كنوانسيونهای زيست محيطي كه با تصويب مجلس شوراي اسلامي مورد پذيرش جمهوري اسلامي ايران قرار گرفته است .

كنوانسيونهاي زيست محيطي
از مجموع حدود 280 معاهده، موافقت نامه و پروتکل‌های بین المللی و منطقه‌ای در زمینه حفاظت از محیط زیست و مسائل مربوط به آن‌که در سراسر جهان بین دولت‌های مختلف منعقد شده، تا کنون حدود هجده کنوانسیون و پروتکل زیست محیطی با تصویب مجلس شورای اسلامی مورد پذیرش جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته است که مهمترین نمونه های آن عبارتند از:
ـ کنوانسیون مربوط به مداخله در دریاهای آزاد در صورت بروز سوانح آلودگی نفتی (1969 میلادی)
ـ کنوانسیون مربوط به تالاب‌های مهم بین المللی به ویژه تالاب‌های زیستگاه پرندگان آبزی (رامسر 1971میلادی)
ـ کنوانسیون حمایت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان (یونسکو 1972 میلادی)
ـ کنوانسیون جلوگیری از آلودگی دریایی از طریق دفع مواد زاید و دیگر مواد (1972 میلادی)
ـ پروتکل مداخله در دریاهای آزاد در صورت بروز آلودگی ناشی از موادی غیر از نفت (1973میلادی)
ـ کنوانسیون تجارت بین المللی گونه‌های جانوران و گیاهان وحشی در معرض خطر انقراض و نابودی (1973 میلادی)
ـ کنوانسیون منطقه‌ای کویت (جهت همکاری دربارة حمایت و توسعة محیط زیست دریایی و نواحی ساحلی در برابر آلودگی بین کشورهای حاشیه خلیج فارس (1978میلادی)
ـ کنوانسیون وین جهت حفاظت از لایة اوزون (1987 میلادی)
ـ پروتکل مونترال در مورد کاهندة اوزون (1987 میلادی)
ـ کنوانسیون بازل دربارة کنترل انتقالات برون مرزی مواد زاید زیان بخش و دفع آنها (1989 میلادی)
ـ کنوانسیون بین المللی نجات دریایی (1989 میلادی)
ـ کنوانسیون بین المللی آمادگی، مقابله و همکاری در برابر آلودگی نفتی (1990 میلادی)
ـ کنوانسیون ساختاری تغییرات اقلیمی (1992 میلادی)
ـ کنوانسیون سازمان ملل متحد برای بیابان زدایی (1994 میلادی)
ـ پروتکل کیوتو در مورد کنوانسیون تغییرات اقلیم (1998میلادی)
ـ پروتکل کنترل انتقالات برون مرزی مواد زاید خطرناک و دیگر ضایعات در دریا (1998 میلادی)
ـ کنوانسیون تنوع زیستی (1992 میلادی)
ـ پروتکل ایمنی زیستی (2000 میلادی)