09-23-amoozesh

با اجرای : تقی صیاد مصطفی – مریم مرادی

با اجرای : مریم مرادی

با اجرای : تقی صیاد مصطفی – مریم مرادی

با اجرای : محمد گلستانجو – الیه رحمانی

با اجرای : محمد گلستانجو – الیه رحمانی

آیا میدانید : 30 مورد قوانین حقوق بشر وجود دارد . این موارد اساسی ترین حقوق انسانی شما هستند و متعلق به شماست.

ماده 14 اعلامیه جهانی حقوق بشر , حق پناهندگی را مد نظر قرار میدهد و اینگونه عنوان میکند که هر کس حق دارد در مقابل شکنجه, آزار و تعقیب , در کشورهای دیگر  پناه گزیند

و اما در قسمت  دوم این ماده, حق پناهندگی  محدود شده است به رفتارهای که مغایر با اصول و مقاصد ملل متحد باشد, که نمیتوان  از این حق استفاده کرد.

ادامه‌ی مطلب

اعلاميه تعهد درباره ايدز و ويروس آن (مجمع عمومی ملل متحد اجلاس ويژه درباره ايدز و ويروس آن ٢٠٠١ ژوئن ٢۵-٢٧

پيشگفتار

برای اين که اميدی به موفقيت در مبارزه عليه ايدز و ويروس آن وجود داشته باشد، مردم جهان بايد دريک ائتلاف بزرگ جهانی دست به دست هم بدهند. اعلاميه تعهد درباره ايدز و ويروس آن نقطه اوج فرايندی يک ساله از آگاهی، درگيری و بسيج است.اميدواری بزرگ من اين است که اين اعلاميه نشانه ظهور واکنشی به اين بيماری مرگبار- از طرف دولتها، سازمانهای چند جانبه، بخش خصوصی و جامعه مدنی – باشد که به زودی بتواند به مقياس خود اين اپيدمی برابری کند.

تا امروز ايدز و ويروس آن حدود ٣۶ ميليون نفر را آلوده کرده و جان ٢٢ ميليون نفر را گرفته است.جامعه بين المللی با تصويب اين اعلاميه در اجلاس ويژه مجمع عممومی ملل متحد، که از ٢۵ تا ٢٧ژوئن ٢٠٠١ تشکيل شد، هدفهای مشترکی را برای کاهش گسترش ايدز و ويروس آن و کاهش تاثير آن تعيين کرد.

اگر چه اين اعلاميه دستور کار گسترده ای را تعيين کرده، اولويت های ما بايد روشن باشد:

– اول، اطمينان حاصل کنيم که مردم – مخصوصاً جوانان – بدانند که برای اجتناب از آلودگی چه بايد بکنند؛

– دوم، شايد غم انگيزترين شکل انتقال ويروس ايدز يعنی انتقال از مادر به کودک را متوقف کنيم؛

– سوم، امکان درمان همه افراد آلوده به ويروس ايدز را فراهم سازيم؛

– چهارم، جستجو برای يافتن واکسن و همچنين درمان قطعی ايدز را مضاعف کنيم؛ و

– پنجم، ازهمه کسانی که ايدز زندگی آنان را نابود کرده، مخصوصاً بيش از ١٣ ميليون يتيم، مراقبت به  عمل آوريم.

نبرد عليه ايدز بدون منابع لازم به پيروزی نخواهد رسيد. ما هر سال برای همه جنبه های اين مبارزه درکشورهای کم درآمد و دارای درآمد متوسط به بسيج هفت تا ده ميليارد دلار نياز داريم. بخشی از اين مبلغ در خود اين کشورها به دست خواهد آمد. در آفريقا رهبران در حال حاضر سرگرم برخورد با اين چالش هستند و دولتهای آفريقايی وعده داده اند بودجه های بهداشتی خود را به ميزان قابل توجهی افزايش دهند.اين قابل ستايش است اما کافی نيست.

کشورهای آفريقايی و ديگر کشورهای در حال توسعه برای تامين نيازهای مردم خود به کمکهای اساسی نياز خواهند داشت. به اين دليل است که مجمع عمومی در اين اعلاميه تعهد با تاسيس ” صندوق جهانی بهداشت و ايدز”، که حالا همه طرفين توافق دارند که بايد تا پايان امسال فعال شود، موافقت کرد. تاکنون دولتها، بنيادها، محافل تجاری و شهروندان خصوصی بيش از يک ميليارد دلار به اين صندوق کمک کرده يا وعده پرداخت آن را کرده اند. اين شروعی بسيار خوب است، اما کمکهای خيلی بيشتر لازم است. بنابراين از دولتها، جامعه مدنی، بخش خصوصی، بنيادها و افراد تقاضا می کنم به هر شکلی که می توانند به مبارزه عليه ايدز کمک کنند.

در جنگ با ايدز و ويروس آن چيزی به نام ما و آنان، کشورهای توسعه يافته و در حال توسعه، ثروتمند يا فقير مجود ندارد، فقط يک دشمن مشترک است که هيچ مرزی نمی شناسد و همه مردم را تهديد میکند. اما همه بايدبه خاطر داشته باشيم در حالی ايدز و ويروس آن فقير و غنی را مبتلا می سازد، فقيران در برابر آن به مراتب آسيب پذيرتر و پس از ابتلا، برای مبارزه با آن به شدت ناتوان ترند. رهبری وتعهدی که در اين اعلاميه ابراز شده به هزاران نفر از امدادگران بهداشتی، معلمان و رهبران جوامع که در فقيرترين قسمت های جهان با اين بيماری مبارزه می کنند، و به ميليونها نفری که از عوارض آن رنج می برند نيرو و اميد تازه خواهد داد. آنان حالا خواهند دانست که جهان سر انجام برای بسج اراده – ودادن تعهد برای تامين منابع – به منظور پيروزی در اين جنگ برای تمامی بشريت دست به کار شده است.

کوفی عنان دبير کل سازمان ملل متحداعلاميه :تعهد درباره ايدز و ويروس آن بحران جهانی – اقدام جهانی

-1ما سران و نمايندگان کشورها و دولتها که از ٢۵ تا ٢٧ ژوئن ٢٠٠١ برای شرکت در بيست و ششمين اجلاس ويژه مجمع عمومی که مطابق با قطعنامه ١٣/۵۵ مورخ سوم نوامبر ٢٠٠٠ ،به عنوان امری اضطراری، برای مرور و بررسی تمامی جنبه های مشکل بيماری ايدز و ويروس آن، وهمچنين تضمين تعهدی جهانی برای افزايش هماهنگی و تشديد تلاشهای ملی، منطقه ای و بين المللی برای مبارزه با آن به شيوه ای فراگير در سازمان ملل متحد تشکيل شد، گرد آمديم؛

٢ -با نگرانی شديد از اين که اپيدمی جهانی ايدز و ويروس آن، با توجه به مقياس وتاثير ويرانگری که دارد يک مورد اضطراری جهانی و يکی از وحشتناک ترين چالشها را در برابر زندگی و حيثيت انسان، و همچنين در برابر برخورداری موثر از حقوق بشر، تشکيل می دهد، که رشد اجتماعی و اقتصادی را در سراسر جهان تضعيف می کند و بر تمامی سطوح جامعه – ملی، اجتماعی، خانوادگی و فردی –تاثير می گذارد؛

٣ -با توجه و نگرانی شديد از اين موضوع که تا پايان سال ٢٠٠٠ ،تعداد ١/٣۶ميليون نفر در سراسر جهان مبتلا به ايدز يا آلوده به ويروس آن بودند که از اين تعداد ٩٠ درصد در کشورهای در حال توسعه و ٧۵ درصد در منطقه جنوب صحرای آفريقا زندگی می کنند؛

۴ -با توجه و نگرانی شديد از اين امر که همه افراد، فقير و غنی، بدون تمايز از نظر سن، جنسيت يا نژاد تحت تاثير اپيدمی و ويروس آن قرار دارند، و توجه بيشتر به اين نکته که مردم در کشورهای در حال توسعه بيشتر تحت تاثير آن هستند، و زنان،نوجوانان و کودکان، به ويژه دختران، آسيب پذيرتر هستند؛

۵ -همچنين با نگرانی از اين که شيوع مداوم بيماری ايدز و ويروس آن مانعی جدی در راه تحقق هدفهای توسعه جهانی که ما در اجلاس سران هزاره ملل متحد تصويب کرديم، تشکيل می دهد؛

۶ -با يادآوری و تاييد مجدد تعهدات پيشين خود درباره ايدز و ويروس آن:

‐اعلاميه هزاره ملل متحد در ٨ سپتامبر ٢٠٠٠؛

‐اعلاميه سياسی و اقدامات و ابتکارهای بيشتر برای اجرای تعهدات مربوط به توسعه اجتماعی در اجلاس جهانی سران، در اول زوئيه ٢٠٠٠،

‐اعلاميه سياسی ٣ و اقدام و ابتکارهای بيشتر به منظور اجرای اعلاميه و خط مشی برای اقدام پکن، در ١٠ ژوئن ٢٠٠٠،

‐اقدامات اساسی برای اجرای بيشتر برنامه اقدام کنفرانس بين المللی جمعيت و توسعه در ٢ ژوئيه ١٩٩٩،

‐فراخوان منطقه ای برای اقدام در مبارزه با ايدز و ويروس آن در آسيا و اقيانوس آرام، در ٢۵ آوريل ٢٠٠١،

‐اعلاميه و چارچوب برای اقدام ” ابوجا ” به منظور مبارزه با اپيدمی ايدز و ويروس آن، سل و ديگر بيماريهای عفونی مربوطه در آفريقا، در ٢٧ آوريل ٢٠٠١؛

‐اعلاميه دهمين اجلاس سران کشورهای آيبرو- امريکن، در ١٨ نوامبر ٢٠٠٠؛

‐مشارکت پان- کاريبين عليه بيماری ايدز و ويروس آن، در ١۴ فوريه ٢٠٠١؛

‐برنامه اقدام اتحاديه اروپا: اقدام تسريع شده درباره اپيدمی ايدز و ويروس آن، مالاريا و سل در زمينه کاهش فقر، در ١۴ مه ٢٠٠١؛

‐اعلاميه دريای بالتيک درباره جلوگيری از ايدز و ويروس آن، در ۴ مه ٢٠٠١؛

‐اعلاميه آسيای مرکزی درباره ايدز و ويروس آن، در ١٨ مه ٢٠٠١؛

٧ -با اعتقاد برضرورت نشان دادن يک واکنش فوری، هماهنگ شده و مستمر به اپيدمی ايدز و ويروس آن، که بر تجارب و درسهای آموخته شده طی ٢٠ سال گذشته متکی باشد؛

٨ -با نگرانی شديد و توجه به اين که آفريقا، به ويژه منطقه جنوب صحرای آفريقا، در حال حاضر آلوده ترين منطقه به ايدز و ويروس آن است، و در آنجا شيوع اين اپيدمی يک حالت اضطراری به شمار می آيد که توسعه و عمران، انسجام اجتماعی،ثبات سياسی، امنيت غذايی و طول عمر را تهديد و بار اقتصادی نابود کننده ای را تحميل می کند، و اوضاع بحرانی اين قاره انجام اقدام فوری و استثنائی در سطح ملی، منطقه ای و بين المللی را ضروری می سازد؛

-9با استقبال از تعهدات سران کشورها يا دولت های آفريقايی در اجلاس ويژه ابوجا در آوريل ٢٠٠١ ،به ويژه تعهد آنان به تعيين هدف اختصاص حداقل ١۵ درصد بودجه های ملی سالانه خود به بهبود بخش بهداشت برای کمک به برخورد با اپيدمی ايدز و ويروس آن؛ و با شناخت اين امر که اقدام برای نيل به اين هدف، به وسيله کشورهايی که منابع شان محدود است، نيازمند به کمک روز افزون بين المللی خواهد بود؛

١٠ -همچنين با شناسايی اين که مناطق ديگر به شدت آلوده هستند و با تهديدهای مشابه مواجه اند، به ويژه منطقه کارائيب، با دومين نسبت آلودگی به ويروس ايدز پس از جنوب صحرای آفريقا، منطقه آسيا-اقيانوس آرام، که ۵/٧ ميليون نفر از مردم آن درحال حاضر مبتلا به ايدز يا حامل ويروس آن هستند، منطقه امريکای لاتين با ۵/١ميليون فرد مبتلا به ايدز و آلوده به ويروس آن و منطقه اروپای شرقی و مرکزی با نسبت های آلودگی به سرعت در حال افزايش، و اين که اگر هيچ اقدام ويژه ای به عمل نيايد امکان بالقوه افزايش سريع اپيدمی ايدز و تاثير آن در سراسر جهان وجود دارد؛

١١ -با شناسايی اين که فقر، توسعه نيافتگی و بی سوادی از جمله عوامل مساعدت کننده اصلی به شيوع ايدز و ويروس آن هستند، و با توجه و نگرانی شديد از اين که ايدز و ويروس آن در حال تشديد فقر بوده و در حال حاضر مانع و يا باعث معکوس شدن روند توسعه در بسياری از کشورهاست و بنابراين بايد با آن به شيوه ای يکپارچه برخورد شود؛

١٢ -با توجه به اين که مناقشات مسلحانه و بلايای طبيعی نيز شيوع اين اپيدمی را تشديد می کنند؛

١٣ -با توجه بيشتر به اين امر که رسوايی، سکوت، تبعيض و انکار، و همچنين فقدان رازداری و اطمينان، تلاش های مربوط به پيشگيری، مراقبت و مدارا را تضعيف و تاثير اين اپيدمی را بر افراد، خانواده ها، جوامع و ملت ها بيشتر می کند و به آنها نيز بايد رسيدگی شود؛

-14با تاکيد بر اين که برابری جنسيتی و توانمند سازی زنان عناصر اساسی در کاهش آسيب پذيری زنان و دختران در برابر ايدز و ويروس آن هستند؛

١۵ -با شناخت اين امر که دسترسی به دارو در زمينه اپيدمی هايی مانند ايدز و ويروس آن يکی از عناصر اساسی برای نيل تدريجی به تحقق همگان در مورد بر خورداری از بالاترين سطوح قابل دسترسی بهداشت جسمی و فکری است؛

١۶ -با شناخت اين که تحقق کامل حقوق بشر و آزاديهای اساسی برای همه يک عنصر ضروری در يک واکنش جهانی به اپيدمی ايدز و ويروس آن، از جمله در حوزه های پيشگيری، مراقبت، پشتيبانی و مداوا است، و اين که از آسيب پذيری در برابر ايدز و ويروس آن می کاهد و از رسوايی و بدنامی و تبعيض های مربوطه عليه کسانی که مبتلا به ايدز و ويروس آن يا در معرض خطر آن هستند، جلوگيری می کند؛

