این کنوانسیون در سال ۱۹۷۳ در پنجاه و هشتمین اجلالس سازمان بین المللی کار در ژنو به تصویب رسید و شامل یک مقدمه و ۱۸ ماده است

مقاوله نامه ۱۳۸ مربوط به حداقل سن – مصوب ۱۹۷۳

ماده ۱

هر دولت عضوی، که این مقاوله نامه را قو ّت قانونی بخشیده است، متعهد میشود سیاستی را اتخاذ کند که متضمن لغو کامل کار

ادامه‌ی مطلب

   قبل از امضاء اين پروتکل تنهـا مقـررات قابـل اعمـال در خصـوص مخاصـمات مسـلحانه غيـربین المللی ـ مـاده ٣ مشـترک درکنوانسـيون هـاي

چهارگانه ژنو ١٩۴٩ است. بعداً اثبات گردید  که اين ماده با نقطه نظرات عملي وکاربردي در خصوص %٨٠ از قربانيان مخاصـات مسـلحانه کـه از

سال ١٩۴۵ قرباني مخاصمات مسلحانه غيربین المللي شده و آن مخاصمات اغلب به طرز  خشن تر و و حشیا نه تري از جنگهاي  بین المللـی رخ

ادامه‌ی مطلب

مهم‌ترین معاهده بین‌المللی منع تولید، انباشت و استفاده از سلاح‌های کشتار جمعی و جنگ‌افزارهای شیمیایی است که در تاریخ ۱۳ ژانویه ۱۹۹۳ میلادی در پاریس و نیویورک به تصویب نمایندگان ۱۶۵ کشور عضوسازمان ملل متحد رسید و از تاریخ ۲۹ آوریل ۱۹۹۷ میلادی، لازم‌الاجرا گردید. ادامه‌ی مطلب

کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری که معمولاً به اختصار کنوانسیون برن شناخته می‌شود، یک معاهده بین‌المللی در خصوص حق تکثیر و حق مؤلف است که اولین بار در شهر برن در سوئیس در سپتامبر سال ۱۸۸۶ (شهریور ۱۲۶۵ شمسی) تصویب شد.

ادامه‌ی مطلب

هر فردي كه در تعريف «نظامي» نگنجد و از اعمال جنگي خودداري كند، نبايد هدف حمله نظامي قرار گيرد. ماده 50 پروتكل شماره يك 1977 افراد و جمعيت هاي غيرنظامي را چنين تعريف مي كند:

افرادي غيرنظامي محسوب مي شوند كه در هيچ يك از طبقات نيروهاي مسلح مقرر در رديف هاي 1، 2، 3 و 6 قسمت الف ماده 4 كنوانسيون سوم ژنو و ماده 43 پروتكل حاضر، جاي نگيرند. اصل كلي در اين زمينه اين است كه مردم غير نظامي چون در جنگ شركت نمي كنند، به وسيله حقوق بين الملل مورد حمايت هستند و بايد خارج از عمليات دشمن باشند» در واقع حقوق جنگ با هدف جلوگيري از سرايت يا محدود كردن آثار جنگ به غير نظاميان و كاستن از آلام و مشكلات آنان در منازعات مسلحانه، درصدد اعمال و اجراي مقررات و الزام دولت ها به رعايت اين مقررات است.

ادامه‌ی مطلب

کنوانسیون تغییرات آب و هوا با نام رسمی کنوانسیون ساختاری سازمان ملل درباره تغییرات اقلیم، یکی از مباحث مهم همایش زمین یا « اجلاس ریو » در سال ۱۹۹۲در خصوص محیط زیست و توسعه محسوب می شود. این کنوانسیون در سال ۱۹۹۲میلادی در نیویورک منعقد شد. بر اساس پیمان موردنظر، کشورهای عضو مسئولیت های مشترک اما متمایز و متفاوت بر عهده دارند. آنچه در این کنوانسیون به عنوان اساسی ترین الزام برای کشورهای توسعه یافته از اولویت برخوردار است، عبارت است از اینکه سطح انتشار گازهای گلخانه ای توسط آنها در دو دهه اول سده ۲۰۰۰میلادی به سطح سال۱۹۹۰برگردانده و تثبیت شود

این کنوانسیون در سال ۱۹۷۲در شهر پاریس به تصویب رسید. عمده ترین نکته مورد نظر کنوانسیون این است که ویرانی یا انهدام هر قسمت از میراث فرهنگی و طبیعی موجب فقر شدید میراث همه جهان می شود و باید به عنوان میراث جهانی بشریت حفظ شود.

هدف از این کنوانسیون بیابان زدایی و کاهش اثرات خشکسالی در کشورهایی است که به طور جدی با خشکسالی و بیابان زایی به خصوص در آفریقا مواجه هستند. از این طریق اقدام موثر در تمام سطوح، با حمایت همکاری های بین المللی و ترتیبات مشارکت در چارچوب یک رویه جامع همسو با دستور کار و به منظور کمک به دستاوردهایی توسعه پایدار در مناطق آسیب دیده صورت می گیرد.

ادامه‌ی مطلب