مقایسه ماده 17 اعلامیه جهانی حقوق بشر با قانون اساسی جمهوری اسلامی

آیا میدانید : ۳۰ مورد قوانین حقوق بشر وجود دارد . این موارد اساسی ترین حقوق انسانی شما هستند و متعلق به شماست.

ماده ۱۷اعلامیه جهانی حقوق بشر حق مالکیت را به صورت منفردن یا دسته جمعی حق هر انسانی میداند و تاکید میکند که نمیتوان انسانی را از این حق محروم کرد.

مالکیت شخصی مالکیتی است که به موجب آن اشیاء به اشخاص ارتباط پیدا می کند و در پرتو این ارتباط مالکیت به رسمیت شناخته می شود.

انسان از بدو تولد دارای حقوقی ذاتی و ناگسستنی است كه اولین و بنیادی ترین آنها حق حیات یا به عبارتی حق مالكیت بر جان است. بدون چنین مالكیت و تسلطی، منزلت وجودی انسان در ورطه ی نوعی از بردگی گرفتار خواهد شد. درحالیکه امر ناشی از شأن وجودی انسان به عنوان موجودی مستقل و آزاد است. آزادی انسان با مالكیت و تسلط وی بر جان و مال خود تعریف می شود. علت اینكه جان و مال انسان در طول هم و توأمان مطرح می شود این است كه حق مالكیت بر مال در واقع ادامه حق مالكیت بر جان است. و نقض آن هم به همان اندازه مذموم میباشد .

و اما در ماده ۳۱ قانون مدنی ایران بیان شده است که هیچ کس نمی تواند مالی را از تصرف مالک آن بیرون کند مگر به حکم قانون

و اصل ۴۷ قانون اساسی هم تاکید میکند که : مالکیت شخصی که از راه مشروع باشد محترم است

دراین خصوص باید گفت که شرع اسلام , در قوانین ایران مورد نظر قرار گرفته است و مالکیت جان و مال انسانها را , اول در اختیار خدا و سپس نایب برحق او میداند و حکومت ج.ا برای این منظور با وضع قوانینی چون پرداخت خمس و زکات بر مالکیت فردی انسانها تسلط می یابد و بطور کلی در ایران بر سلب مالکیت, قانون واحدی حکومت نمیکند و از این حیث بین قوانین سلب مالکیت و مراجع رسیدگی و تشریفات آن در بعضی مواقع هماهنگی وجود ندارد.

فراخوان مجمع عمومی کانون ( 5 فوریه 2017 )

شرح پروتکل پناهندگان

با اجرای : لیدا اشجعی اسالمی – حمیدرضا تقی پور دهقان تبریزی

شرح کنوانسیون علیه گروگانگیری

با اجرای : لیدا اشجعی اسالمی – حمید رضا تقی پور دهقان تبریزی

شرح کنوانسیون آزادی اجتماعات

با اجرای : مریم مرادی – تقی صیاد مصطفی

شرح کنوانسیون حقوق کودک ( بخش دوم )

با اجرای : مریم مرادی

جلسه هم اندیشی با حضور اعضای کانون ( 25 ژانویه 2017 )

01 25 2017 Amoozesh

شرح کنوانسیون حقوق کودک ( بخش اول )

با اجرای : مریم مرادی – تقی صیاد مصطفی

گزارش صوتی جلسه ماهانه کمیته آموزش و پژوهش (23 دسامبر 2016)

این جلسه در تاریخ  23 دسامبر 2016 در ساعت 17 بوقت اروپای مرکزی در اتاق پالتاک آموزش و پژوهش  برگزار گردید. حاضرین در این جلسه بانوان : مریم پورحسینی – مریم مرادی –  لیدا اشجعی – زرین تاج الیاسی –    

آقایان : تقی صیاد مصطفی –  محمد گلستان جو – حمید تقی پور دهقان تبریزی – مهدی موسوی پور-  جمشید غلامی سیاوزان–  نادر کبیر – عبدالخالق امیری – ادامه‌ی مطلب

مقایسه ماده 16 اعلامیه جهانی حقوق بشر با قانون اساسی جمهوری اسلامی

آیا میدانید : 30 مورد قوانین حقوق بشر وجود دارد . این موارد اساسی ترین حقوق انسانی شما هستند و متعلق به شماست.

ماده 16 اعلامیه جهانی حقوق بشر ارتباط زناشویی را حق هر زن و مرد بالغی میداند که بدون هیچگونه محدودیت از نظر نژاد ملیت تابعیت یا مذهب برقرار شود و تشکیل خانواده دهند.

و تاکید میکند که درتمام  مدت زناشویی و هنگام انحلال آن زن و شوهر در کلیه امور  مربوط به ازدواج دارای حقوق  مساوی هستند

به اختصار این ماده در حمایت از حق ازدواج و تشکیل خانواده نوشته شده است که توضیح و تفسیر ان در ماده 23میثاق مدنی و سیاسی و  ماده 10میثاق اقتصادی اجتماعی فرهنگی  امده است.

و اما این ماده بر اساس فقه اسلامی و قانون مدنی ایران چگونه تعریف شده است؟

در قوانین ایران سن ازدواج برای زن ۱۳ سال و برای مرد 15 سال در نظر گرفته شده است که در این بین,  زن به تنهایی تصمیم گیرنده نیست بلکه منوط به اجازه پدر یا جدپدری اوست

اما امروزه محدودیت سنی برای ازدواج در ایران وجود ندارد و ازدواج کودکان با تشخیص دادگاه صالح قابل انجام است

لزوم اخذ مجوز دادگاه برای ازدواج کودکان از سال ۱۳۸۱ وارد قوانین ایران شد و هم‌اکنون نیز مجازاتی برای عدم کسب مجوز دادگاه تعیین نشده است.

در ایران ازدواج قراردادی است که در آن حقوق و تکالیف متفاوتی برای زن و مرد در نظر گرفته میشود . با امضای سند ازدواج ، زن برخی از حقوق مدنی و معنوی خود همچون حق سفر ، داشتن شغل ، انتخاب محل زندگی و حق طلاق را از دست میدهد و حقوق مادی همچون مهریه و نفقه را به دست می آورد .

در ایران ازدواج زن مسلمان باغیرمسلمان جایزنیست .

در ایران به مانند تمامی کشورهای اسلامی تشکیل خانواده تنها از طریق ازدواج امکانپذیر است و اگر زن و مردی سال‌ها در کنار هم زندگی کنند و دارای فرزند نیز بشوند، دولت ایران نه تنها کوچکترین حمایتی از آنها نخواهد داشت، بلکه به موجب قوانین جزائی, آنها مورد پیگرد قانونی قرار میگیرند.از سوی دیگر در ایران  ”مشروعیت“ ازدواج تنها به هنگامی است که مابین یک ”زن“ و یک ”مرد“ واقع شود، لذا ازدواج همجنسگرایان، نه تنها حرام، بلکه ممنوع و جرم تلقی می‌گردد