١٧ -با اذعان به اين که پيشگيری از آلودگی به ويروس ايدز بايد نقطه اتکا هر واکنش ملی، منطقه ای و بين المللی به اين اپيدمی باشد، و اين که پيشگيری، مراقبت، حمايت و مداوا برای افراد مبتلا و تحت تاثير ايدز و ويروس آن عناصر متقابلا تقويت کننده يک واکنش موثر هستند و بايد در يک ديدگاه فراگير در مورد مبارزه با اين اپيدمی تلفيق شوند؛

١٨ -با شناسايی ضرورت دستيابی به هدفهای پيشگيرانه که در اعلاميه حاضر به

منظور متوقف کردن گسترش اين اپيدمی تعيين شده، و با اذعان به اين که همه کشورها بايد به تاکيد در مورد جلوگيری موثر و گسترده، از جمله تلاشها برای افزايش آگاهی از طريق آموزش، تغذيه، خدمات مربوط به مراقبت های بهداشتی و اطلاعات ادامه دهند؛

١٩ -با شناخت اين امر که مراقبت ، پشتيبانی و مدارا می تواند به پيشگيری موثر از طريق پذيرش فزاينده مشاوره و آزمون داوطلبانه و محرمانه، و با حفظ تماس نزديک افراد مبتلا به ايدز و آلوده به ويروس آن و گروه های آسيب پذير با نظام های مراقبت بهداشتی و ايجاد تسهيلات در زمينه دسترسی آنان به اطلاعات، مشاوره و تدارکات پيشگيرانه کند؛

٢٠ -با تاکيد بر اهميت نقش مهم فرهنگ، خانواده، عوامل قومی و مذهبی در پيشگيری از اين اپيدمی و در مداوا، مراقبت و پشتيبانی، به حساب آوردن ويژگی های هر کشور و همچنين احترام گذاشتن به تمامی حقوق بشر و آزادی های بنيادی؛

٢١ -با توجه و نگرانی نسبت به اين امر که بعضی از عوامل اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، سياسی، مالی و حقوقی منفی در زمينه تلاشها برای افزايش آگاهی، آموزش، پيشگيری، مراقبت، درمان و پشتيبانی مانع ايجاد می کنند؛

٢٢ -با توجه به اهميت ايجاد و تقويت منابع انسانی و زير ساختارهای اجتماعی و بهداشت ملی به عنوان انگيزه هايی برای ارائه موثر خدمات مربوط به پيشگيری، درمان، مراقبت و پشتيبانی؛

٢٣ -با اذعان به اين که خط مشی های موثر پيشگيری، مراقبت و درمان نياز به تغييرات رفتاری و دسترسی بيشتر و بدون تبعيض از جمله به واکسن ها، کاندوم ها، ميکروب کش ها، روان کننده ها (Lubricants ، (وسايل تزريق استريل، داروها، از جمله درمان ضد ريتروويروس، تشخيصی و فن آوری های مربوطه، و همچنين تحقيق و توسعه روزافزون خواهند داشت؛

٢۴ -همچنين با قبول اين که قيمت، در دسترس بودن و ارزانی داروها و فن آوری های مربوطه عوامل مهمی هستند که همه جنبه های آنها بايد مورد بررسی و رسيدگی قرار گيرد و اين که لازم است از قيمت اين داروها و فن آوری ها با همکاری نزديک با بخش خصوصی و شرکت های دارويی کاسته شود؛

٢۵ -با اذعان به اين که فقدان داروهای ارزان و فقدان ساختارهای تدارک و عرضه عملی و نظام های بهداشتی همچنان مانع نشان دادن واکنش موثر به ايدز و ويروس آن در بسياری از کشورها، به خصوص برای فقيرترين افراد است، و با فراخوان تلاشها برای عرضه داروها به قيمت های پايين برای نيازمندان؛

٢۶ -با استقبال از تلاش های کشورها برای ترويج نوآوری و ايجاد صنايع داخلی منطبق با قانون بين المللی به منظور افزايش دسترسی به داروها برای محافظت از سلامت مردم خود و با توجه به اين که لازم است تاثير قراردادهای تجارت بين المللی بر دسترسی به داروهای اساسی يا توليد داخلی آنها و بر ساخت داروهای جديد بيشتر ارزيابی شود.

٢٧ -با استقبال از پيشرفت حاصله در بعضی از کشورها در زمينه مهار اپيدمی ايدز، به ويژه از طريق : تعهد و رهبری سياسی قوی در بالاترين سطوح، از جمله رهبری اجتماع؛ استفاده موثر از منابع موجود و داروهای سنتی؛ خط مشی های پيشگيری، مراقبت، پشتيبانی و مداوای موفقيت آميز، ابتکارهای اطلاعاتی و آموزشی؛ کار کردن مشارکتی با جوامع، جامعه مدنی، افراد درگير با ايدز و ويروس آن و گروه های آسيب پذير؛ و ترويج و حمايت فعالانه از حقوق؛ و اذعان به اهميت سهيم شدن و افزودن تجربه های دسته جمعی و گوناگون، از طريق همکاری منطقه ای و بين المللی از جمله شمال- جنوب، جنوب- شمال، و همکاری سه جانبه؛

٢٨ -با اذعان به اين که منابع اختصاص داده شده به مبارزه به اپيدمی ايدز در سطوح ملی و بين المللی با ابعاد و اهميت اين مساله متناسب و برابر نيست؛

٢٩ -با پذيرفتن اهميت بنيادی تقويت توانايی های ملی، منطقه ای و زير منطقه ای برای برخورد و مبارزه موثر با ايدز و ويروس آن و اين که انجام اين اقدام به منابع مالی، فنی و انسانی مداوم و فراوان از طريق همکاری و اقدام ملی شديد و همکاری روزافزون منطقه ای، زير مطقه ای و بين المللی نياز خواهد داشت؛

٣٠ -با شناخت اين که مشکلات ناشی از بدهی خارجی و بهره آن توانايی بسياری از کشورهای در حال توسعه، و همچنين کشورهای دارای اقتصاد در حال گذار را برای سرمايه گذاری در مبارزه عليه ايدز و ويروس آن به شدت محدود کرده؛

٣١ -با تاييد نقش اساسی ايفا شده توسط خانواده در پيشگيری، مراقبت، پشتيبانی و مداوای افراد درگير يا مبتلا به ايدز و آلوده به ويروس آن، با به خاطر داشتن اين امر که در نظام های متفاوت فرهنگی، اجتماعی و سياسی اشکال گوناگون خانواده وجود دارد؛

32.با تاييد اين که در ماورای نقش اساسی ايفا شده به وسيله جوامع، مشارکت های نيرومند در ميان دولتها، نظام ملل متحد، سازمان های بين دولتی، افرادی که با ايدزو ويروس آن زندگی می کنند و گروه های آسيب پذير، موسسات پزشکی، علمی آموزشی، سازمان های غير دولتی، بخش بازرگانی، از جمله شرکت های دارويی ژنريک و تحقيقاتی، اتحاديه های صنفی، رسانه ها، نمايندگان پارلمان ها، نهادها،سازمان های اجتماعی، سازمان های مذهبی و رهبران سنتی دارای اهميت هستند؛

٣٣ -با اذعان به نقش ويژه و مساعدت مهم افرادی که با ايدز و ويروس آن زندگی می کنند، جوانان و عوامل جامعه مدنی در برخورد با مساله ايدز و ويروس آن درهمه جنبه های آن، و شناسايی اين امر که درگيری و مشارکت کامل آنان در طراحی، برنامه ريزی، اجرا و ارزيابی برنامه ها برای نشان دادن واکنش های موثر به اپيدمی ايدز و ويروس آن حياتی است؛

٣۴ -با اذعان بيشتر بر تلاش های سازمان های انسان دوستانه بين المللی از جمله داوطلبان فدراسيون بين المللی صليب سرخ و جوامع هلال احمر که با اين اپيدمی در آلوده ترين نواحی سراسر جهان مبارزه می کنند؛

٣۵ -با ستايش از نقش رهبری و هماهنگ کنندگی در برنامه هيات نظام ملل متحد درباره ايدز و ويروس آن (UNAIDS (در زمينه خط مشی، هماهنگی و تشريک مساعی در مورد ايدز و ويروس آن؛ و با توجه به تاييد آن در چارچوب خط مشی جهانی ” درباره ايدز و ويروس آن در دسامبر ٢٠٠٠ ،که می توانست، به عنوان طرحی مناسب، به کشورهای عضو و عوامل مربوطه جامعه مدنی در ايجاد خط مشی های مبارزه با ايدز و ويروس آن، با در نظر گرفتن محيط و شرايط خاص اپيدمی ايدز در قسمت های مختلف جهان، کمک کند؛

٣۶ -تعهد خود را برای برخورد با بحران ايدز و ويروس آن با انجام اقداماتی به شرح زير، با توجه به شرايط و موقعيت های گوناگون در مناطق و کشورهای مختلف در سراسر جهان رسماً اعلام می کنيم؛

رهبری

برای نشان دادن واکنش موثر به اپيدمی ايدز، رهبری نيرومند در تمامی سطوح جامعه ضروری است رهبری دولتها در مبارزه با ايدز و ويروس آن ضروری است و تلاش های آنها بايد با مشارکت کامل و فعالانه جامعه مدنی، محافل و جوامع بازرگانی بخش خصوصی تکميل شود رهبری شامل تعهد شخصی و انجام اقدامات عينی و مشخص است.

در سطح ملی

٣٧ -تا سال ٢٠٠٣ ،تهيه و اجرای خط مشی های ملی چند بخشی و تامين بودجه برنامه ها برای مبارزه با ايدز و ويروس آن که با اپيدمی به صورت صريح و مستقيم برخورد کند؛ مقابله با رسوايی و بدنامی، سکوت و انکار و ناديده گرفتن آن؛ رسيدگی به ابعاد اپيدمی ايدز بر اساس جنسيت و سن؛ حذف تبعيض و محروم سازی؛ جلب مشارکت جامعه مدنی و بخش بازرگانی و مشارکت کامل افرادی که با ايدز و ويروس آن زندگی می کنند، افراد گروههای آسيب پذير و کسانی که بيشتر در معرض خطر قرار دارند، به ويژه زنان و جوانان؛ جذب منابع تا حد ممکن از بودجه های ملی بدون محروم شدن از منابع ديگر، از جمله مساعدت و همکاری بين المللی؛ ترويج و حمايت کامل از کليه جنبه های حقوق بشر و آزادی های بنيادی، از جمله حق برخورداری از بالاترين معيار قابل حصول بهداشت جسمی و روحی؛ ادغام و تلفيق يک ديدگاه جنسيتی؛ رسيدگی به خطر، آسيب پذيری، پيشگيری، مراقبت، مداوا و پشتيبانی و کاهش تاثير اپيدمی؛ و تقويت توانايی نظام بهداشتی، آموزشی و حقوقی را تضمين کنيم؛

٣٨ -تا سال ٢٠٠٣ ،اولويت های مربوط به پيشگيری، مراقبت، مداوا و پشتيبانی و کاهش تاثير ايدز و ويروس آن را در برنامه ريزی اصلی توسعه، از جمله در خط مشی های مربوط به ريشه کن کردن فقر، برنامه های اختصاص بودجه ملی و توسعه در سطح بخش تلفيق کنيم؛

در سطح منطقه ای و زير منطقه ای

٣٩ -از سازمان ها و شرکای منطقه ای بخواهيم فعالانه در برخورد با بحران شرکت کنند و از آنها در انجام اين کار پشتيبانی کنيم؛ همکاری و هماهنگی منطقه ای، زير منطقه ای و بين منطقه ای را بيشتر کنيم، و خط مشی ها و واکنش های منطقه ای در حمايت از تلاش های گسترده در سطح کشور ايجاد نمائيم؛

۴٠ -از کليه ابتکارهای منطقه ای و زير منطقه ای درباره ايدز و ويروس آن از جمله مشارکت بين المللی عليه ايدز در آفريقا (IPAA (و اجماع و برنامه اقدام آفريقايی مجمع توسعه آفريقايی- کميسيون منطقه ای آفريقا: رهبری برای غلبه بر ايدز و ويروس آن؛ اعلاميه و چارچوب اقدام برای مبارزه با ايدز و ويروس آن، سل و ديگر بيماری های عفونی و وابسته در آفريقا؛ مشارکت CARICOM Caribean‐Pan عليه ايدز و ويروس آن؛ فراخوان منطقه ای اسکاپ برای اقدام به منظور مبارزه با ايدز و ويروس آن در آسيا و اقيانوس آرام، ابتکار و برنامه اقدام دريای بالتيک؛ گروه همکاری فنی افقی در مورد ايدز و ويروس آن در امريکای لاتين و کارائيب؛ و برنامه اقدام اتحاديه اروپا: اقدام سريع درباره ايدز و ويروس آن، مالاريا و سل در زمينه کاهش فقر، پشتيبانی به عمل آوريم؛

۴١ -ايجاد نگرش ها و برنامه های منطقه ای برای برخورد با ايدز و ويروس آن را تشويق کنيم؛

۴٢ -از سازمان های محلی و ملی برای گسترش و تقويت مشارکت ها، ائتلاف ها و شبکه های منطقه ای تشوق و پشتيبانی کنيم؛

۴٣ -شورای اقتصادی و اجتماعی ملل متحد را تشويق کنيم از کميسيون های منطقه ای، در چارچوب ماموريت ها و منابع خاص آنها، بخواهد از تلاش های ملی در مناطق مربوط به آنها در مبارزه با ايدز و ويروس آن پشتيبانی کنند؛ در سطح جهانی

۴۴ -از اقدام و هماهنگی بيشتر به وسيله تمامی سازمان های مربوطه نظام ملل متحد، از جمله مشارکت کامل آنها در تهيه و اجرای يک برنامه استراتژيک ملل متحد برای درمان و مبارزه با ايدز و ويروس ان که مرتبا به روز شده باشد، براساس اصول موجود در اعلاميه حاضر پشتيبانی کنيم؛

۴۵ -از همکاری بيشتر بين سازمان های مربوطه نظام ملل متحد و سازمان های بين اللملی که با ايدز و ويروس آن مبارزه می کنند پشتيبانی به عمل آوريم؛

۴۶ -از همکاری بيشتر و ايجاد مشارکت های نوآورانه بين بخش های عمومی و خصوصی، و تا سال ٢٠٠٣ ،از ايجاد و تقويت ساز و کارهايی که شرکای جامعه مدنی و بخش خصوصی و افرادی را که با ايدز و ويروس آن زندگی می کنند و گروه های آسيب پذير را در مبارزه عليه ايدز و ويروس آن درگير کند، تشويق به عمل آوريم؛

پيشگيری:پيشگيری بايد اساس واکنش ما باشد

۴٧ -تا سال ٢٠٠٣ ،هدف های ملی مدت دار تعيين کنيم تا به اين هدف پيشگيری جهانی که در حد بين المللی در مورد آن توافق شده برسيم که تا سال ٢٠٠۵ از شيوع ويروس ايدز بين مردان و زنان جوان ١۵ تا ٢۴ ساله درآلوده ترين کشورها تا ٢۵ درصد و در کل جهان تا سال ٢٠١٠ به ميزان ٢۵ درصد کم، و تلاش ها برای دستيابی به اين هدف ها را تشديد کنيم و همچنين با نگرش ها و افکار کليشه ای و متحجر مربوط به جنسيت، و نابرابری های جنسی در رابطه با ايدز و ويروس آن مبارزه و مشارکت فعالانه مردان و پسران را تشويق کنيم؛

۴٨ -تا سال ٢٠٠٣ ،هدف های پيشگيری ملی را تعيين، عوامل منجر به شيوع اپيدمی ايدز و افزايش دهنده آسيب پذيری مردم را شناسايی و بررسی کنيم تا موارد اشاعه ويروس ايدز برای گروه های قابل شناسايی، در داخل محيط های محلی خاص، که در حال حاضر نسبت آلودگی به ويروس ايدز در آنها زياد يا در حال افزايش است، يا اطلاعات بهداشت عمومی موجود نشان می دهد در معرض بيشترين خطر آلودگی های تازه قرار دارند، کاهش يابد.

