اصول ملل متحد برای سالمندان ( مجمع عمومی ملل متحد) قطعنامه طی ۴۶ ) اصول ملل متحد برای سالمندان را در ١۶ دسامبر ١٩٩١ ، تصویب کرد
حکومت ها تشویق شدند تا این اصول را در هر زمان ممکن در برنامه های ملی خود بگنجانند. برخی نکته های برجسته این
اصول عبارتند از : استقلال
سالمندان باید
به خوراک، آب، سر پناه ، پوشاک و مراقبت بهداشتی کافی از راه تامين درآمد، حمایت خانواده و اجتماع و خودیاری
دسترسی داشته باشند،
- برای کار کردن یا دسترسی به دیگر فرصت های درآمدزا مجال داشته باشند،
- بتوانند در تعيين زمان و شيوه ترک کار، مشارکت داشته باشند،
- به برنامه های مناسب کارآموزی و آموزشی دسترسی داشته باشند،
بتوانند در فضاهایی زندگی کنند که ایمن بوده و با ترجيحات شخصی و توانایی های در حال تغيير سازگاری داشته
باشد،
بتوانند تا هر زمان که امکان داشته باشد در منزل اقامت داشته باشند.
مشارکت
سالمندان باید به صورتی ادغام شده در جامعه بمانند، به گونه فعال در تدوین و اجرای سياست هایی که بهزیستی و راحتی
آنان را به طور مستقيم تحت تاثير قرار می دهد مشارکت کنند و دانش و مهارت های خود را در اختيار نسل
های جوانتر قرار دهند،
ب تمدخ بتوانند برای ه احتماع و خدمت داوطلبانه در موقعيت هایی متناسب با علایق و قابليت های خود
فرصت هایی را جستجو کنند و توسعه دهند،
-
بتوانند جنبش ها یا انجمن های سالمندان تشکيل دهند.
مراقبت
سالمندان باید بر طبق نظام ارزش های فرهنگی جامعه از مراقبت و حمایت خانواده و اجتماع هره مند شود،
برای کمک به خود در حفظ یا بازیابی سطح بهينه آسایش بدنی، ذهنی و عاطفی و پيشگيری یا به تاخير
انداختن شروع بيماری، به مراقبت بهداشتی دسترسی داشته باشند،
- برای افزایش استقلال شخصی، حمایت و مراقبت به خدمات اجتماعی و حقوقی دسترسی داشته باشند،
- بتوانند از سطوح مناسب مراقبت به وسيله مراکز حمایتی، توانبخشی و ایجاد انگيزش های اجتماعی و روانی
در یک فضای انسانی و امن بهره گيرند،
بتوانند به هنگام اقامت در هر سرپناهی و با هر امکان مراقبتی و درمانی، از حقوق بشر و آزادی های
اساسی شامل احترام کامل به شان، اعتقاد ات، نيازها و زندگی خصوصی و حق اتخاذ تصميمات در مورد
مراقبت بهداشتی و کيفيت زندگی خود، برخوردار باشند.
خودسازی
سالمندان باید بتوانند در پی فرصت هایی برای توسعه کامل توانایی های بالقوه خود باشند،
جامعه تفریحی به امکانات و منابع آموزشی، فرهنگی، معنوی و دسترسی داشته باشند.
شان
سالمندان باید بتوانند با سربلندی و امنيت زندگی کنند و از بهره کشی و سو استفاده بدنی یا ذهنی در امان باشند،
بدون در نظر گرفتن سن، جنس، پيشينه نژادی یا قومی، ناتوانی یا دیگر وضعيت ها برخوردار باشند، و جدا
از ميزان مشارکت اقتصادی خود ارزش گذاری شوند.
