ماده واحده – کنوانسیون وین راجع به نمایندگی دول در روابط خود با سازمانهای بینالمللی جهانی مورخ ۱۴ مارس ۱۹۷۵ (۲۳ اسفند ۱۳۵۳) مشتمل بر یک مقدمه و ۹۲ ماده به شرح پیوست و اجازه تسلیم سند الحاق آن داده میشود.
کنوانسیون وین راجع به نمایندگی دول در روابط خود با سازمانهای بینالمللی جهانی
دولتهای طرف کنوانسیون حاضر
با آگاهی از نقش مهم و روزافزون دیپلماسی چند جانبه در روابط بین دولتها و مسئولیتهای سازمان ملل متحد و آژانسهای تخصصی آن و سایرسازمانهای بینالمللی جهانی در جامعه بینالمللی و با توجه به اهداف و اصول منشور ملل متحد در مورد برابری کامل دولتها، حفظ صلح بینالمللی وتأمین و پیشبرد روابط دوستانه و همکاری بین دول و با یادآوری امر تدوین و توسعه پیشبرد حقوق بینالملل حاکم بر روابط دو جانبه بین دول که طیکنوانسیون وین راجع به روابط دیپلماتیک مورخ ۱۹۶۱ و کنوانسیون وین راجع به روابط کنسولی مورخ ۱۹۶۳ و کنوانسیون مربوط به مأموریتهای ویژهمورخ ۱۹۶۹ حاصل گردید و با اعتقاد به این که کنوانسیون بینالمللی راجع به نمایندگی دول در روابط خود با سازمانهای بینالمللی جهانی در گسترشروابط دوستانه و همکاری میان دولتها، صرفنظر از نظامهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی آنها مؤثر خواهد بود و با یادآوری مفاد ۱۰۵ منشور ملل متحدو با وقوف بر این که مزایا و مصونیتهای مندرج در کنوانسیون حاضر برای بهرهمندی افراد نمیباشد بلکه به منظور تأمین اجرای مؤثر وظایف آنها در قبالسازمانها و کنفرانسها اعطاء میگردد و با توجه به مفاد کنوانسیون راجع به مزایا و مصونیتهای سازمان ملل متحد مورخ ۱۹۴۶ و کنوانسیون مزایا ومصونیتهای راجع به آژانسهای تخصصی مورخ ۱۹۴۷ و سایر موافقتنامههای معتبر بین دول و سازمانهای بینالمللی و با اذعان به این که مقررات حقوقبینالملل عرفی همچنان نسبت به مسائل که در موارد کنوانسیون حاضر صراحتاً پیش بینی نشده است حاکم خواهد بود، به شرح زیر موافقت نمودند.