۴٩ -تا سال ٢٠٠۵ ،واکنش به ايدز و ويروس آن در دنيای کار با تدوين و اجرای برنامه های پيشگيری و مراقبت در بخش های کار عمومی، خصوصی و غير رسمی تقويت کنيم، و به منظور تامين محيط کار حمايتی برای کسانی که با ايدز و ويروس آن زندگی می کنند، اقداماتی انجام دهيم.

۵٠ -تا سال ٢٠٠۵ ،خط مشی های ملی، منطقه ای و بين المللی را که دسترسی به برنامه های پيشگيری از ايدز و ويروس آن را برای مهاجران و کارگران غير ثابت آسان می کنند، از جمله تامين اطلاعات درباره خدمات اجتماعی و بهداشتی تدوين و اجرای آنها را آغاز کنيم؛

۵١ -تا سال ٢٠٠٣ ،اقدامات احتياطی همگانی در محيط های مراقبت بهداشتی به عمل آوريم تا از انتقال ويروس ايدز جلوگيری شود؛

۵٢ -تا سال ٢٠٠۵ ،تضمين کنيم: که طيفی گسترده از برنامه های پيشگيری که شرايط، اصول اخلاقی و ارزش های فرهنگی محلی را مورد توجه قرار دهند، در همه کشورها، به ويژه در آلوده ترين آنها، شامل اطلاعات، آموزش و ارتباطات، به زبان هايی که برای جوامع قابل درک تر باشند و فرهنگ ها را محترم بشمارند، به منظور کاهش رفتار خطرپذير و تشويق رفتار جنسی مسئولانه، از جمله خويشتنداری و وفاداری، در دسترس همگان قرار داده شود؛ دسترسی به وسايل ضروری، شامل کاندوم های خاص زنان و مردان و سرنگ های بهداشتی بيشتر شود؛ به منظور کمتر کردن ضرر استفاده از مواد مخدر برای معتادان تلاش به عمل آيد؛ دسترسی به مشاوره و آزمون داوطلبانه و محرمانه بيشتر شود؛ ذخاير خون سالم شود؛ و بيماری های جنسی مسری به موقع و به طرز موثری مداوا شوند؛

۵٣ -تا سال ٢٠٠۵ ،اطمينان حاصل کنيم که حداقل ٩٠ درصد، و تا سال ٢٠١٠ حداقل ٩۵ درصد زنان و مردان جوان ١۵ تا ٢۴ ساله به اطلاعات، آموزش، شامل همسالان و آموزش خاص جوانان راجع به ويروس ايدز، و خدمات لازم برای ايجاد        مهارت های زيستی لازم به منظور کاهش آسيب پذيری آنان در برابر آلودگی به ويروس ايدز، در مشارکت کامل با جوانان، والدين، خانواده ها، مربيان و ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی، دسترسی داشته باشند.

۵۴ -تا سال ٢٠٠۵ ،نسبت نوزادان آلوده به ويروس ايدز را تا ٢٠ درصد، و تا ۵٠ درصد تا سال ٢٠١٠ ،با حصول اطمينان از اين که ٨٠ درصد زنان حامله ای که به مراقبت های پيش از زايمان دسترسی دارند، از خدمات اطلاعاتيف مشاوره ای و ديگر خدمات مربوط به پيشگيری از ابتلا به ويروس ايدز که برای آنان قابل دسترسی استف برخورد دارند، کاهش دهيم، تامين دسترسی به درمان موثر را برای زنان و کودکان آلوده به ويروس ايدز را افزايش دهيم تا از انتقال ويروس ايدز از مادر به کودک و همچنين از طريق انجام اقدامات موثر برای زنان آلوده به ويروس ايدز، شامل مشاوره و آزمون داوطلبانه و محرمانه ، دسترسی به مداوا، مخصوصا درمان ضد ريتروويروسی” و هر جا که مناسب باشد، جايگزين های شير مادر و تامين مراقبت مداوم، کاسته شود؛ مراقبت، پشتيبانی و درمان مراقبت، پشتيبانی و درمان عناصر بنيادی يک واکنش موثر هستند

۵۵ -تا سال ٢٠٠۵ ،اطمينان حاصل کنيم که خط مشی های ملی، تحت حمايت خط مشی ها و تدابير منطقه ای و بين المللی، با همکاری نزديک جامعه بين المللی، شامل دولتها و سازمان های مربوطه بين دولتی، و همچنين جامعه مدنی و بخش بازرگانی، برای تقويت نظام های مراقبت بهداشتی و برخورد با عوامل موثر بر تهيه داروهای مربوط به مداوای ويروس ايدز، شامل از جمله داروهای “ضد ريتروويروسی” ارزانی و قيمت گذاری، از جمله قيمت گذاری متفاوت، و توانايی فنی و نظام مراقبت بهداشتی تدوين شود. همچنين، به شيوه ای اضطراری هر تلاشی برای تامين تدريجی و مداوم بالاترين استاندارد قابل دسترسی درمان ايدز و ويروس آن، از جمله پيشگيری و مداوای عفونت های ناشی از ايدز، و استفاده موثر از درمان “ضد ريتروويروسی” دارای کنترل کيفی به شيوه ای دقيق و نظارت شده برای انسجام و تاثير بيشتر و کاهش خطر ايجاد مقاومت به عمل آوريم؛ و در تقويت سياست ها و روش های داروسازی، از جمله سياست ها و روش های مربوط به داروهای ژنريک و شيوه های مربوط به مالکيت معنوی، به منظور ترويج بيشتر نوآوری و ايجاد صنايع داخلی متناسب با قوانين بين المللی به طور سازنده همکاری کنيم؛

۵۶ -تا سال ٢٠٠۵ ،در اجرای خط مشی های مراقبت فراگير برای : تقويت مراقبت متکی بر جامعه و خانواده، از جمله مراقبت توسط بخش غير رسمی، و نظام های مراقبت بهداشتی برای تامين و نظارت بر درمان افرادی که با ايدز و ويروس آن زندگی می کنند، از جمله کودکان مبتلا، و برای پشتيبانی از افراد، خانوارها، خانواده ها و جوامع تحت تاثير ايدز و ويروس آن رشد کرده و پيشرفت چشمگير داشته باشيم؛ و توانايی و شرايط کاری پرسنل مراقبت بهداشتی، و کارايی نظام های عرضه، طرح های تامين مالی و ساز و کارهای ارجاعی لازم برای تامين دسترسی به داروهای ارزان، از جمله داروهای ضد “ريتروويروسی”، تشخيصی و فن آوری های مربوطه، و همچنين معاينه پزشکی کيفی، مراقبت روانشناختی و تسکين دهنده را بهتر کنيم؛

۵٧ -تا سال ٢٠٠٣ ،اطمينان حاصل کنيم که خط مشی های ملی به منظور تامين مراقبت روانشناختی برای افراد، خانواده ها و جوامع تحت تاثير ايدز و ويروس آن تهيه و تدوين شود؛

ايدز و ويروس آن و حقوق بشر

تحقق حقوق بشر و آزادی های بنيادی برای همه به منظور کاهش آسيب پذيری به ايدز و ويروس آن ضروری است احترام به حقوق کسانی که با ايدز و ويروس آن زندگی می کنند يکواکنش موثر را ايجاب می کند.

۵٨ -تا سال ٢٠٠٣ ،قوانين، مقررات و ضوابط مناسب ديگر برای حذف کليه شکل های تبعيض عليه کسانی که با ايدز و ويروس آن زندگی می کنند و اعضای گروه های آسيب پذير و تضمين برخورداری کامل آنان از تمامی حقوق بشر و آزادی های بنيادی، به ويژه تضمين برخورداری آنان، از جمله به آموزش، کار، اشتغال، مراقبت های بهداشتی، خدمات بهداشتی و اجتماعی، پيشگيری، پشتيبانی و مداوا، اطلاعات و پشتيبانی قانون را وضع و تصويب، تقويت يا اجرا کنيم و در همان حال به حريم زندگی خصوصی و محفوظ نگهداشتن اسرار آنان احترام بگذاريم؛ و خط مشی ها و تدابيری برای مبارزه با بدنامی و محروميت ناشی از ايدز تهيه و تدوين کنيم؛

۵٩ -تا سال ٢٠٠۵ ،با به ياد داشتن محيط و ويژگی اپيدمی ايدز و اين که زنان و دختران در سراسر جهان بيش از مردان تحت تاثير ايدز و ويروس آن قرار دارند، خط مشی های ملی را که به پيشرفت زنان و برخورداری کامل آنان از تمامی حقوق بشر کمک می کند تدوين و اجرای آنها را تسريع کنيم؛ مسئوليت مشترک مردان و زنان را توانمند سازيم تا بر مسائل مربوط به جنسيت خود کنترل دلشته و آزادانه و مسئولانه درباره آنها تصميم بگيرند تا توانايی آنان برای دفاع از خود در برابر آلودگی به ويروس ايدز افزايش يابد؛

-60تا سال ٢٠٠۵ ،به منظور افزايش توانايی های زنان و دختران نوجوان برای محافظت از خود از خطر آلودگی به ويروس ايدز، در درجه اول، از طريق مراقبت بهداشتی و خدمات بهداشتی، از جمله رعايت بهداشت باروری و جنسی، و از طريق آموزش پيشگيری که برابری جنسی را در چارچوبی فرهنگی و حساس به جنسيت ترويج کند، اقداماتی به عمل آوريم؛

۶١ -تا سال ٢٠٠۵ ،تهيه و تدوين و اجرای سريع خط مشی های ملی برای توانمند سازی زنان، ترويج و پشتيبانی از برخورداری کامل زنان از تمامی حقوق بشر و کاهش آسب پذيری آنان در برابر ايدز و ويروس آن از طريق حذف همه اشکال تبعيض، و همچنين تمامی اشکال خشونت عليه زنان و دختران، از جمله شيوه های زيانبار سنتی و مرسوم، سوء استفاده، تجاوز جنسی و اشکال ديگر خشونت جنسی، کتک زدن و قاچاق زنان و دختران را تضمين کنيم؛

کاهش آسيب پذيری

در نشان دادن واکنش بايد به آسيب پذيرها اولويت داده شود توانمند سازی زنان برای کاهش آسيب پذيری انان ضروری است

۶٢ -تا سال ٢٠٠٣ ،به منظور تکميل برنامه های پيشگيری که توجه خود را بر فعاليت هايی معطوف می کنند که افراد را در خطر آلودگی به ويروس ايدز قرار می دهد، مانند رفتار جنسی نا مطمئن و اعتياد تزريقی، در تمام کشورها خط مشی ها، سياستها و برنامه هايی مناسب داشته باشيم که آن عواملی را که افراد را مخصوصاً در برابر آلودگی به ويروس ايدز آسيب پذير می کنند، از جمله توسعه نيافتگی، ناامنی اقتصادی، فقر، عدم توانمند سازی زنان، فقدان آموزش، محروميت اجتماعی، بيسوادی، تبعيض، فقدان اطلاعات و يا وسايلی برای محافظت از خود، و همه انواع بهره کشی جنسی از زنان، دختران و پسران، از جمله برای دلايل تجاری شناسايی و شروع به توجه به آنها بکنيم. چنين خط مشی ها، سياستها و برنامه هايی بايد به بعد جنسی اپيدمی ايدز توجه کرده، اقدامی را که برای رسيدگی و رفع آسيب پذيری انجام خواهد شد، مشخص سازد و هدف هايی را برای دستيابی تعيين کند.

