانونی کردن چند همسری، پایین آوردن سن ازدواج و ترویج رابطه صیغه‌ای، و کودک همسری چیزی نیست جز ایجاد بازار بردگی جنسی که تبدیل به سنت رایج در ایران  شده که دولت با تکیه بر قوانین شرع همواره در تلاش برای گسترش آن است.
ما فعالین حقوق زنان در ایران بر این باوریم قوانین دولت جمهوری اسلامی ایران به ویژه در امور زنان که زمینه تشدید خشونت علیه آنان را فراهم کرده است، ناقض مستمر، برنامه ریزی شده و آشکار اعلامیه جهانی حقوق بشر از جمله ماده ۱. همه آزاد و برابر بدنیا آمده اند، ۲. عدم تبعیض، ۳. حق حیات برای همه، ۷. همه در برابر قانون مساوی هستند وماده ۸. رعایت حقوق انسانی توسط قانون می باشد.  خواهان رعایت آن ها و پذیرش کنوانسیون رفع خضونت علیه زنان شده و همچنین اصرار و تاکید بر اجرایاهداف۱۷ گانه سند ۲۰۳۰ یونسکو از جمله هدف پنجم: دستیابی به تساوی جنسیتی و توانمند سازی تمام زنان و دختران  هستیم.

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

کمیته دفاع از حقوق زنان

چشمانت را میگیرم، تا شاید جرعه‌ای آب به تو ببخشم!!!؟

در سایه عدم مدیریت، برنامه ریزی و توسعه صحیح در خصوص منابع زیست محیطی، بیابان‌ها گسترش یافته، زمین‌های بسیاری خشک و قابل زراعت نسیتند. استفاده بی رویه از آبهای سطحی و زیر زمینی، حفر چاه های غیر مجاز و بی رویه و صادرات آب به کشور های همسایه با وجود کم آبی در ایران و در اصل بی تدبیری مسئولان دولت جمهوری اسلامی ایران مزید بر علت شده است .
امروزه مردم، در تلاشند تا راهی برای بقای خود و فرزندانشان بیابند اما نه تنها مسئولین برای گریز از این  معضل برنامه و ایده ای نداشته اند بلکه برای جلوگیری از خواسته ها و اعتراض مردم طبق روال سرکوب را پیشه کرده وعدالت، حقوق شهروندی و اجتماعی از آن‌ها گرفته شده است.
آنگاه که فعالان محیط زیست، فریاد میزدند فاجعه‌ای هولناک در کمین ایران است، دولتمردان بدون اینکه اقدامی برای محیط زیست انجام دهند، آنها را محکوم و زندانی می‌کردند. حال مردم دیگر آب برای آشامیدن و تهیه رزق و روزی ندارند و برای درخواست ابتدایی‌ترین حقوق شهروندی‌شان که دسترسی به منابع آب آشامیدنی و کشاورزی ا‌ست به بستر خشک و بی جان زاینده رود آمده‌اند.
در اصفهان بر مردم چه گذشت؟
کشاورزان اصفهان خواهان تامین حق‌آبه کشت پاییزه خود مخصوصا برای کشت گندم بودند. در ابتدا تمرکز دولت به روی تفرقه افکنی میان معترضان دو شهر “اصفهان و چهارمحال بختیاری” بود تا بتواند با ایجاد نفاق و تنش بین آنها، خود را از اتهام ناکارآمدی برهانند، در ۵ آذر ۱۴۰۰ یگان ویژه و لباس شخصی‌ها تلاش کردند تا مانع از حضور مردم در بستر زاینده رود شوند و برای جلوگیری از شکل‌گیری تجمعی دیگر در بستر رودخانه اقدام به شلیک مستقیم گاز اشک آور میان انبوه جمعیت کردند. تعداد پرشماری از نیروهای انتظامی برای متفرق کردن و سرکوب معترضان، به ضرب و شتم آنها، استفاده از شوکر و شلیک گاز اشک آور و گلوله ساچمه‌ای متوسل شدند. شماری از شهروندان از جمله تعدادی از معترضان سالمند نیز مجروح شده و یا به دلیل استنشاق گاز اشک‌آور در تنفس دچار مشکل شدند. بر اساس اطلاعات به دست آمده از سوی فعالان حقوق بشر، بیش از ۳۰۰ معترض در تظاهرات مسالمت‌آمیز کشاورزان به سوءمدیریت بحران آب در اصفهان دستگیر شدند حدود ۴۰ نفر در بیمارستان کاشانی و الزهرا بر اثر تیراندازی نیروهای امنیتی بستری شدند که از ناحیه چشم چپ یا راست نابینا شده بودند. بسیاری از معترضان با وجود داشتن تعداد زیادی گلوله در بدنشان که ممکن است عفونی شود، از درخواست کمک پزشکی ترسیدند. یک منبع آگاه در اینباره گفت:
ماموران مستقر در بیمارستان خانواده‌هایشان را تهدید کرده‌اند که اگر به کسی بگویند دستگیر خواهند شد.
درمیان کسانی که بینایی خودراازدست دادهاند،یک کودک ۱۶ ساله دیده میشود که توسط نیروهای امنیتی از فاصله نزدیک مورد اصابت گلوله قرار گرفته است. او پدر ندارد، او کارگر تراشکار است و با نامادری‌اش زندگی می کند. فرد دیگری چشم چپ خود را از دست داده است. او قبل از انتقال به بیمارستان به قدری مورد ضرب و شتم قرار گرفت که در ادرارش خون وجود داشت. معترضانی که طبق اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اجازه دارند بدون حمل سلاح راهپیمایی و اجتماع کنند و این در حالی است که نیروی انتظامی، با به آتش کشیدن چادر معترضین، شلیک با گلوله‌های ساچمه‌ای بار دیگر خشونت را به همدلی و چاره‌یابی ترجیح دادند.
ماده بیست و یکم از کنوانسین حقوق سیاسی و مدنی (که ایران هم از امضا کنندگان این میثاق میباشد)
حق تشکیل مسالمت آمیز مجامع به رسمیت شناخته میشود. هیچ محدودیتی در مورد اعمال این حق صورت نمی گیرد مگر مطابق قانون آنهم در یک جامعه دموکراتیک و بطور ضروری در جهت نفع (مصلحت) امنیت ملی، ایمنی عمومی، نظم عمومی، حفاظت از سلامت و اخلاق عمومی و یا حفاظت از آزادیهای دیگران باشد.
ما فعالان حقوق بشر، دولت جمهوری اسلامی ایران را به استفاده از تفنگ‌های جنگی و ساچمه ای علیه معترضان را نقض آشکار حقوق انسانها دانسته و خواستار توقف سرکوب مردم معترض واستفاده از سلاح هستیم. دولتمردان جمهوری اسلامی ایران و نیروهای سرکوبش، با تخطی از:
ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، مبنی بر حق حیات برای همه، ماده ۵:شکنجه ممنوع، ماده ۸: رعایت حقوق انسانی توسط قانون، ماده ۱۹: حق آزادی بیان، ماده ۲۰: حق آزادی تجمع و تظاهرات دست به اسلحه بردند و این بار با قساوت تمام، چشمان مردم را نشانه گرفته و کشاورزان معترض را، اجنبی و دشمنان وابسته به نیروهای خارجی خواندند. ما همچنین با اصرار بر اجرای سند ۲۰۳۰ یونسکو بخصوص هدف ۶ تضمین در دسترس بودن و مدیریت پایدار آب و فاضلاب برای همه، آمران و عاملان این سرکوب را محکوم کرده و بر حل مشکلات معیشتی مردم، بدون برخوردهای قهری و خشونت آمیز تاکید داریم .
1458