۶٣ -تا سال ٢٠٠٣ ،خط مشی ها، سياستها و برنامه هايی تدوين و يا تقويت کنيم که اهميت خانواده را در کاهش آسيب پذيری، از جمله در آموزش و هدايت کودکان و در نظر گرفتن عوامل فرهنگی، مذهبی و اخلاقی، برای کاهش آسيب پذيری کودکان و جوانان با تضمين دسترسی دختران و پسران به آموزش ابتدايی و متوسطه، از جمله آموزش مسائل مربوط به ايدز و ويروس آن به نوجوانان به رسميت بشناسد؛ ايجاد محيط های امن و مطمئن را مخصوصاً برای دختران جوان تضمين کنيم؛ اطلاعات خوب و مناسب جوانان و خدمات مشاوره ای و آموزش بهداشت جنسی را افزايش دهيم؛ برنامه های بهداشت جنسی و باروری را تقويت کنيم؛ و خانواده ها و جوانان را تا حد ممکن در برنامه ريزی، اجرا و ارزيابی برنامه های مراقبت و پيشگيری از ايدز و ويروس آن شرکت دهيم؛

۶۴ -تا سال ٢٠٠٣ ،خط مشی ها، سياستها و برنامه های ملی را با حمايت ابتکارهای منطقه ای و بين المللی به طور مناسب، از طريق ديدگاهی مشارکتی، برای کمک و حمايت از بهداشت آن گروه های قابل شناسايی که در حال حاضر احتمال آلودگی آنان به ويروس ايدز زياد يا در حال افزايش است يا گروه هايی که اطلاعات بهداشت عمومی نشان می دهد بيشتر در معرض خطر قرار دارند و در برابر آلوده شدن آسيب پذيرترند، آنگونه که عواملی مانند سابقه محلی اپيدمی، فقر، شيوه های روابط جنسی، روش های استعمال مواد مخدر، معاش، موقعيت نهادی، تحرکات جمعيتی و ساختارهای اجتماعی گسيخته شده، اجباری يا به طريق ديگر، نشان می دهد، تهيه يا تقويت کنيم؛

کودکانی که بر اثر ايدز و ويروس آن يتيم و آسيب پذير شده اند

کودکانی که بر اثر ايدز و ويروس آن يتيم شده اند و تحت تاثير آن قرار دارند نيازمند کمک ويژه هستند

۶۵ -سياستها و خط مشی های ملی برای ايجاد و تقويت توانايی های دولتی، خانوادگی و اجتماعی به منظور تامين محيطی حمايتی برای يتيمان و دختران و پسران آلوده و تحت تاثير ايدز و ويروس آن، از جمله با ارائه مشاوره و پشتيبانی روانشناختی مناسب، تضمين ثبت نام آنان در مدرسه و دسترسی به پناهگاه، تغذيه و بهداشت خوب و خدمات اجتماعی مناسب بر مبنايی برابر با کودکان ديگر تا سال ٢٠٠٣ تهيه و تا٢٠٠۵ اجرا کنيم؛ و از يتيمان و کودکان آسب پذير در برابر تمامی اشکال سوء   استفاده، خشونت، بهره کشی، تبعيض، قاچاق و محروميت از ارث محافظت کنيم؛

۶۶ -برخورداری بدون تبعيض، کامل و برابر از تمامی حقوق بشر را برای کودکانی که بر اثر ايدز و ويروس آن يتيم و آسيب پذير شده اند، از طريق اجرای يک سياست فعالانه و مشهود جلوگيری از بدنامی آنان تضمين کنيم؛

۶٧ -از جامعه بين المللی، به ويژه کشورهای کمک کننده، جامعه مدنی، و همچنين بخش خصوصی بخواهيم به منظور پشتيبانی از اجرای برنامه ها برای کودکانی که براثر ايدز و ويروس آن يتيم يا آسيب پذير شده اند برنامه های ملی را در مناطق آلوده و در کشورهايی که در معرض خطر شديد آلودگی قرار دارند به نحو موثری تکميل کنند و کمک های ويژه به منطقه جنوب صحرای آفريقا اختصاص دهند؛

کاهش تاثير اجتماعی و اقتصادی

توجه به مسايل مربوط به ايدز و ويروس آن معادل سرمايه گذاری در توسعه پايداراست

۶٨ -تا سال ٢٠٠٣ ،تاثير اقتصادی و اجتماعی اپيدمی ايدز و ويروس آن را ارزيابی و برای پرداختن به تاثير آن بر سطوح فردی، خانوادگی، اجتماعی و ملی خط مشی های چند بخشی تهيه کنيم؛ خط مشی های ملی فقر زدايی را برای برخورد با تاثير ايدز و ويروس آن بر درآمد خانواده، معشيت و دسترسی به خدمات اجتماعی اساسی، با توجه خاص به افراد، خانواده ها و جوامعی که به شدت تحت تاثير اين اپيدمی قرار گرفته اند، تهيه و اجرای آنها را سرعت بخشيم؛ تاثير اجتماعی و اقتصادی ايدز و ويروس آن را در تمامی سطوح اجتماع به ويژه روی زنان و سالخوردگان، به خصوص در نقش آنان به عنوان مراقبت کننده، و در خانواده های تحت تاثير ايدز و ويروس آن، بررسی و به نيازهای ويژه آنان رسيدگی کنيم؛ و سياست های توسعه اجتماعی و اقتصادی، شامل سياست های حمايت اجتماعی برای بررسی تاثير ايدز و ويروس آن بر رشد اقتصادی، تامين خدمات اقتصادی اساسی، قدرت توليد و بهره وری کارگر، درآمدهای دولت، و فشارهای موجب بروز کاهش منابع عمومی را تعديل و تنظيم کنيم.

۶٩ -تا سال ٢٠٠٣ ،با مشاوره با نمايندگان کارفرمايان و کارگران و با در نظر گرفتن رهنمودهای تثبيت شده بين المللی درباره ايدز و ويروس آن در محل کار، يک چارچوب سياسی و حقوقی ملی تهيه کنيم که از حقوق و حيثيت افرادی که با ايدز و ويروس آن زندگی می کنند و تحت تاثير آنها قرار دارند و کسانی که در معرض حداکثر خطر ايدز و ويروس آن هستند، در محل کار محافظت به عمل آورد؛

تحقيق و پيشرفت

با توجه به اينکه هنوز راه درمان ايدز و ويروس آن پيدا نشده، انجام تحقيق و نيل به پيشرفت بيشتر حياتی است

٧٠ -سرمايه گذاری برای ساختن واکسن ويروس ايدز را افزايش دهيم و بر سرعت تحقيقات در اين مورد بيفزاييم و در همان حال توانايی تحقيقات ملی، به ويژه در کشورهای در حال توسعه، و مخصوصاً برای آلودگی های ويروسی رايج در مناطق به شدت آلوده، به وجود آوريم؛ علاوه بر اين، از افزايش سرمايه گذاری ملی و بين المللی در تحقيقات مربوط به ايدز و ويروس آن، از جمله بيومديکال، اعمال جراحی، تحقيقات اجتماعی، فرهنگی و رفتاری و در پزشکی سنتی برای بهبود شيوه های پيشگيری و درمانی پشتيبانی و تشويق کنيم؛ سرعت دسترسی به فن آوری های پيشگيری، مراقبت و مداوا و نگهداری و پرستاری از مبتلايان به ايدز و ويروس آن (و عفونت ها و عوارض وابسته به آن و بيماريهای مقاربتی) از جمله شيوه های کنترل زنانه و ميکروب کش ها، و مخصوصاً واکسن های مناسب، مطمئن و ارزان قيمت ويروس ايدز، و تحويل آنها، و دسترسی به شيوه های تشخيص، آزمايش و راه های پيشگيری از سرايت از مادر به کودک را بيشتر کنيم؛ درک خود را از عواملی که بر اين اپيدمی تاثير می گذارند و اقداماتی که به آن مربوط می شوند، مانند افزايش اعتبارات و مشارکت های بخش خصوصی و عمومی، بهتر کنيم؛ و محيطی مساعد برای تحقيقات به وجود آوريم و اطمينان حاصل کنيم که بر عالی ترين معيارهای اخلاقی استوار است؛

٧١ -ايجاد زير ساخت های تحقيقاتی، ظرفيت و توانايی آزمايشگاهی، شيوه های بهتر نظارت، جمع آوری، پردازش و انتشار داده ها و اطلاعات، و آموزش پژوهشگران بالينی و بنيانی، دانشمندان اجتماعی، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی و تکنسين ها، با توجه فراگيرتر به کشورهايی که بيشتر تحت تاثير ايدز و ويروس آن هستند، مخصوصاً کشورهای در حال توسعه و کشورهايی که در حال تجربه گسترش سريع اين اپيدمی يا در معرض خطر گسترش سريع آن هستند، در سطوح ملی و بين المللی را پشتيبانی و تشويق کنيم؛

٧٢ – برای نظارت بر اثر بخشی درمان، مسموميت، آثار جانبی، تاثير متقابل داروها، و مقاومت داروها شيوه های مناسبی را ايجاد و ارزيابی کنيم و روش هايی برای نظارت بر تاثير مداوا روی انتقال ويروس ايدز و رفتارهای خطرناک به وجود آوريم؛

٧٣ -همکاری منطقه ای و بين الملی، مخصوصاً همکاری شمال – جنوب، جنوب – جنوب و سه جانبه را در زمينه انتقال فن آوری های مربوطه مناسب با محيط زيست در پيشگيری از ايدز و ويزوس آن و مراقبت از مبتلايان، مبادله تجربه ها و بهترين شيوه های کار، محققان و يافته های تحقيقات و نقش UNAIDS را در اين فرايند تقويت کنيم. در اين زمينه، مالکيت نتايج نهايی اين يافته ها و فن آوری های تحقيقاتی مشترک به وسيله همه طرفين تحقيقات را با انعکاس مساعدت مربوطه آنان و مشروط بر تامين حمايت قانونی آنان از چنين يافته هايی را تشويق کنيم؛ و تاييد کنيم که انجام تمامی چنين تحقيقاتی بايد فارغ از تعصب و جبهه گيری باشد؛

٧۴ -تا سال ٢٠٠٣ ،تضمين کنيم که همه مقاوله نامه های تحقيقی برای بررسی مداوای ايدز و ويروس آن، شامل درمان های ضد ريتروويروس و واکسن ها، بر اساس رهنمودها و بهترين شيوه های بين المللی به وسيله کميته های اخلاقی مستقل، که در

آنها افرادی که با ايدز و ويروس آن زندگی می کنند و مراقبت کنندگان برای درمان ضد ريتروويروس شرکت می کنند، ارزيابی می شود؛

ايدز و ويروس آن در مناطق دچار مناقشه و فاجعه

مناقشات و بلايا به گسترش ايدز و ويروس آن کمک می کنند

٧۵ -تا سال ٢٠٠٣ ،خط مشی های ملی را که عناصر آگاهی، پيشگيری، مراقبت و مداوای ايدز و ويروس آن را در برنامه های اقدام، که به موقعيت های اضطراری واکنش نشان می دهند، با پذيرفتن اين که جمعيت هايی که بر اثر مناقشه مسلحانه، وضعيت اضطراری انسانی و بلايا و فجايع طبيعی ثبات زندگی خود را از دست می دهند، از جمله پناهندگان، افراد آواره در کشور خود، و مخصووصاً زنان و کودکان، در معرض خطر مضاعف آلودگی به ويروس ايدز قرار دارند، تلفيق می کنند، تهيه و شروع به اجرای آنها کنيم؛ و هر جا که مناسب باشد، اجزای عامل ايدز و ويروس آن را در برنامه های کمک رسانی بين المللی ادغام کنيم؛

٧۶ -از کليه کار گزاری های ملل متحد، سازمان های منطقه ای و بين المللی، و همچنين سازمان های غير دولتی که در تهيه و تحويل کمک بين المللی به کشورها و مناطقی که دچار مناقشه، بحران های انسانی يا فجايع طبيعی هستند، شرکت دارند، بخواهيم عناصر پيشگيری، مراقبت و آگاهی از ايدز و ويروس آن را به عنوان يک موضو ع اضطراری در طرح ها و برنامه های خود بگنجانند و به کارکنان خود در مورد مسائل مربوط به اين اپيدمی آموزش دهند و آنان را آگاه کنند؛

٧٧ -تا سال ٢٠٠٣ ،خط مشی های ملی مناسب برای برخورد با گسترش ويروس ايدز بين اعضای نيروهای مسلح کشورها، هر جا که لازم باشد، از جمله ارتش و نيروهای دفاع مدنی، داشته باشيم، و راه های استفاده از کارکنانی از اين نيروها را که در زمينه پيشگيری و اگاهی از ايدز و ويروس آن آموزش و تعليم ديده اند برای کمک به فعاليت های مربوط به آگاهی و پيشگيری از ايدز و ويروس آن، از جمله مشارکت در فعاليت های امدادرسانی در مواقع اضطراری، انسانی، فاجعه و کمک به بازسازی رابررسی کنيم؛

٧٨ -تا سال ٢٠٠٣ ،گنجاندن برنامه های آموزش و آگاهی از ايدز و ويروس آن، از جمله يک واحد جنسيتی، را در رهنمودهايی که برای استفاده پرسنل دفاعی و ساير پرسنلی که در عمليات حفظ صلح بين المللی شرکت دارند، طراحی شده، تضمين کنيم، و در عين حال به تلاش های آموزشی پيش از استقرار، برای اين پرسنل، ادامه دهيم

منابع

بدون منابع جديد، بيشتر و مستمر نمی توان با چالش ايدز و ويروس آن مقابله کرد

٧٩ -اطمينان حاصل کنيم که منابع تامين شده برای واکنش جهانی به منظور مقابله با ايدز و ويروس آن اساسی و مداوم بوده و در جهت نيل به نتايج هماهنگ شده اند؛

٨٠ -تا سال ٢٠٠۵ ،از طريق مجموعه ای از گام های فزاينده، به يک هدف کلی

اختصاص هزينه سالانه بين ٧ تا ١٠ ميليارد دلار برای اين اپيدمی در کشورهای دارای درآمد کم و متوسط و کشورهايی که در حال تجربه کردن يا در خطر تجربه کردن شيوع گسترده آن هستند، برای جلوگيری، مراقبت، مداوا، پشتيبانی و کاهش تاثير ايدز و ويروس آن برسيم، و برای تضمين تامين منابع مورد لزوم، مخصوصاً از کشورهای کمک کننده و همچنين از بودجه های ملی با در نظر داشتن اين که منابع کشورهای آلوده تر به شدت محدود است اقداماتی انجام دهيم؛

٨١ -از جامعه بين المللی، هر جا که ممکن باشد، بخواهيم برای پيشگيری، مراقبت و درمان ايدز و ويروس آن در کشورهای در حال توسعه کمک بلا عوض کنند؛

٨٢ -اختصاص بودجه ملی برای اجرای برنامه های مربوط به ايدز و ويروس آن را اضافه کنيم و در الويت قرار دهيم، و اطمينان حاصل کنيم که همه وزارتخانه ها و ديگر دست اندرکاران مربوطه بودجه کافی برای اين کار اختصاص دهند؛

٨٣ -از کشورهای توسعه يافته ای که چنين کرده اند، می خواهيم برای رسيدن به هدف های اختصاص ٧/٠ درصد توليد ناخالص ملی خود برای کمک عمرانی رسمی و هدف های تخصيص ١۵/٠ درصد تا ٢٠/٠ درصد توليد ناخالص ملی خود به عنوان کمک عمرانی رسمی برای کشورهای کمتر توسعه يافته، همچنان که توافق شده بود، با حداکثر سرعت ممکن، با در نظر گرفتن فوريت و شدت گسترش اپيدمی ايدز و ويروس آن، تلاش کنند؛

84.از جامعه بين المللی می خواهيم تلاش های کشورهای در حال توسعه را که اعتبارهای ملی خود را برای مبارزه با اپيدمی ايدز و ويروس آن از طريق کمک عمرانی بين المللی اضافه می کنند، مخصوصاً کشورهايی که بيشتر تحت تاثير ايدز و ويروس آن هستند، به ويژه در آفريقا، و مخصوصاً در منطقه جنوب صحرای آفريقا، دريای کارائيب، کشورهای در معرض خطر زياد شيوع اپيدمی ايدز و ويروی آن و ديگر مناطق آلوده که منابع آنها برای مقابله با اين اپيدمی به شدت محدود است، تکميل

کنند؛

85.اقدامات مربوط به ايدز و ويروس آن را به طور مناسب در برنامه های کمک عمرانی و خط مشی های فقرزدايی، تلفيق کرده و موثرترين و شفاف ترين استفاده از همه منابع اختصاص داده شده را تشويق کنيم؛

٨۶ -از جامعه بين المللی بخواهيم، و از جامعه مدنی و بخش خصوصی دعوت کنيم برای کمک به کاهش تاثير اجتماعی و اقتصادی ايدز و ويروس آن در آلوده ترين کشورهای در حال توسعه اقدامات مناسب انجام دهند؛

٨٧ -ابتکار “کشورهای فقير به شدت بدهکار” را بدون تاخير بيشتر اجرا کنيم و به سرعت به لغوهمه بدهی های رسمی دو جانبه کشورهای فقير به شدت بدهکار، مخصوصاً کشورهايی که بيشتر تحت تاثير ايدز و ويروس آن هستند، در مقابل تعهدات آشکار آنها در مورد فقرزدايی، موافقت کنيم، و از آنها بخواهيم بهره های بدهی بخشيده شده خود را در راه برنامه های حذف فقر، به ويژه برای پيشگيری، مداوا، مراقبت و پشتيبانی از بيماران مبتلا به ايدز و ويروس آن و ديگر بيماری های عفونی سرمايه گذاری کنند؛

٨٨ -انجام اقدام سريع هماهنگ برای برخورد موثر با مشکلات ناشی از بدهی کشورهای کمتر توسعه يافته، کشورهای در حال توسعه کم درآمد، و کشورهای در حال توسعه دارای درآمد متوسط، مخصوصاً آن کشورهايی که دچار مشکلات مربوط به ايدز و ويروس آن هستند، به طريقی فراگير، عادلانه، توسعه گرا و ماندگار از طريق انجام اقدامات گوناگون ملی و بين المللی که به منظور قابل تحمل کردن بدهی آنها در درازمدت و به اين وسيله بهتر کردن توانايی آنها برای برخورد با اپيدمی ايدز و ويروس آن، از جمله ساز و کارهای مرتب موجود برای کاهش بدهی، مانند معاوضه بدهی برای انجام طرح هايی به منظور پيشگيری، مراقبت و درمان اپيدمی ايدز و ويروس آن طراحی شده، خواستاريم؛

٨٩ -سرمايه گذاری بيشتر در سطوح ملی، منطقه ای و بين المللی در تحقيقات مربوط به ايدز و ويروس آن، به ويژه برای توسعه و پيشرفت فن آوری های ماندگار و ارزان پيشگيری، مانند واکسن ها و ميکروب کش ها، و تهيه مبتکرانه طراح های مالی و تدارکاتی را به منظور تسهيل سريع به واکسن ها، هرگاه که در دسترس باشند، تشويق کنيم؛

٩٠ -از ايجاد يک “صندوق جهانی بهداشت و ايدز و ويروس آن” برای تامين مالی يک واکنش فوری و گسترده به اين اپيدمی بر مبنای نگرشی يکپارچه و منسجم به پيشگری، مراقبت و درمان و کمک به دولت ها، از جمله، در تلاش های آنها به منظور مبارزه با ايدز و ويروس آن با قائل شدن اولويت لازم برای کشورهای آلوده تر، به ويژه در منطقه جنوب صحرای آفريقا و دريای کارائيب و کشورهای در معرض خطر زیاد را بر مبنای اضطراری پشتیبانی کنیم و کمک به این صندوق را از منابع خصوصی وعمومی با تقاضایی خاص از بنیادها و جامعه تجاری از جمله شرکت های دارو سازی بخش خصوصی افراد ثروتمند و نیکوکار و کشورهای کمک دهنده بسیج کنیم.

91-  تا سال ٢٠٠٢ دﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﻼﺷﯽ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﺮاﯼ ﺟﻤﻊ ﺁورﯼ ﭘﻮل از ﻋﻤﻮم و ، ﺑﺨﺶ ﺧﺼﻮﺻﯽ، ﺗﻮﺳﻂ ” ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﻣﻠﻞ ﻣﺘﺤﺪ در ﻣﻮرد ﺑﻴﻤﺎرﯼ اﻳﺪز ﺁن و وﻳﺮوس  ” ﺑﺎ ﺣﻤﺎﻳﺖ و هﻤﮑﺎرﯼ ﺷﺮﮐﺎﯼ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ در ﺗﻤﺎم ﺳﻄﻮح، ﺑﺮاﯼ ﻣﺴﺎﻋﺪت ﺑﻪ  ” ﺻﻨﺪوق ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺑﻬﺪا ﺁن   ﺷﺖ و اﻳﺪز و وﻳﺮوس  “ﺑﺰﻧﻴﻢ؛

٩٢- اﻋﺘﺒﺎرات اﻓﺰودﻩ را ﺑﻪ ﻴ ﺴﻴﻮن هﺎ و ﺳﺎزﻣﺎن هﺎﯼ ﻣﻠﯽ، ﻣﻨﻄﻘﻪ اﯼ و زﻳﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ اﯼ هﺪاﻳﺖ ﮐﻨﻴﻢ ﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ را ﻗﺎدر ﺳﺎزﻳﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ دوﻟﺖ هﺎ در ﺳﻄﻮح ﻣﻠﯽ، ﻣﻨﻄﻘﻪ اﯼ و زﻳﺮ   ﻣﻨﻄﻘﻪ اﯼ در ﺗﻼش هﺎﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮاﯼ ﻧﺸﺎن دادن واﮐﻨﺶ ﺑﻪ ﺑﺤﺮان ﻳﺎرﯼ دهﻨﺪ؛

٩٣-  ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻮرد ﺣﺎﺿ ﻧﻴﺎز ﺑﺮاﯼ هﻤﮑﺎرﯼ ﺑﺎ ﮐﺸﻮرهﺎ در ﺣﻤﺎﻳﺖ ازاهداف  اﻋﻼﻣﻴﻪ  حاضر در اﺧﺘﻴﺎر ﮐﺎرﮔﺰارﯼ هﺎﻳﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻣﺸﺎرﮐﺖ دارﻧﺪ ﺗﺤﺖ ” ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻣﺸﺘﺮﮎ ﻣﻠﻞ ﻣﺘﺤﺪ در ﻣﻮرد ﺑﻴﻤﺎرﯼ اﻳﺪز و وﻳﺮوس ﺁن ” و دﺑﻴﺮﺧﺎﻧﻪ اﻳﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻗﺮار

قرار دهیم .

ﭘﻴﮕﻴﺮﯼ

ﺣﻔﻆ ﺗﻼش هﺎﯼ ﻓﻌﻠﯽ و ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺿﺮورﯼ اﺳﺖ

در سطح ملی

٩۴-  ﺑﺎ ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺪﻧﯽ، ﺑﻪ وﻳﮋﻩ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻳﺪز و وﻳﺮوس ﺁن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﮔﺮوﻩ هﺎﯼ ﺁﺳﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮ و ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن، از ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ هﺎﯼ ﺣﺎﺻﻠﻪ در ﺗﺤﻘﻖ اﻳﻦ ﺗﻌﻬﺪات، ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﯽ ﻣﺸﮑﻼت و ﻣﻮاﻧﻊ ﺑﺮاﯼ دﺳﺘﻴﺎﺑﯽ ﺑﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ، ﺑﺮرﺳﯽ هﺎﯼ دورﻩ اﯼ ﻣﻠﯽ اﻧﺠﺎم دهﻴﻢ، و اﻧﺘﺸﺎر ﮔﺴﺘﺮدﻩ ﻧﺘﺎﻳﺞ اﻳﻦ ﺑﺮرﺳﯽ هﺎ را ﺗﻀﻤﻴﻦ ﮐﻨﻴﻢ؛

٩۵-  ﺑﺮاﯼ ﮐﻤﮏ ﺑﻪ اﻣﺮ ﭘﻴﮕﻴﺮﯼ در ﺳﻨﺠﺶ و ارزﻳﺎﺑﯽ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ هﺎﯼ ﺣﺎﺻﻠﻪ، ﺳﺎز و ﮐﺎرهﺎﯼ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻈﺎرت و ارزﻳﺎﺑﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد ﺁورﻳﻢ، و اﺑﺰارهﺎﯼ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻈﺎرت و   ارزﻳﺎﺑﯽ را ﺑﺎ دادﻩ هﺎﯼ ﮐﺎﻓﯽ اﭘﻴﺪﻣﯽ ﺷﻨﺎﺳﯽ، ﺗﻬﻴﻪ ﮐﻨﻴﻢ؛

٩۶-  ر ٢٠٠٣ ﺗﺎ ﺳﺎل   ﺷﻴﻮﻩ هﺎﯼ ﻣﻮﺛﺮ ﻧﻈﺎرت ،ر ا هر ﺟﺎ ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮاﯼ ﺗﺮوﻳﺞ و ﺣﻤﺎﻳﺖ از ﺣﻘﻮق ﺑﺸﺮ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻳﺪز و وﻳﺮوس ﺁن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ اﻳﺠﺎد ﻳﺎ ﺗﻘﻮﻳﺖ   ﮐﻨﻴﻢ؛

٩٧ -مسايل مربوط به ايدز و ويروس آن و بهداشت عمومی مربوط به آن را هرجا که مناسب باشد، در دستور کار جلسات منطقه ای در سطح وزيران و روسای کشورها و دولت ها بگنجانيم؛

٩٨ -برای تسهيل انجام بررسی های دوره ای به وسيله کميسيون های منطقه ای و يا سازمان های منطقه ای از پيشرفت در اجرای خط مشی های منطقه ای و رسيدگی به اولويت های منطقه ای از پردازش و جمع آوری داده ها حمايت، و انتشار گسترده نتايج اين بررسی ها را تضمين کنيم؛

٩٩ -مبادله اطلاعات و تجربه ها را بين کشورها برای اجرای مقررات و تعهدات موجود در اين اعلاميه، و به ويژه تسهيل همکاری گسترده بين جنوب – جنوب و همکاری سه جانبه تشويق کنيم؛

١٠٠ -وقت کافی و حداقل يک روز کامل از اجلاس سالانه مجمع عمومی را به بحث و بررسی گزارشی از دبير کل درباره پيشرفت های حاصله در تحقق تعهدات تعيين شده در اعلاميه حاضر، با نظری به شناسايی و تشخيص مشکلات و محدوديت ها و توصيه هايی درباره انجام اقدام لازم برای نيل به پيشرفت بيشتر اختصاص دهيم؛

١٠١ -اطمينان حاصل کنيم که مسايل مربوط به ايدز و ويروس آن در دستور کار همه کنفرانس ها و اجلاس های مربوطه سازمان ملل متحد گنجانده شود؛

١٠٢ -از ابتکارها برای تشکيل کنفرانس ها، سمينارها، دوره های آموزشی فشرده، برنامه ها و دوره های آموزشی برای پيگيری مسايل مطرح شده در اعلاميه حاضر حمايت، و در اين زمينه، مشارکت در انتشار گسترده نتايج کنفرانس آتی داکار درباره دسترسی به مراقبت از افراد آلوده به ويروس ايدز؛ ششمين کنگره بين المللی درباره ايدز در آسيا و اقيانوس آرام؛ دوازدهمين کنفرانس بين المللی درباره ايدز و بيماری های مقاربتی در آفريقا؛ چهارمين کنفرانس بين المللی درباره ايدز، در بارسلون، اسپانيا؛ دهمين کنفرانس بين المللی درباره کسانی که با ايدز و ويروس آن زندگی می کنند، در “پورت او اسپين”؛ دومين گردهمايی و سومين کنفرانس گروه همکاری فنی خاصدرباره ايدز و ويروس آن و بيماری های مقاربتی در آمريکای لاتين و کارائيب، هاوانا؛ پنجمين کنفرانس بين المللی درباره مراقبت در خانه و اجتماع از افرادی که با ايدز و ويروس آن زندگی می کنند در چيانگ می، تايلند را تشويق کنيم؛

١٠٣ -با نظری به بهبود برابری در دسترسی به داروهای اساسی، امکان ايجاد و اجرای شيوه هايی برای نظارت و گزارش داوطلبانه قيمت های جهانی دارو، در همکاری با سازمان های غير دولتی و ديگر شرکای ذينفع را بررسی کنيم ما از ارزش کار کسانی که رهبری تلاش ها برای افزايش آگاهی درباره اپيدمی ايدز و ويروس آن و همچنين برخورد با دشواری های پيچيده آن را به عهده داشته اند واقف بوده و از آنان قدردانی می کنيم؛ ما مشتاقانه منتظر رهبری نيرومند به وسيله دولت ها و تلاش های هماهنگ با مشارکت کامل و فعالانه ملل متحد، کل نظام چند جانبه، جامعه مدنی، جامعه بازرگانی و بخش خصوصی هستيم؛ و نهايتاً، از همه کشورها می خواهيم گام های ضروری برای اجرای اعلاميه حاضر، با مشارکت و همکاری قوی با ديگر شرکای چند جانبه و دوجانبه و با جامعه مدنی بردارند.

مصوب اجلاس ويژه مجمع عمومی درباره ايدز و ويروس آن

A/RES/S‐۲۶/۲ قطعنامه

٢٠٠١ ژوئن ٢٧

برای اطلاعات بيشتر لطفاً با مراکز زير تماس بگيريد؛

Joint UN Programme on HIV/AIDS (UNAIDS)

۲۰ avenues Appia

۱۲۱۱ Geneva 27

Switzerland

TEL: (+4122)7914651

FAX: (+4122)7914165

EMAIL: [email protected]

Internet: www.unaids.org

UN Department of Public Information

Room S‐۹۵۵, United Nations

New York, NY 10017, USA

FAX: (212)963‐۰۵۳۶

EMAIL: [email protected]

Internet: www.un.org/g

قانون الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون بین المللی علیه آپارتاید در ورزش

‌ماده واحده – کنوانسیون بین‌المللی ضد آپارتاید در ورزش مشتمل بر یک مقدمه و ۲۲ماده به شرح پیوست و اجازه تسلیم اسناد الحاق آن داده‌می‌شود.‌کنوانسیون بین‌المللی علیه آپارتاید در ورزش کشورهای عضو کنوانسیون حاضر با یادآوری مفاد منشور سازمان ملل متحد، که طی آن کلیه اعضاء تعهد نموده‌اند با همکاری سازمان ملل اقدامات‌مشترک و مجزایی را جهت کسب احترام جهانی و رعایت حقوق بشر و آزادی‌های اساسی برای همگان صرف نظر از نژاد،جنسیت، زبان یا مذهب‌معمول دارند.