کانون دفاع از حقوق بشر در ایران

نمایندگی منطقه جنوب آلمان

ادامه‌ی مطلب

جلسه هم اندیشی کمیته پژوهش در تاریخ ۲۵ دسامبر ۲۰۲۱ در ساعت ۱۵ به وقت اروپای مرکزی با موضوع بررسی حق برابری و عدم تبعیض به مناسبت روز جهانی مذهب در فضای مجازی زوم، اپلیکیشن کانون و یوتیوب با حضور مهمان برنامه سرکار خانم رها ثابت سروستانی و مشارکت اعضای کمیته و جمعی از فعالین حقوق بشر برگزار شد. دوستانی که در این جلسه مشارکت و حضور فعال داشتد عبارتند از: منوچهر شفایی، بردیا رستاپور، محمد حسن حسن زاده، حمیدرضا سعیدی، حسین اریس، شهنازکریم زاده، صمدجعفری، مینا آقابیگی، میلاد ترغیبی و حمید رضایی. همچنین همکارانی که در برگزاری این جلسه فعالیت داشتند عبارتند از: مسئول جلسه: سمانه بیرجندی، منشی جلسه: کریم ناصری، مسئول ضبط و تدوین صدا: کریم ناصری، اسکندر اسکندری، ادمین های جلسه: ایراندخت کیا، ماریا هری، ناصر نوروزی بارکوسرایی. همکاران گرامی می توانند گزارش صوتی جلسه فوق را از طریق فایل های صوتی زیر شنوا باشند. همچنین گزارش تصویری جلسه را در کانال یوتیوب بشریت از طریق لینک زیر مشاهده نمایند:

ادامه‌ی مطلب