با در نظر گرفتن آن که “‌اعلامیه جهانی حقوق بشر” اعلام می‌دارد که کلیه افراد بشر آزاد به دنیا آمده و از لحاظ حیثیت انسانی و حقوقی برابر می‌باشند و‌حق برخورداری از کلیه حقوق و آزادی‌های مندرج در این اعلامیه را بدون هیچ گونه تمایز، به ویژه در رابطه با نژاد، رنگ، یا مبدا ملیت، دارند.

با توجه به این که طبق “‌کنوانسیون بین‌المللی امحاء هر گونه تبعیض نژادی”کشورهای عضو آن کنوانسیون به ویژه هر گونه جدایی نژادی و آپارتاید را‌محکوم نموده و متعهد به جلوگیری، ممانعت و ریشه‌کن کردن هر گونه فعالیتی از این قبیل در همه زمینه‌ها گردیده‌اند.

با توجه به این که مجمع عمومی سازمان ملل قطعنامه‌های متعددی در رابطه با محکوم کردن عمل آپارتاید در ورزش صادر نموده مراتب حمایت بی‌قید‌و شرط خود را از اصل المپیک که هیچ گونه تبعیضی را در زمینه نژاد، مذهب یا وابستگی‌های سیاسی مجاز ندانسته و صرفاً شایستگی و لیاقت را برای‌شرکت در فعالیت‌های ورزشی معیار قرار می‌دهد، با قاطعیت بیان نموده است.

با در نظر گرفتن آن که “‌اعلامیه جهانی علیه آپارتاید در ورزش” که در تاریخ ۱۴دسامبر ۱۹۷۷ توسط مجمع عمومی به تصویب رسید، به طور جدی‌امحاء فوری آپارتاید در ورزش را مورد تأیید قرار داده است.

با یادآوری مقررات “‌کنوانسیون بین‌المللی منع و مجازات جنایت آپارتاید” و به ویژه با اذعان به این که شرکت در مبادلات ورزشی با تیم‌هایی که بر‌مبنای آپارتاید انتخاب شده‌اند، مستقیماً موجب تقویت و تشویق ارتکاب جنایت آپارتاید، به نحوی که در کنوانسیون مزبور تصریح شده است می‌گردد.

با عزم به انجام هر گونه اقدام ضروری در جهت ریشه‌کن نمودن رویه آپارتاید در ورزش و افزایش تماس‌های بین‌المللی ورزشی بر اساس اصل المپیک.

با اذعان به این که برقراری تماس‌های ورزشی با هر کشوری که آپارتاید را در ورزش به کار می‌برد، به منزله نادیده گرفتن و تحکیم آپارتاید ضمن تخطی از‌اصل المپیک می‌باشد و بدین جهت موجبات نگرانی به حق کشورهای دیگر را فراهم می‌آورد.

با تمایل به اجرای اصول مذکور در “‌اعلامیه جهانی علیه آپارتاید در ورزش” و تضمین اتخاذ سریع اقدامات عملی بدین منظور.مجاب به این که تصویب یک “‌کنوانسیون بین‌المللی علیه آپارتاید در ورزش” منجر به اعمال اقدامات مؤثرتری در سطوح بین‌المللی و ملی به منظور‌امحاء آپارتاید در ورزش خواهد شد، نسبت به موارد زیر موافقت نمودند.

ماده ۱ – از لحاظ کنوانسیون حاضر:

الف – اصطلاح “‌آپارتاید” اطلاق می‌شود به یک سیستم سازمان یافته جدایی و تبعیض نژادی، به منظور ایجاد و حفظ تسلط یک گروه نژادی از‌اشخاص بر گروه نژادی دیگر از اشخاص و ظلم مداوم در حق آنان، به گونه‌ای که در آفریقای جنوبی اعمال می‌شود و ‌آپارتاید در ورزش” یعنی‌بکارگیری سیاست‌ها و رویه‌های مربوط به چنین سیستمی در فعالیتهای ورزشی، خواه بر مبنای حرفه‌ای یا به صورت آماتوری ترتیب یافته باشد.

ب – اصطلاح “‌تسهیلات ورزش ملی” یعنی بهره‌برداری از هر گونه تسهیلات ورزشی در چهارچوب یک برنامه ورزشی که تحت نظر یک دولت ملی‌اداره می‌گردد.

ج – اصطلاح “‌اصل المپیک” یعنی اصلی که به موجب آن هیچ گونه تبعیضی به سبب نژاد، مذهب یا وابستگیهای سیاسی مجاز نمی‌باشد.

د – اصطلاح “‌قراردادهای ورزشی” اطلاق می‌شود به هر قراردادی که به منظور سازمان دادن، پیشبرد و اجرای هر گونه فعالیت ورزشی یا حقوق مربوط‌به آن از جمله ارائه خدمات منعقد می‌گردد.

ه – اصطلاح “‌ارگانهای ورزشی” یعنی هر تشکیلاتی که به منظور سازمان دادن فعالیت‌های ورزشی در سطح ملی ایجاد شده باشد، منجمله کمیته‌های‌ملی المپیک، فدراسیون‌های ملی ورزشی با کمیته‌های ملی مدیریت ورزشی.

و – اصطلاح “‌تیم” اطلاق می‌شود به گروهی از ورزشکاران که با هدف شرکت در فعالیت‌های ورزشی برای انجام مسابقه با گروههای سازمان یافته دیگر‌از همین قبیل تشکیل شده باشد.

ز – اصطلاح “‌ورزشکاران” یعنی مردان و زنانی که در فعالیتهای ورزشی به صورت انفرادی یا تیمی شرکت می‌جویند و نیز مدیران، مربیان، تمرین‌دهندگان و سایر مقاماتی که اقداماتشان برای عملکرد یک تیم ضروری است.

ماده ۲ – کشورهای عضو، شدیداً آپارتاید را محکوم می‌نمایند و متعهد می‌شوند که فوراً به طرق مناسب، سیاست امحاء رویه آپارتاید را از ورزش در‌تمام اشکال آن دنبال نمایند.

 ماده ۳ – کشورهای عضو اجازه نخواهند داد که تماس‌های ورزشی با کشوری که آپارتاید را اعمال می‌کند برقرار گردد و اقدامات مناسب را برای حصول‌اطمینان از این که چنین تماس‌هایی توسط ارگانهای ورزشی، تیم‌ها و ورزشکاران انفرادی این کشورها به عمل نیاید، به کار خواهند برد.

 ماده ۴ – کشورهای عضو کلیه اقدامات ممکن را برای جلوگیری از برقراری تماس‌های ورزشی کشوری که آپارتاید را اعمال می‌کند به کار بسته و مراقبت‌خواهند نمود که وسائل مؤثر تحقق چنین اقداماتی موجود باشد.

ماده ۵ – کشورهای عضو از دادن هر گونه کمک مالی یا کمک‌های دیگر که ارگان‌های ورزشی، تیم‌ها یا افراد ورزشکار را به شرکت در فعالیتهای ورزشی‌در کشوری که در آن آپارتاید اعمال می‌شود، یا با تیم‌ها یا افراد ورزشکاری که بر مبنای آپارتاید انتخاب شده‌اند قادر سازد، خودداری خواهند نمود.

ماده ۶ – هر کشور عضو اقدامات مقتضی را علیه ارگان‌های ورزشی، تیم‌ها و افراد ورزشکاری که در فعالیت‌های ورزشی کشوری که آپارتاید را اعمال‌می‌کند یا با تیم‌هایی که نماینده کشورهایی هستند که در آنها آپارتاید اعمال می‌شود، شرکت می‌جویند به کار خواهد بست که به ویژه شامل اقدامات زیر‌خواهد بود:

الف – مخالفت با دادن کمک مالی یا کمک‌های دیگر به هر منظور به چنین ارگانهای ورزشی، تیم‌ها یا افراد ورزشکار.

ب – محدود کردن امکان استفاده این ارگان‌های ورزشی، تیم‌ها یا افراد ورزشکار از تسهیلات ورزشی ملی.

ج – عدم تنفیذ کلیه قراردادهای ورزشی مربوط به فعالیت‌های ورزشی در کشوری که آپارتاید را اعمال می‌کند یا با تیم‌ها یا افراد ورزشکاری که بر مبنای‌آپارتاید انتخاب شده‌اند.

د – امتناع از اعطاء و همچنین پس گرفتن نشان‌ها و جوایز ملی ورزشی متعلق به این گونه تیم‌ها یا افراد ورزشکار.

ه – عدم برگزاری مراسم رسمی به افتخار این گونه تیم‌ها یا افراد ورزشکار.

 ماده ۷ – کشورهای عضو از دادن روادید و یا اجازه ورود به نمایندگان ارگان‌های ورزشی، تیم‌ها و افراد ورزشکار کشوری که آپارتاید را اعمال می‌کند،‌خودداری خواهند کرد.

ماده ۸ – کشورهای عضو، کلیه اقدامات مقتضی را جهت تضمین اخراج کشوری که آپارتاید را اعمال می‌کند، از ارگان‌های ورزشی بین‌المللی و منطقه‌ای‌به کار خواهند برد.

ماده ۹ – کشورهای عضو کلیه اقدامات مناسب را جهت جلوگیری از تحمیل مجازات‌های مالی یا غیره توسط ارگان‌های ورزشی بین‌المللی بر ارگان‌های‌وابسته‌ای که طبق قطعنامه‌های سازمان ملل یا مفاد کنوانسیون حاضر، یا روح اصل المپیک از شرکت در بازی‌های ورزشی با کشوری که اعمال‌کننده‌آپارتاید است خودداری می‌کنند، به کار خواهند بست.

ماده ۱۰ –

۱ – کشورهای عضو نهایت هم خود را در راه تحقق رعایت جهانی اصل المپیک مبنی بر عدم تبعیض و مفاد آپارتاید حاضر، به کار خواهند برد.

۲ – بدین منظور، کشورهای عضو از ورود ورزشکارانی که به صورت اعضای تیم یا به طورانفرادی در مسابقات ورزشی آفریقای جنوبی شرکت می‌کنند‌یا قبلاً شرکت جسته‌اند و همچنین از ورود نمایندگان ارگان‌های ورزشی، اعضاء تیم‌ها و افراد ورزشکاری که رأساً از ارگان‌های ورزشی، تیم‌ها و‌ورزشکارانی را که دعوت به عمل می‌آورند که رسماً به عنوان نماینده کشوری که اعمال‌کننده آپارتاید است عمل می‌نمایند و تحت پرچم آن کشور در‌مسابقات شرکت کنند، به کشور خود ممانعت به عمل خواهند آورد. کشورهای عضو همچنین می‌توانند از ورود نمایندگان ارگان‌های ورزشی،‌ورزشکاران به صورت اعضای تیم یا به طور انفرادی که با ارگانهای ورزشی، تیم‌ها و ورزشکارانی که به نمایندگی یک کشور اعمال‌کننده آپارتاید و زیر‌پرچم آن کشور در بازیها شرکت می‌کنند، تماس‌های ورزشی خود را حفظ نموده‌اند، جلوگیری به عمل آورند. ممنوعیت ورود، نباید ناقض مقررات‌فدراسیون‌های ورزشی مربوطه که از امحاء آپارتاید در ورزش جانبداری می‌کنند، باشد و تنها در مورد شرکت در فعالیت‌های ورزشی اعمال خواهد‌گردید.

۳ – کشورهای عضو به نمایندگان ملی خود در فدراسیون‌های بین‌المللی ورزشی توصیه خواهند کرد کلیه اقدامات عملی و ممکن را برای جلوگیری از‌شرکت ارگان‌های ورزشی، تیم‌ها و ورزشکاران موضوع بند ۲ فوق در مسابقات ورزشی بین‌المللی معمول دارند و از طریق نمایندگان خود در‌سازمان‌های بین‌المللی ورزشی، تمام اقدامات ممکن را به عمل خواهند آورد تا:

الف – اخراج آفریقای جنوبی از کلیه فدراسیون‌هایی که هنوز در آنها عضویت دارد به طور حتم عملی گردد و همچنین از برقراری مجدد عضویت این‌کشور در هر یک از فدراسیون‌هایی که از آن‌ها اخراج شده ممانعت به عمل آید.

ب – در مواردی که فدراسیون‌های ملی مبادلات ورزشی با یک کشور اعمال‌کننده آپارتاید را به دیده اغماض می‌نگرند، این فدراسیون‌ها را مورد تحریم‌قرار داده و در صورت لزوم آنها را از سازمان بین‌المللی ورزشی مربوطه اخراج و نمایندگانشان را از شرکت در مسابقات بین‌المللی ورزشی محروم‌سازند.

۴ – در موارد نقض آشکار مفاد کنوانسیون حاضر، کشورهای عضو هر گونه اقدامی را که مناسب بدانند، از جمله در موارد لزوم اقدام برای اخراج‌ارگان‌های مسئول مدیریت ورزش ملی، فدراسیون‌های ملی ورزشی یا ورزشکاران کشورهای مربوطه از مسابقات بین‌المللی ورزشی، معمول خواهند‌نمود.

۵ – مفاد ماده حاضر که به طور خاص مربوط به آفریقای جنوبی است، در صورت الغاء نظام آپارتاید در آن کشور، دیگر اعمال نخواهد شد.

 ماده ۱۱ –

۱ – کمیسیونی علیه “‌آپارتاید در ورزش” (‌که از این پس به نام “‌کمیسیون” خوانده می‌شود) مرکب از ۱۵ عضو از افراد پای بند به اصول اخلاقی و متعهد‌به مبارزه علیه آپارتاید، دایر خواهد گردید. این عده با بذل توجه خاص به این که در اداره امور ورزشی مجرب باشند، توسط کشورهای عضو از میان اتباع‌خود این کشورها با در نظر گرفتن عادلانه‌ترین نحوه توزیع جغرافیایی و نمایندگی سیستم‌های حقوقی اصلی، انتخاب خواهند شد.

۲ – اعضاء کمیسیون از میان فهرست اشخاصی که توسط کشورهای عضو نامزد شده‌اند با رأی مخفی انتخاب می‌شوند. هر کشور عضو می‌تواند یک نفر‌را از میان اتباع خود نامزد کند.

۳ – انتخاب مقدماتی شش ماه پس از تاریخ لازم‌الاجرا شدن کنوانسیون حاضر برگزاری خواهد شد. حداقل سه ماه قبل از تاریخ هر انتخابات دبیر کل‌سازمان ملل متحد طی نامه‌ای به عنوان کشورهای عضو از آنان دعوت می‌کند که کاندیدای خود را ظرف مدت ۲ماه معرفی نمایند.

دبیر کل فهرستی از اساسی این کاندیداها را به ترتیب الفبا و با قید اسامی کشورهای عضو که آنان را نامزد کرده‌اند، تهیه نموده و آن را به کشورهای عضو‌تسلیم می‌دارد.

۴ – انتخابات اعضاء کمیسیون در اجلاس کشورهای عضو که توسط دبیر کل در مقر سازمان ملل ترتیب می‌یابد صورت خواهد گرفت. در این اجلاس که‌دو سوم کشورهای عضو حد نصاب را تشکیل می‌دهند، افرادی که برای عضویت کمیسیون انتخاب می‌شوند، کاندیداهایی خواهند بود که بیشترین آراء‌و اکثریت مطلق آراء نمایندگان حاضر و رأی دهنده کشورهای عضو را به خود اختصاص دهند.

۵ – اعضاء کمیسیون برای یک دوره چهارساله انتخاب می‌شوند. در هر حال دوره خدمت ۹ تن از اعضاء که در اولین انتخابات، انتخاب شده‌اند در پایان‌دو سال خاتمه می‌یابد.

بلافاصله پس از اولین انتخابات، اسامی این ۹ نفر توسط رییس کمیسیون از طریق قرعه تعیین می‌شود.

۶ – به منظور جایگزینی پستهایی که به طور اتفاقی بلاتصدی می‌شوند، کشور عضوی که تبعه آن دیگر به عنوان عضو کمیسیون انجام وظیفه نمی‌کند،‌فرد دیگری از اتباع خود را منوط به موافقت کمیسیون تعیین خواهد نمود.

۷ – کشورهای عضو در مورد تأمین هزینه‌های اعضاء کمیسیون مادامی که وظایف مربوط به کمیسیون را انجام می‌دهند مسئول خواهند بود.

 ماده ۱۲ –

۱ – کشورهای عضو متعهد می‌شوند که گزارشی را پیرامون اقدامات قانونی، قضایی، اداری یا غیره که برای اجرای مفاد کنوانسیون حاضر اتخاذ‌نموده‌اند، ظرف یک سال از لازم‌الاجرا شدن و پس از آن هر دو سال یک بار جهت بررسی کمیسیون به دبیر کل سازمان ملل متحد تسلیم نمایند.‌کمیسیون می‌تواند اطلاعات بیشتری را از کشورهای عضو درخواست نماید.

۲ – کمیسیون سالانه گزارشی را در خصوص فعالیت‌های خود از طریق دبیر کل برای مجمع عمومی سازمان ملل ارسال خواهد داشت و می‌تواند بر‌اساس بررسی گزارش‌ها و اطلاعات واصله از کشورهای عضو، پیشنهادات و توصیه‌های کلی ارائه دهد. این پیشنهادات و توصیه‌ها همراه با نظریات‌احتمالی کشورهای عضو ذینفع به مجمع عمومی گزارش خواهد شد.

۳ – کمیسیون به خصوص اجرای مفاد ماده ۱۰ کنوانسیون حاضر را مورد بررسی قرار خواهد داد و در مورد اقداماتی که باید انجام شود توصیه‌هایی به‌عمل خواهد آورد.

۴ – اجلاس با شرکت کشورهای عضو جهت بررسی اقدامات بیشتر در رابطه با اجرای مفاد ماده ۱۰ کنوانسیون حاضر توسط دبیر کل بنا به درخواست‌اکثریت این کشورها برپا خواهد شد. در موارد نقض آشکار مفاد کنوانسیون حاضر، بنا به درخواست کمیسیون اجلاسی با شرکت کشورهای عضو توسط‌دبیر کل تشکیل خواهد گردید.

ماده ۱۳ –

۱ – هر یک از کشورهای عضو می‌توانند در هر زمان اعلام نمایند که کمیسیون را برای دریافت و بررسی شکایاتی که در مورد نقض مفاد کنوانسیون‌حاضر از طرف کشورهای عضوی که آنها نیز چنین اعلامیه‌ای را تسلیم نموده‌اند، تسلیم می‌گردد، واجد صلاحیت می‌دانند.

کمیسیون می‌تواند نسبت به انجام اقدامات مقتضی در رابطه با موارد نقض اتخاذ تصمیم نماید.

۲ – کشورهای عضوی که طبق بند ۱ ماده حاضر علیه آنها شکایتی صورت گرفته محق خواهند بود که توسط نماینده خود در جریان کار کمیسیون‌شرکت داشته باشند.

ماده ۱۴ –

۱ – کمیسیون حداقل سالی یک بار جلسه خواهد داشت.

۲ – کمیسیون آیین‌نامه داخلی خود را تصویب خواهد کرد.

۳ – اعضاء دبیرخانه کمیسیون توسط دبیر کل سازمان ملل تأمین خواهند شد.

۴ – جلسات کمیسیون به طور معمول در مقر سازمان ملل برگزار خواهد گردید.

۵ – دبیر کل سازمان ملل اولین اجلاس کمیسیون را تشکیل خواهد داد.

ماده ۱۵ – دبیر کل سازمان ملل مرجع نگهدارنده کنوانسیون حاضر خواهد بود.

 ماده ۱۶ –

۱ – کنوانسیون حاضر تا زمان لازم‌الاجرا شدن، در مقر سازمان ملل برای امضای کلیه کشورها مفتوح خواهد بود.

۲ – کنوانسیون حاضر موکول به تصویب، پذیرش یا قبول از طرف کشورهای عضوی که آن را امضا کرده‌اند، خواهد بود.

ماده ۱۷ – کنوانسیون حاضر برای الحاق کلیه کشورها مفتوح خواهد بود.

ماده ۱۸ –

۱ – کنوانسیون حاضر در سیزدهمین روز پس از تاریخ تودیع بیست و هفتمین سند تصویب، پذیرش، قبول یا الحاق، نزد دبیر کل سازمان ملل،‌لازم‌الاجرا خواهد گردید.

۲ – برای هر کشوری که پس از لازم‌الاجرا شدن کنوانسیون حاضر، آن را مورد تصویب، پذیرش، یا قبول قرار داده یا بدان ملحق شود، کنوانسیون در روز‌سی‌ام پس از تاریخ تودیع سند مربوطه لازم‌الاجرا خواهد گردید.

ماده ۱۹ – هر گونه اختلاف ناشی از تفسیر، اعمال یا اجرای کنوانسیون حاضر بین کشورهای عضو که از طریق گفتگو حل و فصل نگردد، بنا به‌درخواست و با موافقت دو جانبه کشورهای عضو طرف دعوا، به دیوان بین‌المللی دادگستری ارجاع خواهد شد، مگر آن که کشورهای عضو طرف‌اختلاف به نحو دیگر توافق گرده باشند.

ماده ۲۰ –

۱ – هر یک از کشورهای عضو می‌توانند اصلاحیه یا تجدید نظری را در مورد کنوانسیون حاضر پیشنهاد و آن را نزد مرجع نگهدارنده تودیع نمایند. پس‌از آن دبیر کل سازمان ملل اصلاحیه یا تجدید نظر پیشنهادی را برای کشورهای عضو ارسال و درخواست می‌نماید که آنها نظر خود را در مورد آن که آیا با‌تشکیل کنفرانسی از کشورهای عضو جهت بررسی و رأی‌گیری در مورد پیشنهاد مذکور موافق هستند یا خیر، به وی اعلام نمایند. در صورتی که حداقل‌یک سوم کشورهای عضو با تشکیل چنین کنفرانسی موافقت نمایند. دبیر کل کنفرانس مزبور را تحت نظارت سازمان ملل تشکیل خواهد داد. هر‌اصلاحیه یا تجدید نظری که توسط اکثریت کشورهای عضو حاضر و رأی دهنده در کنفرانس مورد قبول واقع گردد، جهت تصویب به مجمع عمومی‌سازمان ملل تسلیم خواهد شد.

۲ – اصلاحیه‌ها یا تجدید نظرها پس از آن توسط مجمع عمومی به تصویب رسید و دو سوم اکثریت کشورهای عضو مطابق با روشهای قانون اساسی‌خود، آن را قبول کردند،لازم‌الاجرا خواهد گردید.

۳ – وقتی اصلاحیه‌ها یا تجدید نظرها لازم‌الاجرا شد، کشورهای عضوی که آنها را پذیرفته‌اند، ملزم به اجرای آنها خواهند بود وحال آن که در مورد‌کشورهای عضو دیگر کماکان مفاد کنوانسیون حاضر و هر اصلاحیه یا تجدید نظر قبلی که پذیرفته‌اند لازم‌الاجرا خواهد بود.

ماده ۲۱ – هر کشور عضو می‌تواند با ارسال اطلاعیه کتبی به عنوان مرجع نگهدارنده از کنوانسیون حاضر کناره‌گیری کند. این کناره‌گیری یک سال پس از‌تاریخ دریافت اطلاعیه، توسط مرجع نگهدارنده، عملی خواهد شد.

ماده ۲۲ – کنوانسیون حاضر به زبان‌های عربی، چینی، انگلیسی، فرانسه، روسی و اسپانیایی که کلیه این متون دارای اعتبار یکسان می‌باشند، منعقد شده است.

نیویورک – ۱۰ دسامبر ۱۹۸۵

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و متن کنوانسیون بین‌المللی علیه آپارتاید در ورزش در جلسه روز سه‌شنبه هفتم مهر ماه یک هزار و سیصد و شصت و‌شش مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۳۶۶٫۷٫۱۵ به تأیید شورای نگهبان رسیده است.رییس مجلس شورای اسلامی – اکبر هاشمی

كنوانسيون تكميلي منع بردگي ۱۹۵۶

مصوب اسفند ماه ۱۳۳۷

‌ماده واحده – قرارداد تكميلي منع بردگي و برده‌فروشي و عمليات و دستگاه‌هاي مشابه بردگي كه در تاريخ هفتم سپتامبر ۱۹۵۶ مطابق شانزدهم‌شهريور ماه ۱۳۳۵ در مقر دفتر اروپايي سازمان ملل متحد (‌ژنو) به امضاء رسيده و مشتمل بر يك مقدمه و پانزده ماده است تصويب و به دولت اجازه‌الحاق را مي‌دهد.

‌قانون فوق كه مشتمل بر ماده واحده و يك مقدمه و متن قرارداد ضميمه است پس از تصويب مجلس سنا در جلسه يكشنبه سوم اسفند ماه يك هزار و‌سيصد و سي و هفت به تصويب مجلس شوراي ملي رسيد.

‌رييس مجلس شوراي ملي – رضا حكمت قرارداد بالا در جلسه ۱۳۳۷٫۸٫۱۷ به تصويب مجلس سنا رسيده است.

‌قرارداد تكميلي منع بردگي و برده‌فروشي و عمليات ترتيباتي كه مشابه بردگي است.

‌مقدمه

‌نظر به اين كه آزادي حق ذاتي هر فرد بشر است. و با توجه به اين كه مردمان كشورهاي ملل متحد در منشور سازمان ايمان خود را نسبت به مقام و قدر فرد بشر تأكيد نموده‌اند.

‌و با توجه به اين كه اعلاميه جهاني حقوق بشر كه از طرف مجمع عمومي ملل متحد به عنوان كمال مطلوب مشترك تمامي اقوام و ملل اعلام شده مقرر‌مي‌دارد كه هيچ كس در شرايط بردگي يا به حال انقياد نگاهداشته نخواهد شد و بردگي و برده‌فروشي به تمامي انحاء و اشكال آن نهي خواهد شد.

‌و با قبول اين كه از زمان انعقاد قرارداد بردگي در ژنو در ۲۵ سپتامبر ۱۹۲۶ (‌كه هدفش منع بردگي و برده‌فروشي بود) پيشرفتهاي جديدي در راه نيل به‌اين مقصود حاصل شده است.

‌و با اشاره به قرارداد كار اجباري مورخ ۱۹۳۰ اقدامات بعدي كه سازمان بين‌المللي كار نسبت به بيگاري و يا كار اجباري به عمل آورده است.

‌و با اذعان به اين كه مع‌الوصف بردگي و برده‌فروشي و رسوم و ترتيبات نظير بردگي هنوز در كليه نقاط جهان از ميان نرفته است.

‌و بالاخره با تصميم بر اين كه قرارداد مورخ ۱۹۲۶ (‌همواره به قوت خود باقي است) اكنون بايد با انعقاد قرارداد تكميلي ديگري به منظور تشديد‌اقدامات ملي و بين‌المللي در راه الغاء بردگي و برده‌فروشي رسوم و ترتيبات نظير آن تكميل شود.

‌دول عضو قرارداد فعلي در مورد زير توافق حاصل مي‌نمايند:

‌بخش اول – رسوم و ترتيبات نظير بردگي

‌ماده اول – هر يك از دولي كه عضو قرارداد مي‌باشند كليه اقدامات لازم قانوني و ساير اقدامات عملي را تدريجاً جهت ممكن ساختن الغاء كامل يا‌متروك گذاردن ترتيبات مرسوم ذيل در اسرع اوقات در هر نقطه كه موجود باشد و اعم از اين كه تعريف قضايي بردگي مندرج در ماده ۱ قرارداد بردگي‌منعقد در ژنو در ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۶ شامل آنها باشد يا نباشد به عمل خواهد آورد.

‌الف – اجبار به خدمت در مقابل دين: يعني حال يا وضعيت كه از تعهد مديون نسبت به خدمات شخصي خود يا شخص ديگري كه در فرمان او است‌براي تضمين قرض ناشي مي‌شود و در صورتي كه ارزش آن خدمات به نحوي كه صحيحاً تقويم شود به مصرف استهلاك قرض نرسد يا طول مدت و‌نحوه آن خدمات محدود و مشخص نباشد.

ب – اصول (‌بندگي رعايا): يعني وضع يا حال رعيت كه به موجب قانون يا عرف يا قرارداد مكلف باشد در زمين متعلق به فرد ديگري زندگي و كار كند و‌براي فرد اخير خدمات معيني را با دريافت اجرت يا رايگان انجام دهد و به هر حال حق تغيير وضع و حال خود را نداشته باشد.

ج – هر ترتيب يا رسومي كه به موجب آن:

۱ – ابوين يا قيم يا كسان و يا شخص يا عده‌اي اشخاص ديگر زني را بدون اين كه وي حق استنكاف داشته باشد به شخص ديگري وعده دهند يا به‌زوجيت او درآورند و در ازاء اين امر مبلغي وجه نقد يا جنسي دريافت نمايند.

۲ – شوهر يا اقوام شوهر يا طائفه شوهر حق داشته باشند در مقابل اخذ وجه يا به طريق ديگر زن را به ديگر واگذار كنند يا.

۳ – زني پس از مرگ شوهر به شخص ديگري به ارث برسد.

‌د – هر گونه رسوم يا ترتيباتي كه به موجب آن كودك يا فرد غير بالغ (‌كمتر از هيجده سال) توسط يكي از ابوين خود يا هر دوي ايشان يا توسط قيم در‌ازاي اخذ وجه يا بدون اخذ وجه به منظور تمتع از كودك يا فرد غير بالغ يا استفاده از كار او به شخص ديگري تسليم شود.

‌ماده دوم – به منظور تسريع در خاتمه دادن بر رسوم و ترتيبات مذكور در بند (ج) از ماده اول اين قرارداد دولي كه اطراف اين قراردادند متعهد مي‌شوند‌كه هر كجا مناسب باشد حداقل متناسبي براي سنين ازدواج معلوم كنند و ترتيبي بدهند كه طرفين ازدواج به آساني بتوانند در برابر مقام دولتي يا مقام‌روحاني صالح رضايت خود را بيان نمايند و مراسم ثبت ازدواج را تشويق نمايند.

‌بخش دوم – برده‌فروشي

‌ماده سوم – ۱ – عمل نقل و انتقال برده از يك كشور به كشور ديگر يا اقدام به اين امر با استفاده هر قبيل وسيله نقليه يا معاونت در اين موارد در قوانين‌كشورهايي كه اصحاب اين قرارداد مي‌باشند مجرم شناخته شده و مرتكبين به اين جرم به مجازاتهاي شديد خواهند رسيد.

۲ – الف – دولي كه اطراف اين قرارداد هستند كليه اقدامات مؤثر را جهت ممانعت كشتيها و طياراتي كه به نصب پرچم آن دول مجازند از حمل بردگان‌به عمل خواهند آورد و كساني را كه مرتكب چنين اعمال شوند يا از پرچمهاي ملي به اين منظور استفاده كنند مجازات خواهند نمود.

ب – دولي كه اطراف اين قراردادند كليه اقدامات مؤثر را به عمل خواهند آورد تا بندرها و فرودگاه‌ها و سواحل ايشان جهت حمل و نقل بردگان مورد‌استفاده قرار نگيرد.

۳ – دولي كه اطراف اين قراردادند به منظور اين كه اقداماتي را كه در مبارزه با برده‌فروشي به عمل مي‌آورند عملاً هماهنگ سازند اطلاعات لازم را با‌يكديگر مبادله خواهند كرد و از هر مورد برده‌فروشي و هر اقدامي كه جهت ارتكاب اين جرم صورت گيرد و از آن آگاه شوند يكديگر را باخبر سازند.

‌ماده چهارم – كليه بردگاني كه به يكي از كشتيهاي متعلق به دول اطراف اين قرارداد پناهنده شوند به خودي خود آزاد خواهند شد.

‌بخش سوم – بردگي و ترتيبات و رسوم نظير بردگي

‌ماده پنجم – در كشوري كه بردگي و يا ترتيبات مرسوم مذكور در ماده اول اين قرارداد هنوز در آن به كلي ممنوع يا متروك نشده است عمل مثله كردن يا‌داغ زدن يا علامت گذاردن بر شخصي كه تحت انقياد است به منظور مشخص ساختن و به قصد عقوبت او يا به هر دليل ديگر يا معاونت در اين اعمال‌طبق دولي كه اصحاب اين قرارداد هستند جرم كيفري محسوب خواهد شد مرتكبين مسلم آن مجازات خواهند گرديد.

‌ماده ششم – عمل برده ساختن ديگري يا اغواء ديگري به اين كه خود يا فرد تحت تكفل خود را به بردگي بدهد يا اقدام به اين اعمال يا معاون در ارتكاب‌آن يا عضويت دسته‌اي كه به قصد ارتكاب اعمال مزبور تشكيل شده باشد طبق قوانين دولي كه اطراف اين قراردادند جرم كيفري محسوب خواهد شد و‌مرتكبين مسلم آن مجازات خواهند شد.

۲ – با توجه به مقررات بند مقدماتي ماده اول اين قرارداد مقررات بند اول اين ماده ضمناً شامل عمل اغواء ديگري به اين كه خود يا فرد تحت تكفل خود‌را تحت انقياد درآورد در صورتي كه اين وضع ناشي از ترتيبات يا مرسومات مذكور در ماده اول باشد و همچنين اقدام به اين اعمال و معاونت در‌ارتكاب آنها عضويت دسته‌اي كه به مقصد ارتكاب آنها تشكيل شده باشد خواهد بود.

‌بخش چهارم – تعريفات

‌ماده هفتم – در مورد قرارداد فعلي:

‌الف – بردگي به نحوي كه در قرارداد بردگي مورخ ۱۹۲۶ تعريف شده است به معني حال يا وضع كسي است كه اختيارات ناشيه از حق مالكيت كلاً يا‌جزئاً نسبت به او اعمال مي‌شود و “‌برده” كسي است كه در چنين حال يا وضعي باشد.

ب – منظور از “‌شخص تحت انقياد” كسي است در حال يا وضع ناشي از هر يك از ترتيبات و رسوم مذكور در ماده اول اين قرارداد.

ج – “‌برده‌فروشي” به معني و شامل كليه اعمالي است كه به منظور اسارت و تملك يا واگذاري شخص به قصد تنزل داده او به درجه بردگي يا غلامي‌صورت مي‌گيرد و همچنين به معني و شامل كليه اعمالي است كه به عنوان تملك بر روي برده به منظور فروش يا مبادله انجام مي‌گيرد و ضمناً كليه‌اعمال مربوط به انتقال حق تملك از طريق برده‌فروشي يا مبادله نسبت به شخصي كه به قصد فروش يا مبادله تحت تملك قرار گرفته و همچنين به طور‌كلي هر گونه تجارت يا حمل و نقل برده اعم از اين كه بر هر نوع وسيله نقليه انجام شود.

‌بخش پنجم – همكاري و ارتباطات و تبادل اطلاعات بين اطراف اين قرارداد

‌ماده هشتم – ۱ – دولتي كه اطراف اين قراردادند تعهد مي‌كنند كه جهت اجراي مقررات فوق‌الذكر از مساعدت به يكديگر دريغ نورزند و با سازمان ملل‌متحد نيز در اين زمينه همكاري نمايند.

۲ – اطراف قرارداد تعهد مي‌كنند كه رونوشتي از كليه قوانين و مقررات و اقدامات اداري كه جهت اجراء مقررات اين قرارداد اتخاذ نموده يا به مرحله‌اجراء گذارده‌اند به دبير كل سازمان ملل متحد تسليم كنند.

۳ – دبير كل اطلاعاتي را كه طبق بند ۲ اين ماده دريافت داشته است به ساير اطراف قرارداد و شوراي اقتصادي و اجتماعي به عنوان مدرك تسليم‌خواهد نمود تا شورا در كليه مباحثاتي كه به منظور توصيه‌هاي جديد جهت لغو بردگي و برده‌فروشي و ترتيبات رسوم مذكور در اين قرارداد مي‌خواهد‌به عمل بياورد از آنها استفاده كند.

‌بخش ششم – مقررات نهايي

‌ماده نهم – نسبت به اين قرارداد هيچ گونه قيد و شرطي پذيرفته نيست.

‌ماده دهم – هر گونه اختلافي كه درباره تفسير و اجراي اين قرارداد بين دول اطراف آن بروز نمايد و از طريق مذاكره برطرف نشود بنا به تقاضاي هر يك‌از اطراف دعوي به ديوان دادگستري بين‌المللي ارجاع خواهد شد مگر آن كه اطراف دعوي در خصوص راه حل ديگري توافق نمايند.

‌ماده يازدهم – ۱ – اين قرارداد تا تاريخ اول ژوئيه ۱۹۵۷ براي امضاء كليه دول عضو سازمان ملل متحد يا عضو مؤسسات اختصاصي تابعه آن مفتوح‌خواهد بود. اين قرارداد بايد توسط دول امضاكننده به تصويب برسد و اسناد تصويبي به دبير كل سازمان ملل متحد تسليم خواهد شد و مشاراليه مراتب‌را به اطلاع دولي كه قرارداد را امضاء مي‌كنند يا به آن ملحق مي‌گردند خواهد رساند.

۲ – پس از تاريخ اول ژوئيه ۱۹۵۷ اين قرارداد براي الحاق كليه دول عضو سازمان ملل متحد يا مؤسسات اختصاصي تابعه يا ساير دولتهايي كه دعوتنامه‌الحاق از طرف مجمع عمومي سازمان ملل متحد براي آنها ارسال شده مفتوح خواهد بود.

‌الحاق به قرارداد با تسليم سند رسمي آن به دبير كل سازمان ملل متحد انجام خواهد شد و دبير كل مراتب را به دول امضاكننده قرارداد و دولي كه به آن‌ملحق شده‌اند اطلاع خواهد داد.

‌ماده دوازدهم – ۱ – اين قرارداد نسبت به كليه سرزمينهاي غير خود مختار و تحت قيمومت و مستعمره و غير مستقل كه يكي از دول اطراف قرارداد‌عهده‌دار روابط خارجه آنها است به مورد اجراء گذارده خواهد شد. دولت ذيعلاقه با رعايت مقررات بند ۲ اين ماده هنگام امضاء يا تصويب به الحاق به‌قرارداد سرزمينهاي غير مستقل يا سرزمينهايي را كه قرارداد در امضاء يا الحاق يا تصويب مزبور در مورد آن‌ها اجراء خواهد شد اعلام خواهد نمود.

۲ – در هر مورد كه رضايت قبلي سرزمين غير مستقل به موجب قوانين اساسي يا عرف دولت ذيعلاقه يا سرزمين غير مستقل لازم باشد دولت ذيعلاقه‌سعي خواهد كرد در ظرف دوازده ماه از تاريخي كه قرارداد را امضاء نموده رضايت سرزمين غير مستقل را تحصيل نمايد و هر موقع رضايت مزبور جلب‌شد دولت مستقل مسئول مراتب را به دبير كل اعلام خواهد نمود.

‌اين قرارداد نسبت به سرزمين يا سرزمينهايي كه در اعلاميه مزبور نامبرده شده از تاريخ وصول آن توسط دبير كل به مورد اجراء گذارده خواهد شد.

۳ – پس از انقضاء مدت دوازده ماه مذكور در بند ۲ اين ماده دولي كه اطراف اين قرارداد هستند نتايج مذاكرات خود را با سرزمينهاي غير مستقل كه خود‌عهده‌دار روابط خارجي آنها هستند و احتمالاً رضايت آن‌ها در خصوص اجراي اين قرارداد جلب نشده به اطلاع دبير كل خواهند رسانيد.

‌ماده سيزدهم – ۱ – اين قرارداد از تاريخي كه دو دولت بدان بپيوندند لازم‌الاجراء خواهد بود.

۲ – اين قرارداد از آن پس نسبت به هر يك از دول و سرزمين‌ها از تاريخ تسليم سند تصويبي يا الحاق آن دولت يا اطلاعيه مبني بر اجراي قرارداد در آن‌سرزمين قابل اجراء خواهد بود.

‌ماده چهاردهم – ۱ – اجراء اين قرارداد به ادوار متوالي سه‌ساله تقسيم خواهد شد و دوره اول از تاريخ لازم‌الاجراء شدن قرارداد طبق بند ۱ ماده سيزدهم‌شروع خواهد شد.

۲ – هر يك از دول اطراف اين قرارداد مي‌تواند شش ماه قبل از انقضاء هر يك از دوره‌هاي سه‌ساله با اعلام قصد خود به دبير كل قرارداد حاضر را فسخ‌نمايد. دبير كل ابلاغيه مزبور و تاريخ وصول آن را به اطلاع ساير اطراف قرارداد خواهد رساند.

۳ – اعلام فسخ قرارداد پس از انقضاي دوره سه‌ساله مزبور واجد اثر خواهد بود.

۴ – در مواردي كه بر طبق مقررات ماده ۱۲ اين قرارداد نسبت به سرزمين غير اصلي و تحت اداره يكي از اعضاء به مورد اجراء گذارد شود عضو مزبور‌مي‌تواند در هر تاريخي بعد از آن با رضايت سرزمين ذيعلاقه اخطاري دائر به رد اين قرارداد به طور مجزي در مورد آن سرزمين به دبير كل تسليم نمايد.

‌در اين صورت اعلام فسخ قرارداد يك سال پس از وصول اخطار از طرف دبير كل قابل اجراء خواهد بود و دبير كل وصول اخطار و تاريخ آن را به اطلاع‌ساير اطراف قرارداد خواهد رساند.

‌ماده پانزدهم – اين قرارداد كه متون انگليسي و اسپانيايي و چيني و روسي و فرانسوي آن متساوياً معتبرند در بايگاني دبيرخانه سازمان ملل متحد ضبط‌خواهد شد.

‌دبير كل يك نسخه مصدق از آن جهت ارسال به دول اطراف اين قرارداد و همچنين دول عضو سازمان ملل متحد و مؤسسات اختصاصي تابعه آن تهيه‌خواهد كرد.

‌بنا به مراتب فوق امضاكنندگان زير با اختيار كامل از دول متبوعه خود قرارداد را در تاريخي كه مقابل امضاء ايشان مندرج است امضاء نموده‌اند.

‌در دفتر اروپايي سازمان ملل متحد در ژنو در روز هفتم سپتامبر ۱۹۵۶ تهيه شد.

‌اجازه الحاق دولت ايران به قرارداد تكميلي منع بردگي و برده‌فروشي كه مشتمل بر يك مقدمه و پانزده ماده است پس از تصويب مجلس سنا در جلسه‌يكشنبه سوم اسفند ماه ۱۳۳۷ از طرف مجلس شوراي ملي داده شد.